سوره طه، آیه ۴ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲
تَنزِيلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى
a revelation from Him who created the earth and the high heavens;
معنی کلمات و عبارات
«تَنزِیلاً»: فرو فرستادن. مفعول مطلق فعل محذوف (نَزَّلَ) است (نگا: اسراء / . میتواند به معنی اسم مفعول، یعنی (مُنَزَّل) باشد (نگا: انعام / شعراء / . «الْعُلَی»: جمع عُلْیا، رفیع، بلند.
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱- قرآن، پیامى فرود آمده از سوى آفریدگار زمین و آسمان ها است. «تنزیلاً ممّن خلق الأرض والسموت »
«تنزیلاً» مصدر به معناى اسم مفعول و حال براى «القرآن» - در آیات قبل - است.
۲- خداوند، آفریدگار آسمان هاى مرتفع و زمین است. «خلق الأرض والسموت العلى »
«عُلى» (جمع «علیاً») اسم تفضیل است. توصیف آسمان ها به مرتفع تر از زمین، براى بیان عظمت رتبه ها و مقام هایى است که قرآن از آن مقام، به زمین نازل شده است.
۳- توجه به مبدأ نزول قرآن زمینه تذکرپذیرى و پندگرفتن از آن است. «تذکرة لمن یخشى . تنزیلاً ممّن خلق الأرض والسموت العلى »
گاهى براى بیان علت، از حال استفاده مى شود. «تنزیلاً» که حال براى قرآن است بیانگر علت «تذکره بودن» آن است; یعنى، قرآن به دلیل صدور از ناحیه خداوند، براى تذکردادن کاملاً شایسته است.
۴- توان مندى خداوند بر آفرینش زمین و آسمان هاى مرتفع، نشان اقتدار او برفرستادن کتابى شایسته، براى تذکر و اندرز انسان ها است. «تذکرة... ممّن خلق الأرض والسموت العلى »
۵- آسمان ها، متعدد و داراى رفعت و عظمت است. «والسموت العلى»
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۴۸ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۴ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۴ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۴ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۴ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۴ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱–۸ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۴
موضوعات
دستهبندی موضوعی
ذکر منشأ نزول قرآنرفعت آسمان هاعظمت آسمان هازمینه تذکرزمینه عبرتخالق آسمان هاعوامل تذکرخالق زمیننزول قرآنتعدد آسمان هاوحیانیت قرآننشانه های قدرت خداخالقیت خدا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۸)
- خدا، تدبیرکننده امور اسمانها+۷ آیه
- ترفیع اسمانها از سوی خدا+۶ آیه
- عالم افرینش، دارای اسمانهای متعدّد+۷ آیه
- خدا، پدید اورنده اسمانها+۶ آیه
- اسمانها، دارای عظمتی ستودنی+۵ آیه
- افرینش زمین، از ایات خدا+۲ آیه
- عرش الهی، مرکز تدبیر جهان افرینش+۴ آیه
- خداوند، افریننده جهان، بدون الگویی از پیش+۳ آیه
- تدبیر امور زمین، از جانب خداوند+۶ آیه
- خداوند، خالق و پدیداورنده زمین+۳ آیه
- توانمندی بر خالقیّت و نیز مخلوق نبودن، از نشانه های معبود حقیقی
- تنزیل، از اسما و صفات قران+۴ آیه
- افرینش و خلقت زمین و اسمانها، مقتضی نزول قران خدا+۱ آیه
- خداوند، منشا نزول قران+۱ آیه
- خالقیت خداوند منشا نزول قران+۱ آیه
- نزول قران به صورت تدریج و در فواصل زمانی مختلف+۵ آیه
- توجّه به مبدا نزول قران، زمینه موعظهپذیری از ان+۱ آیه
- خاشعان، متاثّر از مواعظ قران+۳ آیه