آیه ۱۷ سوره یس

سوره یس، آیه ۱۷ · جزء ۲۲ · صفحه ۴۴۱

وَ مَا عَلَيْنَا إِلاَّ الْبَلاَغُ الْمُبِينُ

و بر عهده ما چیزی جز ابلاغ آشکار نیست!»

معنی کلمات و عبارات
«الْبَلاغُ الْمُبِینُ»: (نگا: مائده / و نحل / و ).
نزول
نکات آیه
۱ - ابلاغ پیام هاى الهى به صورت روشن و آشکار، وظیفه پیامبرانِ فرستاده شده به سوى مردم انطاکیه بود. «و ما علینا إلاّ البلغ المبین» ۲ - پیامبران فرستاده شده به سوى مردم انطاکیه، تنها مسؤول انجام رسالت خویش بودند; نه مأمور به نتیجه (مؤمن ساختن همه مردم). «و ما علینا إلاّ البلغ المبین» حصر در جمله «و ما علینا إلاّ...» حصر اضافى است و گویاى این نکته مى باشد که تکذیب انبیا از سوى منکران رسالت، مسؤولیتى بر دوش پیامبران بار نمى کند; زیرا آنان تنها مسؤول ابلاغ وحى به مردم اند و مسؤولیتى در قبال آثار و نتایج این رسالت (پذیرش و عدم پذیرش مردم) ندارند. ۳ - ابلاغ پیام هاى الهى از جانب پیامبران، منوط به پذیرش و عدم پذیرش مردم نیست. «إن أنتم إلاّ تکذبون ... قالوا ... و ما علینا إلاّ البلغ المبین» ۴ - سلب نشدن وظیفه ابلاغ دین و تبلیغ اسلام از مبلغان، به صرف روى گردانى مردم از آن «إن أنتم إلاّ تکذبون ... قالوا ... و ما علینا إلاّ البلغ المبین» ۵ - پیام ها و تعالیم پیامبران، روشن، رسا و قابل فهم براى انسان ها بود. «و ما علینا إلاّ البلغ المبین» ۶ - لزوم به کارگیرى مفاهیم و مطالب روشن، رسا و بى ابهام در تبلیغ دین «و ما علینا إلاّ البلغ المبین» ۷ - پیامبران، حجت را بر مردم خویش تمام کرده بودند. «و ما علینا إلاّ البلغ المبین» برداشت یاد شده از آن جا است که ابلاغ روشن و بى ابهامِ پیامِ الهى به مردم، حاکى از آن است که پیامبران، حجت را بر آنان تمام کرده بودند.
تفسیر (۱۰)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۹)
  • اتمام حجّت رسولان خدا بر اصحاب قریه+۱ آیه
  • عذاب شدن اصحاب قریه با بانگ مرگبار، پس از اتمام حجّت رسولان الهی و حقناپذیری انان+۳ آیه
  • شومی پیامبران از دیدگاه مردم انطاکیه (اصحاب قریه)، مانع تاثیر اتمام حجّت انبیا بر انان+۲ آیه
  • حاکمیّت خفقان بر شهر انطاکیه و نبودن ازادی بیان برای رسولان+۲ آیه
  • استقامت رسولان انطاکیه در رسالت تبلیغی خویش+۶ آیه
  • اتمام حجت پیامبران به مردم انطاکیه با پیام اشکار رسالت خود+۱ آیه
  • لجاجت اصحاب القریه در برابر حقّ و قبول نکردن ان+۷ آیه
  • ابلاغ پیام خداوند به صورت روشن و صریح به مردم، ازسوی پیامبران+۳ آیه
  • روشنبودن تعالیم انبیا برای مردم+۲ آیه
  • بعثت پیامبران، برای اتمام حجّت خدا بر مردم+۲ آیه
  • همه انبیا، هماهنگ در انجام وظیفه تبلیغ+۴ آیه
  • تهدید به سنگسار شدن رسولان انطاکیه، در پی مبارزه انان با بتپرستی+۵ آیه
  • بیان روشن و رسا، ابزاری ضروری و ارزشمند در تبلیغ دین+۳ آیه
  • تبلیغ دین الهی، وظیفه پیامبران+۵ آیه
  • ابلاغ پیامهای الهی از سوی فرستادگان عیسی(علیه السلام)به مردم انطاکیه+۲ آیه
  • پایمردی و استقامت رسولان انطاکیه در تبلیغ دین، به رغم تهدید به سنگسار و شکنجه شدن+۲ آیه
  • ابلاغ پیامهای الهی از سوی انبیا، به صورت صریح و روشن+۶ آیه
  • معرّفی الگوهای ناپسند از روشهای تربیتی قران برای عبرت گرفتن+۶ آیه
  • تبلیغ رسالت الهی، سبب تهدید شدن رسولان عیسی(علیه السلام) از سوی مردم انطاکیه+۱ آیه
  • لزوم تبلیغ تعالیم خداوند، به نحو روشن بر پیامبران+۲ آیه
  • گواه گرفتن خداوند از سوی رسولان انطاکیه بر راستگویی انان، در ادعای اجرای وظایف تبلیغی+۴ آیه
  • رسالت پیامبران برای اتمام حجّت خدا برای مردم+۲ آیه
  • برخوردار بودن انبیا، از روحیّه شهامت و شجاعت+۴ آیه
  • شجاعت رسولان انطاکیه، به هنگام ابلاغ رسالت خود در برابر تهدید به سنگسار و شکنجه از جانب مردم ان دیار+۵ آیه
  • عذاب شدن اصحاب قریه با بانگ مرگ بار، پس از اتمام حجّت رسولان الهی و حق ناپذیری انان+۳ آیه
  • بیان قصّه انبیا و مردم انطاکیه برای مشرکان، توصیه خداوند به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۶ آیه
  • پیامبر صلی الله علیه و اله، مامور ابلاغ روشن و صریح پیامهای الهی به مردم+۷ آیه
  • وجوب استقامت در راه تبلیغ دین و انجام دادن رسالت دینی+۶ آیه
  • وجوب تبلیغ تعالیم خداوند، به نحو روشن بر پیامبران+۲ آیه
واژه‌ها