قاموس قرآن:
لَحْقْ و لَحاقْ به معنى ادراك و رسيدن است «لَحِقَهُ و لَحِقَ بِهِ لَحْقاً وَ لَحاقاً: اَدْرَكَهُ» لُحُوق به معنى ملازمت و لَحاقْ به معنى ادراك مناسب است، اِلْحاق لازم و متعدى هر دو آمده است. [جمعه:3]. و ديگران رااز آنها كه هنوز به آنها لاحق نشدهاند، اوست توانا حكيم. [يوسف:101]. الحاق در اينجا متعدى است [سباء:27]. «شُرَكاء» حال است از مفعول محذوف «اَلْحَقْتُمْ» يعنى: به من نشان دهيد آنانرا كه به وصف شريك، بخدا چسبانديد نه چنين نيست.
آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند؛ و بخاطر کسانی که هنوز به آنها ملحق نشدهاند [= مجاهدان و شهیدان آینده]، خوشوقتند؛ (زیرا مقامات برجسته آنها را در آن جهان میبینند؛ و میدانند) که نه ترسی بر آنهاست، و نه غمی خواهند داشت.
پروردگارا! بخشی (عظیم) از حکومت به من بخشیدی، و مرا از علم تعبیر خوابها آگاه ساختی! ای آفریننده آسمانها و زمین! تو ولیّ و سرپرست من در دنیا و آخرت هستی، مرا مسلمان بمیران؛ و به صالحان ملحق فرما!»
کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان به پیروی از آنان ایمان اختیار کردند، فرزندانشان را (در بهشت) به آنان ملحق میکنیم؛ و از (پاداش) عملشان چیزی نمیکاهیم؛ و هر کس در گرو اعمال خویش است!