سوره طه، آیه ۱۰۷ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۹
معنی کلمات و عبارات
«عِوَج»: پیچ. نشیب. گودی. «أَمْتاً»: فراز. برجستگی. بلندی.
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - روز قیامت، کمترین پستى و بلندى در سطح زمین مشاهده نخواهد شد. «لاترى فیها عوجًا و لاأمتًا »
«عوج» نقطه مقابل اعتدال است (مصباح) و «أمْت» به معناى مکان مرتفع مى باشد و به پستى و بلندى نیز اطلاق مى گردد (قاموس). مفاد «لاترى...» آن است که به هنگام تحقق رستاخیز در زمین، هیچ ناهموارى و کجى به چشم نخواهند خورد.
۲ - زمین، محل رخداد قیامت و حشر انسان ها * «فیذرها قاعًا صفصفًا . لاترى فیها عوجًا و لاأمتًا»
مسطح شدن زمین ممکن است جهت آماده سازى آن براى برانگیختن مردم باشد. بنابراین قیامت و صحنه رعب انگیز آن، بر روى همین زمین اتفاق خواهد افتاد.
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۰–۱۱۴ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹۹–۱۲۶ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۰۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۰۷ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۰۷ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۰۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۰۷ - تفسیر روان جاوید
آیات ۹۷–۱۰۷ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیات ۱۰۶–۱۰۷