تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) کَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ «15» ناصِيَةٍ کاذِبَةٍ خاطِئَةٍ «16» فَلْيَدْعُ نادِيَهُ «17» سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ «18» کَلَّا لا تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ «19» چنين نيست (که او مى‌پندارد.) اگر از کار خلافش دست باز ندارد موى پيشانى او را سخت بگيريم. موى پيشانى دورغگوى خطاکار را. پس او اهل محفلش را (به يارى) بخواند. ما هم بزودى مأموران دوزخ را فرامى‌خوانيم. حاشا از او پيروى مکن و سجده کن و (به خدا) تقرّب جوى.