سوره یس، آیه ۱۳ · جزء ۲۲ · صفحه ۴۴۱
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ
و برای آنها، اصحاب قریه (انطاکیه) را مثال بزن هنگامی که فرستادگان خدا به سوی آنان آمدند؛
معنی کلمات و عبارات
«الْقَرْیَةِ»: شهر (نگا: بقره / و نساء / ، انعام / . مراد از آن، انطاکیه یکی از شهرهای ترکیه فعلی است که سابقاً از شهرهای معروف روم بوده است. «أَصْحَابَ»: بدل از (مَثَلاً) است.
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - پیامبر(ص) مأمور تشبیه کردن وضعیت فرهنگى و دینى مردم مکه، به وضعیت مردمى همانند آنان در طول تاریخ «و اضرب لهم مثلاً أصحب القریة»
«مَثَل» گاهى در معناى شبیه و مانند به کار مى رود که در این صورت معناى آیه چنین خواهد بود: اى پیامبر! براى وضعیت مردم مکه، شبیه و مانندى از تاریخ (اصحاب قریه) بیاور. و گاهى به معناى خبر است; یعنى، اى پیامبر! براى مردم مکه خبر و داستان اصحاب قریه را نقل کن تا مردم از این داستان عبرت گیرند. گفتنى است برداشت یاد شده براساس معناى نخست است.
۲ - پیامبر(ص)، مأمور مثل زدن و نمونه آوردن از مردم گذشته، براى پندگیرى و درس آموزى مردم «و اضرب لهم مثلاً أصحب القریة»
۳ - وضعیت فرهنگى و دینى مردم عصر پیامبراسلام، شبیه و مانند وضعیت مردم انطاکیه هنگام آمدن رسولان به سوى آنان «و اضرب لهم مثلاً أصحب القریة إذ جاءها المرسلون»
بیشتر مفسران برآنند که مقصود از «أصحاب القریة» مردم شهر «انطاکیه» است (که هم اکنون جزء خاک ترکیه و از شهرهاى تجارى آن مى باشد). گفتنى است «إذ» ظرف زمان و بدل اشتمال، براى «أصحاب القریة» است; یعنى، مثل بزن از مردم انطاکیه، آن گاه که رسولان الهى به سوى شان آمدند.
۴ - داستان مردم «انطاکیه»، داستانى مثال زدنى، درس آموز و عبرت انگیز «و اضرب لهم مثلاً أصحب القریة»
۵ - مثل زدن و ارائه نمونه هاى تاریخى، از روش هاى تربیتى - هدایتى پیامبر(ص) «و اضرب لهم مثلاً أصحب القریة»
۶ - مردم انطاکیه، از رسولانى چند برخوردار بودند. «أصحب القریة إذ جاءها المرسلون»
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۳–۳۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۳–۴۷ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۳ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۳ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۳ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۳ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۳ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۳–۱۹ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۳
موضوعات
دستهبندی موضوعی
اهمیت قصه انطاکیهتشبیه به موقعیت فرهنگی اقوام پیشینتشبیه موقعیت فرهنگی اهل مکهتشبیهات محمدتعدد انبیای انطاکیهعبرت از قصه اهل انطاکیهمثالهای محمدموقعیت فرهنگی اهل انطاکیهموقعیت فرهنگی مردم مقارن بعثتفواید نقل تاریخفواید مثالهدایتگری محمدتاریخ انبیاروش تربیتتشبیهات قرآنروش هدایترسالت محمدعوامل عبرت
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۴۲)
- نبودن ازادی برای مبلّغان دین، میان مردم انطاکیه+۲ آیه
- سلب ازادی مبلغان دینی از سوی مردم انطاکیه
- اتمام حجّت رسولان خدا بر اصحاب قریه+۱ آیه
- عذاب شدن اصحاب قریه با بانگ مرگبار، پس از اتمام حجّت رسولان الهی و حقناپذیری انان+۳ آیه
- شومی پیامبران از دیدگاه مردم انطاکیه (اصحاب قریه)، مانع تاثیر اتمام حجّت انبیا بر انان+۲ آیه
- ناتوانی بتها از شفاعت و رهایی انسان، حجتّ حبیب نجّار در مقابل مردم بتپرست انطاکیه بر بطلان بتپرستی+۴ آیه
- حاکمیّت خفقان بر شهر انطاکیه و نبودن ازادی بیان برای رسولان+۲ آیه
- استقامت رسولان انطاکیه در رسالت تبلیغی خویش+۶ آیه
- استقامت رسولان انطاکیه، در انجام رسالت تبلیغی خویش+۵ آیه
- استهزای پیامبران اصحاب قریه، از سوی انان+۱ آیه
- اسراف انسانهای کافر، سبب تکذیب و رویارویی با رسولان الهی+۲ آیه
- اسراف کافران، سبب تهدید انبیا از سوی انان+۲ آیه
- اسراف کافران، موجب حقناپذیری انان در برابر دعوت انبیای الهی+۱ آیه
- اسرافکاری مردم انطاکیه سبب بدبختی و ابتلای انان به سرنوشت شوم+۱ آیه
- صیحه اسمانی و ناگهانی کیفر مسرفان انطاکیه+۳ آیه
- تکذیب رسولان الهی از سوی مسرفان انطاکیه+۱ آیه
- شوم دانستن انبیا از سوی اسرافگران انطاکیه+۱ آیه
- تهدید انبیای الهی به رجم و عذاب سخت از سوی مسرفان انطاکیه+۱ آیه
- اتمام حجت پیامبران به مردم انطاکیه با پیام اشکار رسالت خود+۱ آیه
- فرستاده شدن رسولان برای مردم انطاکیه، جهت اتمام حجت، پرتوی از ربوبیّت الهی+۳ آیه
- اصحاب القریه، مردمی اسرافکار+۱ آیه
- اسرافکاری اصحاب القریه، سبب تکذیب رسولان الهی+۳ آیه
- اسرافکاری اصحاب القریه، سبب شوم دانستن انبیا+۲ آیه
- اسرافکاری اصحاب القریه، سبب شومی (بدبختی و روی اوردن حوادث ناگوار) انان+۱ آیه
- فرستاده شدن رسولانی از سوی خدا برای اصحاب القریه+۱ آیه
- ارسال سومین پیامبر از جانب خدا برای اصحاب القریه پس از تکذیب دو پیامبر پیشین از سوی انان+۲ آیه
- طلب نکردن رسولان انطاکیه، اجر و مزدی از مردم در برابر انجام رسالت الهی+۱ آیه
- حبیب نجار دعوت کننده مردم انطاکیه به پیروی از پیامبران، به دلیل هدایت یافتگی انان+۲ آیه
- دعوت شدن مردم انطاکیه به پیروی از پیامبران، به دلیل درخواست نکردن اجر و مزدی در برابر رسالتشان+۲ آیه
- امرزش و تکریم الهی، فرجام پیروی از رسولان اصحاب القریه+۳ آیه
- تذکّر به مردم انطاکیه، از برنامههای رسولان اصحاب القریه+۱ آیه
- رسولان اصحاب القریه برخوردار از هدایت الهی+۱ آیه
- هدایت یافتگی رسولان اصحاب القریه دلیل لزوم پیروی از انان+۱ آیه
- تهمت دروغگویی به رسولان الهی از سوی مردم انطاکیه+۱ آیه
- تهمت پیاماور شومی به رسولان الهی، از سوی مردم انطاکیه+۲ آیه
- استهزای مستمر رسولان انطاکیه از سوی مردم مشرک ان شهر+۱ آیه
- استهزای رسولان الهی از سوی اصحاب القریه، درپیدارندهی حسرت و افسوس+۱ آیه
- تکذیب رسولان الهی از سوی مردم شهر انطاکیه، ناشی از اسرافکاری انان+۳ آیه
- تکذیب رسولان الهی از سوی اصحاب القریه، ناشی از غفلت و درست نیندیشیدن انان+۳ آیه
- تهدید رسولان الهی به سنگسار و شکنجه شدن از سوی اصحاب القریه+۱ آیه
- به فال بد گرفتن رسولان الهی از سوی اصحاب القریه+۱ آیه
- نااگاهی اصحاب القریه از امرزش و اکرام حبیب نجّار از سوی خدا+۲ آیه
- حبیب نجار دعوت کننده مردم انطاکیه به پیروی از پیامبران، به دلیل هدایت یافتگی انان+۲ آیه
- دعوت شدن مردم انطاکیه به پیروی از پیامبران، بهدلیل درخواست نکردن اجر و مزدی در برابر رسالتشان+۲ آیه
- سرزنش شدن اصحاب القریه از سوی رسولان الهی، بهخاطر نسبت ناروای شومی به انان+۲ آیه
- سوگند اصحاب القریه جهت سنگسار و شکنجهی رسولان الهی، در صورت دست بر نداشتن از رسالت خود+۱ آیه
- شومی (بدبختی و حوادث ناگوار) اصحاب القریه به سبب تکذیب رسولان الهی+۳ آیه
- شومی (بدبختی) خود اصحاب قریه، سبب شوم دانستن رسولان الهی+۲ آیه
- شومی اصحاب قریه (بدبختی و گرفتاری به حوادث ناگوار) ناشی از اسرافکاری خودشان+۱ آیه
- اصحاب القریه منکر نزول وحی بر پیامبران فرستاده شده به سوی انان+۱ آیه
- اعتقاد مردم انطاکیه به خدایان موهوم و بیاثر+۱ آیه
- مردم شهر انطاکیه بیاعتقاد به توحید عبادی و لزوم پرستش افریدگار یکتا+۲ آیه
- اعتقاد اصحاب القریه به خدای رحمان+۱ آیه
- اعتقاد اصحاب القریه به شفاعت معبودان و تاثیر انها در تدبیر امورشان+۱ آیه
- غفلت اصحاب القریه از شومی خویش باعث تهدید انبیا و فال بد زدن به انان+۲ آیه
- نابودی با صیحهی مرگبار اسمانی فرجام اصحاب القریه+۱ آیه
- بدفرجامیاصحاب القریه بهخاطر استهزای رسولان الهی+۲ آیه
- سرگذشت اصحاب القریه و نابودی انان در پی تکذیب پیامبران، عبرتی برای مردم+۳ آیه
- هلاکت اصحاب القریه به اسانترین شیوه، داستانی عبرتاموز+۲ آیه
- اصحاب قریه، مردمی گمراه+۱ آیه
- لجاجت اصحاب القریه در برابر حقّ و قبول نکردن ان+۹ آیه
- هلاکت اصحاب القریه به اسانترین شیوهها+۱ آیه
- یک صیحه (فریاد) مرگبار، سبب مرگ ناگهانی اصحاب قریه+۱ آیه
- رجم و سنگسار کردن، از راههای اعدام در زمانهای پیشین+۳ آیه
- تهدید شدن انبیای انطاکیه به اعدام و سنگسار شدن، در صورت دست برنداشتن از تبلیغ+۱ آیه
- متّهمشدن انبیای انطاکیه به شومبودن ازسوی مردم ان سامان+۲ آیه
- تهدید پیامبران انطاکیه ازسوی مردم ان دیار+۱ آیه
- تکذیب انبیای گذشته ازسوی اقوام و امّتهای انان+۲ آیه
- بعثت پیامبران، برای اتمام حجّت خدا بر مردم+۲ آیه
- تهدید به سنگسار شدن رسولان انطاکیه، در پی مبارزه انان با بتپرستی+۶ آیه
- باور مشرکان به الوهیّت بتهایشان+۲ آیه
- ابلاغ پیامهای الهی از سوی فرستادگان عیسی(علیه السلام)به مردم انطاکیه+۲ آیه
- پایمردی و استقامت رسولان انطاکیه در تبلیغ دین، به رغم تهدید به سنگسار و شکنجه شدن+۲ آیه
- معرّفی الگوهای ناپسند از روشهای تربیتی قران برای عبرت گرفتن+۶ آیه
- مردم مکّه، مانند اصحاب قریه، (اهل انطاکیه) در کفر و تکذیب پیامبرشان
- تهدید مردم مکّه به فرجامی شوم، همانند فرجام شوم اصحاب قریه، در صورت کفر و تکذیب+۲ آیه
- تطیّر و بدیمنی مردم انطاکیه، نسبت به انبیای خود+۱ آیه
- غفلت از توحید، عامل تطیّر مردم انطاکیه به وجود پیامبران(علیهم السلام)+۱ آیه
- مردم انطاکیه، از مکذّبان پیامبران فرستاده شده برای انان+۲ آیه
- امّتهای پیشین، از مکذّبان رسالت انبیا+۲ آیه
- سوگند تهدیدامیز مردم انطاکیه و اصحاب القریه، به سنگسار کردن رسولان عیسی(علیه السلام)+۱ آیه
- تهدید فرستادگان عیسی(علیه السلام) به شکنجه، از جانب مردم انطاکیه+۱ آیه
- هلاکت برقاسای مردم انطاکیه از سوی خدا، بدون فرستاده شدن سپاهی از اسمان+۲ آیه
- جهل مردم انطاکیه، به جایگاه حبیب نجّار در بهشت+۳ آیه
- جهل مرکّب و امیخته به عناد مردم انطاکیّه، سبب تکذیب رسولان الهی+۳ آیه
- لزوم استقامت، در راه تبلیغ دین و انجام دادن رسالت دینی+۱ آیه
- خشونت مردم انطاکیه، با انبیای فرستاده شده از سوی خداوند+۲ آیه
- سنگ باران و عذاب دردناک، رفتار خشونت امیز و شکنجه انبیا، از ناحیه مردم انطاکیه+۱ آیه
- رسالت و ابلاغ پیام الهی از سوی انبیا، عامل برخورد خشونت امیز مردم انطاکیه با انان+۲ آیه
- نابودی مردم انطاکیه با صیحه اسمانی، کیفر انان به جرم برخورد خشونت امیز با انبیا+۲ آیه
- روحیّه اسرافگری قوم انطاکیه، عامل برخورد خشونت امیز انان با انبیا+۲ آیه
- اتّهام دروغگویی در ادّعای نبوّت، به رسولان الهی، از جانب مردم انطاکیه+۲ آیه
- دفاع حبیب نجّار در شهر انطاکیه، از انبیای تهدید شده به سنگسار و شکنجه+۲ آیه
- گواه گرفتن خداوند از سوی رسولان انطاکیه بر راستگویی انان، در ادعای اجرای وظایف تبلیغی+۴ آیه
- تهدید به رجم پیامبران انطاکیه، از سوی مردم، در صورت تبلیغ رسالت خود+۱ آیه
- سرزنش مردم انطاکیه از جانب پیامبران شان، جهت تهدید کردن انان به رجم+۲ آیه
- اعتراف مردم انطاکیه، به رحمانیّت خدا+۱ آیه
- رسالت پیامبران برای اتمام حجّت خدا برای مردم+۲ آیه
- اعزام سفیران عیسی به سوی انطاکیه+۱ آیه
- سکونت اصحاب قریه، در شهر انطاکیّه
- برخوردار بودن انبیا، از روحیّه شهامت و شجاعت+۴ آیه
- شجاعت رسولان انطاکیه، به هنگام ابلاغ رسالت خود در برابر تهدید به سنگسار و شکنجه از جانب مردم ان دیار+۵ آیه
- باور مشرکان به الوهیّت بتها، در کنار خدا+۱ آیه
- برخورد خشونت امیز مشرکان، در برابر مخالفان خود+۴ آیه
- باور مشرکان به الوهیّت و معبود بودن بتهای شان+۲ آیه
- اعتقاد مردم انطاکیّه به خدایان موهوم و بی اثر+۱ آیه
- اعتقاد اصحاب القریه به شفاعت و تاثیر معبودان، در تدبیر امورشان+۱ آیه
- اعتقاد مشرکان به شفاعت معبودهای دروغین از انان، در پیشگاه خدا+۱ آیه
- سنگسار کردن، نوعی شکنجه از جانب مخالفان انبیا+۳ آیه
- تهدید رسولان الهی، به شکنجه و سنگسار شدن، از جانب اصحاب القریه+۱ آیه
- تهدید به شکنجه رسولان عیسی(علیه السلام) از ناحیه مردم انطاکیّه، بیانگر وجود شکنجه، در دوران ان حضرت+۱ آیه
- استهزای انبیا، از اسباب کیفر با صیحه+۴ آیه
- تکذیب انبیا، سبب گرفتاری برخی اقوام به کیفر با صیحه+۳ آیه
- هلاکت مردم انطاکیه، تنها با یک صیحه و بانگ سهمناک، در پی تکذیب رسولان الهی+۳ آیه
- گفتار مؤمن ال یاسین (حبیب نجّار) برای مردم انطاکیه، مبنی بر ناتوانی بتها از دفع هر ضرر+۲ آیه
- گمراهی و ضلالت اشکار اصحاب القریه+۲ آیه
- سرگذشت مردم انطاکیه، مثال زدنی و عبرت اموز+۴ آیه
- عذاب شدن اصحاب قریه با بانگ مرگ بار، پس از اتمام حجّت رسولان الهی و حق ناپذیری انان+۳ آیه
- صیحه اسمانی و ناگهانی، کیفر مسرفان انطاکیه+۳ آیه
- عزّت بخشی خداوند به دو رسول تکذیب شده، از ناحیه مردم انطاکیه، به وسیله رسول سوم+۱ آیه
- خداوند، عطاکننده عزّت به انبیای انطاکیه، با فرستادن فرد سوّم+۱ آیه
- سخن پیامبران انطاکیه، مبنی بر علم خداوند به رسالت ایشان+۱ آیه
- انطاکیه، شهری اباد، در زمان موسی(علیه السلام)+۱ آیه
- اعزام سفیران عیسی(علیه السلام)، به فرمان وی به انطاکیه+۱ آیه
- غفلت اصحاب القریه از شومی خویش، موجب تهدید انبیا و فال بد زدن به انان+۲ آیه
- قسم پیامبران انطاکیه به خداوند، بر راستی ادعاهای خود+۱ آیه
- داستان مردم و مؤمن انطاکیه (حبیب نجّار)، قصّه ای مثل زدنی و عبرت اموز+۱ آیه
- بیان قصّه انبیا و مردم انطاکیه برای مشرکان، توصیه خداوند به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۶ آیه
- سفارش خداوند به پیامبر(صلی الله علیه واله) برای نقل قصّه مؤمن انطاکیه (حبیب نجّار)+۱ آیه
- کفر و مخالفت با پیامبران الهی، از مصادیق اسراف+۴ آیه
- مردم انطاکیه، مردمی لجوج و حقناپذیر در برابر دعوت پیامبران+۱ آیه
- پافشاری و اصرار مردم انطاکیه در تکذیب رسولان الهی، موجب گرفتار شدن انان به صیحه سهمناک+۲ آیه
- «اضرِب»+۱ آیه
- استفاده از تمثیل برای بیان واقعیّتها و عبرتها رهنمود خداوند به پیامبر صلی الله علیه و اله+۱ آیه
- یک صیحه (فریاد) مرگبار، سبب مرگ ناگهانی اصحاب قریه (مردم انطاکیه)+۱ آیه
- تهدید مردم مکّه به فرجامی شوم همانند فرجام شومصحاب قریه در صورت کفر و تکذیب+۲ آیه
- سرزنش مردم انطاکیه از سوی حبیب نجار، به علت تکذیب رسولان الهی و اعتقاد به بتها و معبودان باطل+۳ آیه
- احتجاج مؤمن الیاسین در برابر بتپرستان، به ناتوانی بتها از شفاعت و یاری+۲ آیه
- داستان مؤمن ال یاسین، مثلزدنی و درساموز+۱ آیه
- حبیب نجّار، مؤمن به انبیای انطاکیه+۲ آیه
- وجوب استقامت در راه تبلیغ دین و انجام دادن رسالت دینی+۶ آیه
- تکذیب وحی به انبیا، از ناحیه مردم انطاکیه+۱ آیه