تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) کَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى‌ «6» أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى‌ «7» إِنَّ إِلى‌ رَبِّکَ الرُّجْعى‌ «8» أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى‌ «9» عَبْداً إِذا صَلَّى «10» أَ رَأَيْتَ إِنْ کانَ عَلَى الْهُدى‌ «11» أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوى‌ «12» أَ رَأَيْتَ إِنْ کَذَّبَ وَ تَوَلَّى «13» أَ لَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرى‌ «14» نه چنين است (که مى‌پندارند). بى‌گمان آدمى طغيان مى‌کند. چون خود را بى‌نياز مى‌بيند. همانا بازگشت همه به سوى پروردگار توست. آيا ديدى آن که منع مى‌کند. بنده‌اى را که نماز مى‌خواند. آيا انديشيده‌اى که اگر (آن بنده) بر طريق هدايت باشد يا به تقوا سفارش کند. (سزاى نهى کننده او جز آتش نيست) آيا انديشيده‌اى که اگر تکذيب کند و روى برتابد (فقط خود را هلاک ساخته است؟) آيا او نمى‌داند که خداوند مى‌بيند.