أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِنَ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ
یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟!
تکرارها: ۷۷۶آیات: ۶۸۷
أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِنَ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ
یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟!
يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَ يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلاَ يَسْتَطِيعُونَ
(به خاطر بیاورید) روزی را که ساق پاها (از وحشت) برهنه میگردد و دعوت به سجود میشوند، امّا نمیتوانند (سجود کنند).
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَ قَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَ هُمْ سَالِمُونَ
این در حالی است که چشمهایشان (از شدّت شرمساری) به زیر افتاده، و ذلّت و خواری وجودشان را فراگرفته؛ آنها پیش از این دعوت به سجود میشدند در حالی که سالم بودند (ولی امروز دیگر توانایی آن را ندارند)!
تَعْرُجُ الْمَلاَئِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ
فرشتگان و روح [= فرشته مقرّب خداوند] بسوی او عروج میکنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است!
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعاً كَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ يُوفِضُونَ
همان روز که از قبرها بسرعت خارج میشوند، گویی به سوی بتها میدوند...
إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
ما نوح را به سوی قومش فرستادیم و گفتیم: «قوم خود را انذار کن پیش از آنکه عذاب دردناک به سراغشان آید!»
يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُؤَخِّرْكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لاَ يُؤَخَّرُ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
اگر چنین کنید، خدا گناهانتان را میآمرزد و تا زمان معیّنی شما را عمر میدهد؛ زیرا هنگامی که اجل الهی فرا رسد، تأخیری نخواهد داشت اگر میدانستید!»
قُلْ أُوحِيَ إِلَيَ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآناً عَجَباً
بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرادادهاند، سپس گفتهاند: «ما قرآن عجیبی شنیدهایم...
يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَداً
که به راه راست هدایت میکند، پس ما به آن ایمان آوردهایم و هرگز کسی را شریک پروردگارمان قرارنمیدهیم!
وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلاً
و نام پروردگارت را یاد کن و تنها به او دل ببند!
إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولاً شَاهِداً عَلَيْكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَى فِرْعَوْنَ رَسُولاً
ما پیامبری به سوی شما فرستادیم که گواه بر شماست، همان گونه که به سوی فرعون رسولی فرستادیم!
إِنَ هٰذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلاً
این هشدار و تذکّری است، پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
آن روز قرارگاه نهایی تنها بسوی پروردگار تو است؛
إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
و به پروردگارش مینگرد!
إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ
(آری) در آن روز مسیر همه بسوی (دادگاه) پروردگارت خواهد بود!
ثُمَ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى
سپس بسوی خانواده خود بازگشت در حالی که متکبّرانه قدم برمیداشت!
إِنَ هٰذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلاً
این یک تذکر و یادآوری است، و هر کس بخواهد (با استفاده از آن) راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
إِلَى قَدَرٍ مَعْلُومٍ
تا مدّتی معیّن؟!
انْطَلِقُوا إِلَى مَا كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
(در آن روز به آنها گفته میشود:) بیدرنگ، به سوی همان چیزی که پیوسته آن را تکذیب میکردید بروید!
انْطَلِقُوا إِلَى ظِلٍ ذِي ثَلاَثِ شُعَبٍ
بروید به سوی سایه سه شاخه (دودهای خفقانبار و آتشزا)!
ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآباً
آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى
به سوی فرعون برو که طغیان کرده است!
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَى أَنْ تَزَكَّى
و به او بگو: «آیا میخواهی پاکیزه شوی؟!
وَ أَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى
و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا از او بترسی (و گناه نکنی)؟!»
إِلَى رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا
نهایت آن به سوی پروردگار تو است (و هیچ کس جز خدا از زمانش آگاه نیست)!
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ
انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد!
وَ إِذَا انْقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ
و چون به سوی خانواده خود بازمیگشتند مسرور و خندان بودند،
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاَقِيهِ
ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت میروی و او را ملاقات خواهی کرد!
وَ يَنْقَلِبُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُوراً
و خوشحال به اهل و خانوادهاش بازمیگردد.
أَ فَلاَ يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ
آیا آنان به شتر نمینگرند که چگونه آفریده شده است؟!
وَ إِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ
و به آسمان نگاه نمیکنند که چگونه برافراشته شده؟!
وَ إِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ
و به کوهها که چگونه در جای خود نصب گردیده!
وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ
و به زمین که چگونه گسترده و هموار گشته است؟!
إِنَ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ
به یقین بازگشت (همه) آنان به سوی ماست،
ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً
به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،
وَ إِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ
و به سوی پروردگارت توجّه کن!
إِنَ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى
و به یقین بازگشت (همه) به سوی پروردگار تو است!