سوره طه، آیه ۸۱ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۷
كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَمَن يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَىٰ
''আমরা তোমাদের যা রিযেক দান করেছি তা থেকে ভাল ভাল বস্তু খাওয়া-দাওয়া করো, আর এতে সীমা ছাড়িয়ে যেও না, পাছে আমার ক্রোধ তোমাদের উপরে অবধারিত হয়ে যায়, আর যার উপরে আমার ক্রোধ অবধারিত হয় সে তো তাহলে ধ্বংস হয়ে যায়।
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۰–۹۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۰–۹۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۸۰–۱۱۴ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۸۱ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۸۱ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۸۱ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۸۱ - تفسیر روان جاوید
آیات ۷۷–۸۶ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۸۱
روایات و احادیث
۲۰ - «عن بعض أصحابنا قال: کنت فى مجلس أبى جعفر(ع) إذ دخل علیه عمروبن عبید فقال له: جعلت فداک قول اللّه تبارک و تعالى : «و من یحلل علیه غضبى فقد هوى» ما ذلک الغضب؟ فقال أبوجعفر(ع): هو العقاب، یاعمرو انّه من زعم انّ اللّه قد زال من شىء إلى شىء فقد وصفه صفة مخلوق و أنّ اللّه تعالى لایستفزه شىء فیغیّره; راوى گوید: در مجلس امام باقر(ع) بودم که عمروبن عبید وارد شد، پس به آن حضرت گفت: فدایت شوم سخن خداوند - تبارک و تعالى - «و من یحلل علیه غضبى فقد هوى» مراد از این غضب چیست؟ فرمود: آن عقاب است اى عمرو! همانا کسى که گمان کند خداوند از حالى به حالى دیگر مى شود، پس او را به صفت مخلوق توصیف کرده است و خداى تعالى را چیزى تحریک نمى کند تا در او تغییر ایجاد کند». [منبع: کافى، ج ۱، ص ۱۱۰، ح ۵; نورالثقلین، ج ۳، ص ۳۸۶- ، ح ۸۹.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۸۱)
- اسراف در استفاده از طیبات، عملی حرام
- بهرهگیری از غذاهای پاکیزه و سازگار با طبع، توصیه خداوند به بنیاسراییل+۴ آیه
- بهرهمندی بنیاسراییل از نعمتهای پاکیزه و مناسب طبع+۲ آیه
- منّ و سلوی، از خوراکیهای بنیاسراییل+۳ آیه
- اسایش و رفاه بنیاسراییل در بیابان، با نزول منّ و سلوی و قرار دادن سایبانی از ابر بر انان+۳ آیه
- گرفتاری بنیاسراییل به غضب الهی، سبب سقوط و هلاکت انان+۱ آیه
- طغیانگری بنیاسراییل در استفاده از نعمتهای الهی (ناسپاسی، اسراف و...) باعث سیطره غضب الهی بر انان+۱ آیه
- دسترسی قوم موسی به غذاهای طیّب، نعمت الهی در حق انان+۵ آیه
- زیادهروی در خوردنیها (پرخوری) و اشامیدنیها، زمینه غضب خداوند
- توصیه خداوند به بنیاسراییل برای بهرهگیری از غذاهای پاکیزه و سازگار با طبع+۴ آیه
- بهرهمندی بنیاسراییل، از نعمتهای پاکیزه و مناسب طبع+۲ آیه
- توبهکنندگان از اسراف در خوردنیها، مشمول امرزش الهی+۱ آیه
- حرمت اسراف، در استفاده از طیّبات
- حرمت هرگونه اسراف
- اباحه و حلیت استفاده از خوردنیها و روزیهای پاکیزه زمین+۹ آیه
- جواز استفاده از روزیهای خدادادی+۸ آیه
- مطلوبیّت بهره مندی از رفاه و امکانات در زندگی+۷ آیه
- حرمت مخالفت و نافرمانی، در برابر خداوند+۱ آیه
- پاکیزگی و سازگاری با طبع، ملاکی در حلّیّت روزیهای خدادادی+۱۰ آیه
- بهره گیری از نعمتها و روزیهای حلال و پاکیزه، توصیه خداوند به بندگان+۵ آیه
- حلّیّتِ طیّبات و روزیهای پاک+۱۱ آیه
- توصیه خداوند به رعایت حدود الهی در خوردن و اجتناب از هرگونه زیاده روی+۲ آیه
- رعایت نکردن حدود الهی در خوردن، عامل خشم و غضب الهی و سقوط انسان
- خوردن طیّبات، مورد توصیه خداوند+۹ آیه
- خوردن از روزیهای پاکیزه، مباح و مورد توصیه خداوند+۶ آیه
- خداوند، منشا پیدایش خوردنیها+۱۰ آیه
- نهی خداوند، از طغیان در خوردن طیّبات
- طغیان در خوردن طیّبات، موجب گرفتاری به غضب الهی و هلاکت
- نهی شدن بنی اسراییل از اسراف و زیاده روی در استفاده از روزی، از سوی خدا+۱ آیه
- اسراف و زیاده روی هنگام استفاده از روزی، باعث گرفتاری به غضب الهی و هلاکت
- خوردن و اشامیدن از رزق الهی، سفارش خداوند به قوم موسی+۴ آیه
- بهره گیری از رزق پاکیزه، توصیه خداوند به بنی اسراییل+۵ آیه
- طغیانگری بنی اسراییل در استفاده از رزق پاک، زمینه ساز فرارسیدن غضب خداوند بر انان
- جواز بهره گیری از رزق الهی، مشروط به پاکیزه بودن ان+۱۰ آیه
- بهره گیری از رزق پاکیزه، توصیه خداوند به بنی اسراییل+۵ آیه
- خداوند، پدیداورنده روزی پاک برای انسان+۸ آیه
- لزوم حفظ اعتدال و میانه روی، در استفاده از رزق پاک الهی و پرهیز از تجاوز و اسراف
- طغیانگری در استفاده از رزق پاک، زمینه ساز فرا رسیدن غضب خداوند
- خداوند، فراهم اورنده رزق و روزی انسانها+۱۱ آیه
- نزول رزق الهی (مَنّ و سلوی) بر بنی اسراییل+۳ آیه
- ترغیب خداوند به استفاده از رفاه و نعمتها+۷ آیه
- دوری از طغیان در مصرف نعمتها و امکانات رفاهی، زمینه ساز تداوم رفاه+۱ آیه
- رفاه و نعمتهای بنی اسراییل در مراحل متعدّد، مورد یاداوری خداوند+۶ آیه
- نزول منّ و سلوی و برخورداری از انواع روزیهای پاکیزه، مظاهر رفاه بنی اسراییل+۳ آیه
- هشدار خدا به بنی اسراییل از ترک شکر، در برابر نعمتهای خدا+۱ آیه
- طغیان و تجاوز از مرز تعادل در نعمتها، زمینه غضب خدا
- طغیان، از عوامل سقوط و هلاکت
- لزوم حفظ تعادل و اجتناب از طغیان، در استفاده از نعمتهای الهی
- توبه، راه رهایی از پیامد ناگوار طغیانگری+۱ آیه
- طغیان در مورد نعمتهای الهی و خروج از مرز تعادل، گناهی بس بزرگ
- استفاده از طیّبات، توصیه خداوند به بنی اسراییل+۵ آیه
- استفاده و بهره مندی از طیّبات، مورد توصیه خداوند+۴ آیه
- لزوم رعایت اعتدال، در استفاده از طیّبات+۱ آیه
- طغیان و افراط، در استفاده از طیّبات، باعث گرفتاری به غضب الهی
- حلّیّت خوردن طیّبات+۱۳ آیه
- روزی طیّبات، اعطای ویژه خداوند به بنی اسراییل+۵ آیه
- خوردنیهای حلال، از مصادیق طیّبات+۱۳ آیه
- روزی حلال و پاکیزه، از عطایای الهی+۹ آیه
- منّ و سلوی، نعمتهای پاکیزه خداوند به بنی اسراییل+۳ آیه
- خشم و غضب الهی، مایه گرفتاری ادمی به اتش جهنّم
- خشم و غضب الهی، مایه سقوط ادمی از منزلت خویش
- خشم و غضب الهی، مایه هلاکت ادمی
- جهنّم، کیفر مشمولان غضب الهی
- گرفتاری بنی اسراییل به غضب الهی، سبب سقوط و هلاکت انان+۱ آیه
- اسراف در خوردنیها، موجب گرفتاری به غضب الهی
- حرام خواری، سبب ابتلا به غضب الهی
- کفران نعمت، موجب گرفتاری به غضب الهی
- غضبان / اسماوصفات+۱ آیه
- گناه بودن اسراف در مصرف و طغیان در ان+۱ آیه
- طغیان در نعمتهای الهی، گناهی بزرگ
- مَنّ و سلوی، دو خوراکی پاکیزه و از روزیهای عطا شده به بنیاسراییل+۴ آیه
- بهرهگیری از مَنّ و سلوی، توصیه خداوند به بنیاسراییل+۴ آیه
- نان، از غذاهای پاکیزه+۳ آیه
- خوردن نان و غذاهای پاکیزه، فرمان الهی به بنیاسراییل+۴ آیه
- رعایت حدود الهی، در استفاده و خوردن نان و روزیهای پاکیزه، امری لازم+۱ آیه
- تعدّی و تجاوز از اداب و حدود الهی، در استفاده از نان و روزیهای پاکیزه، موجب غضب خداوند و هلاکت و اتش جهنّم+۱ آیه
- لزوم سپاسگزاری و شکر از خداوند، در پی خوردن و استفاده از روزیهای پاکیزه+۱ آیه
- نان، از نعمتهای الهی و شایسته شکرگزاری در برابر خداوند+۳ آیه
- لزوم پایبندی به حدود و قوانین الهی، در چگونگی استفاده از نعمتهای الهی
- حلّیّت و طیّب بودن، شرط استفاده از نعمتهای الهی+۱ آیه
- نان، از نعمتهای الهی و شایسته شکرگزاری در برابر خداوند+۳ آیه