سوره ق، آیه ۹ · جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۸
وَ نَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً مُبَارَكاً فَأَنْبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَ الْحَصِيدِ
و از آسمان، آبی پربرکت نازل کردیم، و بوسیله آن باغها و دانه‌هایی را که درو می‌کند رویاندیم،
معنی کلمات و عبارات
«نَزَّلْنَا ...»: (نگا: بقره / و انفال / ). «الْحَصِیدِ»: درو شده. «حَبَّ الْحَصِیدِ»: دانه‌های کشتزارهائی که درویده می‌شوند.
نکات آیه
۱- ریزش باران پر برکت از آسمان، آیتى خداوندى است. «و نزّلنا من السماء ماء مبرکًا»
۲- فرایند تشکیل توده هاى ابر و ریزش تدریجى باران، تدبیرى الهى است. «و نزّلنا من السماء ماء مبرکًا»
۳- قطره هاى برکت آفرین باران، پیامدار بصیرت و بیدارى براى حق جویان «تبصرة و ذکرى لکلّ عبد منیب . و نزّلنا من السماء ماء مبرکًا»
از ارتباط این آیه با آیه قبل، مطلب بالا قابل برداشت است.
۴- پیدایش بوستان ها و کشتزارها در پى نزول باران، درسى براى خداجویان «و نزّلنا من السماء ماء مبرکًا فأنبتنا به جنّت و حبّ الحصید»
۵- عوامل طبیعى، در خدمت تحقق اراده خداوند «فأنبتنا به جنّ-ت و حبّ الحصید»
۶- سلسله علل و اسباب طولى در نظام طبیعت، به جعل و تدبیر الهى است. «و نزّلنا من السماء ... فأنبتنا به جنّ-ت و حبّ الحصید»
خداوند، خود باران را فرومى فرستد و خود آن را وسیله رویش گیاهان قرار مى دهد و این گونه یکى را رتبه سبب و دیگرى را رتبه مسبب مى بخشد. انتساب فعل ها به خداوند، مى رساند که این نظام طولى، مستند به جعل الهى است.
۷- درخت ها و کشتزارها، دو نمود برکت باران و بقاى رحمت آن « ماء مبرکًا فأنبتنا به جنّ-ت و حبّ الحصید»