يُوقِنُون

تکرارها: ۱۱

«وقایه» به معنای نگهداری اشیاء است در برابر اموری که به آنها زیان و آزار می رساند. '''«یُوقِنُون»''' از مادّه «یَقین» به معنای یقین دارند است. === قاموس قرآن === (بر وزن فلس و فرس) ثابت و واضح شدن. در مصباح و اقرب الموارد می‏گوید «یَقِنَ الْاَمْرُ یَقْناً: ثَبَتَ وَ وَضَحَ» یقن متعدی به نفسه و به باء نیز آمده است «یَقِنَ الْاَمْرَ وَ بِالْاَمْرِ» یعنی به آن علم پیدا کرد و محقق دانست. یقین وصف است به معنی فاعل یعنی ثابت و واضح. راغب گوید: آن صفت علم است بالاتر از معرفت و درایت... و شاید به معنی مفعول و ثابت باشد که خواهد آمد در مصباح گوید: یقین علمی است که از استدلال و تحقیق حاصل شود لذا علم خدا را یقین گویند که بر آن قطع حاصل شده و نفس بر آن آرام گردیده است. هر یقین علم است ولی هر علم یقین نیست گویا یقین علمی است که بعد از استدلال و نظر حاصل شود. خلاصه: یقین به معنی ثابت یا ثابت شده و بالاتر از علم و از صفات آن است [بقره:4]. و به آخرت آنها یقین پیدا می‏کنند. «یَقِنَهُ و اَیْقَنَهُ» هر دو به یک معنی اند یعنی تحقیق کرد و به یقین رسید. به احتمال قوی مراد از «یُوقِنُونَ» در آیاتی نظیر [جاثیة:4]. مراد تحقیق کردن و یقین جستجو کردن است. [طور:36]. یعنی بلکه تحقیق نمی‏کنند تا یقین پیدا نمایند. * [نمل:14]. آیات را در زبان انکار نمودند حال آنکه ضمیرشان و باطنشان به آنها باور کرد و محقق دانست. * [تکاثر:5-7]. ظاهراً اضافه در علم الیقین و خود یقین است که روز قیامت باشد، می‏شود گفت: آن حال است از مفعول «لَتَرَوُنَّها» یعنی: حقا اگر علم جازم و یقین داشتید شما را از تکاثر اموال مانع می‏شد. حتماً حتماً آتش بزرگ را خواهید دید سپس آن را که خود آن است خواهید دید. * [واقعة:95]. [حاقة:51]. حق و یقین هر دو به یک معنی است و اضافه در آن نظیر اضافه بیانیه است و افاده تأکید می‏کند و هر دو آیه درباره قیامت است معنی آیه اول: اینکه در تقسیم شدن مردم به اصحاب یمین و اصحاب شمال و سابقین گفتیم، ثابت و حتمی است و خلافی در آن نیست. در مجمع و المیزان به تأکید بودن آن تصریح شده است. * [نساء:157]. «یَقیناً» تمیز است از قتل یعنی به قتل عیسی «علیه السلام» علم ندارند و فقط از ظن پیروی می‏کنند و او را به یقین نکشتند ظن به کشتن او کردند : * [حجر:99]. مراد از یقین چنانکه گفته‏اند مرگ است و اطلاق یقین بر مرگ به علت ثابت و حتمی بودن آن است و شاید اطلاق آن بر مرگ به جهت انکشاف واقع به آن است یعنی آنگاه که واقع منکشف شود و حقائق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن. اینکه بعضی یقین را به معنی علم گرفته و گفته‏اند عبادت تا حصول یقین است و چون یقین آمد تکلیف ساقط می‏باشد غلط محض است، مخاطب به این آیه رسول خدا «علیه السلام» است و آن بزرگوار از اهل یقین بود ولی تا دم مرگ از تکلیف شرعی دست نکشید این قول به ضرورت اسلام باطل می‏باشد. * موقن: آنکه دارای یقین یا جویای یقین است [ذاریات:20]. در زمین آیات و دلائلی است برای یقین جویندگان.
۰۱۲۳۴۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۱سال ۵: ۰سال ۶: ۱سال ۷: ۲سال ۸: ۴سال ۹: ۱سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۱سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۱سال ۲۳: ۰
بقره · ۴

وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ مَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

و آنان که به آنچه بر تو نازل شده، و آنچه پیش از تو (بر پیامبران پیشین) نازل گردیده، ایمان می‌آورند؛ و به رستاخیز یقین دارند.

بقره · ۱۱۸

وَ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ لَوْ لاَ يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ

افراد ناآگاه گفتند: «چرا خدا با ما سخن نمی‌گوید؟! و یا چرا آیه و نشانه‌ای برای خود ما نمی‌آید؟!» پیشینیان آنها نیز، همین گونه سخن می‌گفتند؛ دلها و افکارشان مشابه یکدیگر است؛ ولی ما (به اندازه کافی) آیات و نشانه‌ها را برای اهل یقین (و حقیقت‌جویان) روشن ساخته‌ایم.

مائده · ۵۰

أَ فَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ

آیا آنها حکم جاهلیّت را (از تو) می‌خواهند؟! و چه کسی بهتر از خدا، برای قومی که اهل یقین هستند، حکم می‌کند؟!

نمل · ۳

الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

همان کسانی که نماز را برپا می‌دارند، و زکات را ادا می‌کنند، و آنان به آخرت یقین دارند.

نمل · ۸۲

وَ إِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لاَ يُوقِنُونَ

و هنگامی که فرمان عذاب آنها رسد (و در آستانه رستاخیز قرار گیرند)، جنبنده‌ای را از زمین برای آنها خارج می‌کنیم که با آنان تکلّم می‌کند (و می‌گوید) که مردم به آیات ما ایمان نمی‌آوردند.

روم · ۶۰

فَاصْبِرْ إِنَ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌ وَ لاَ يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لاَ يُوقِنُونَ

اکنون که چنین است صبر پیشه کن که وعده خدا حق است؛ و هرگز کسانی که ایمان ندارند تو را خشمگین نسازند (و از راه خود منحرف نکنند)!

لقمان · ۴

الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

همانان که نماز را برپا می‌دارند، و زکات را می‌پردازند و آنها به آخرت یقین دارند.

سجده · ۲۴

وَ جَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَ كَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ

و از آنان امامان (و پیشوایانی) قرار دادیم که به فرمان ما (مردم را) هدایت می‌کردند؛ چون شکیبایی نمودند، و به آیات ما یقین داشتند.

جاثیه · ۴

وَ فِي خَلْقِكُمْ وَ مَا يَبُثُ مِنْ دَابَّةٍ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ

و نیز در آفرینش شما و جنبندگانی که (در سراسر زمین) پراکنده ساخته، نشانه‌هایی است برای جمعیّتی که اهل یقینند.

جاثیه · ۲۰

هٰذَا بَصَائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدًى وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ

این (قرآن و شریعت آسمانی) وسایل بینایی و مایه هدایت و رحمت است برای مردمی که (به آن) یقین دارند!

طور · ۳۶

أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ بَلْ لاَ يُوقِنُونَ

آیا آنها آسمانها و زمین را آفریده‌اند؟! بلکه آنها جویای یقین نیستند!