«فرعون»، اسم عام است و به تمام سلاطین مصر در آن زمان گفته می شد.
=== قاموس قرآن ===
لفظ عجمی و لقب پادشاهان مصر و به قول اقرب الموارد در لغت قبط به معنی تمساح است. از آن در عرب فعل آورده و گفتهاند: «تفرعن فلان» یعنی کار فرعون کرد که تکبر و تجاوز بود. این لفظ 74 بار در قرآن مجید آمده و در داستانهای بنی اسرائیل و موسی «علیهالسلام» به چشم میخورد. گویند: فرعونی که بنی اسرائیل را تعذیب میکرد و پسرانشان را میکشت رامسس یا رعمسیس دوم و فرعونی که موسی و هارون علیهماالسلام برای هدایت او مبعوث شدند پسر او منفتاح بود که با لشکریانش در بحر احمر غرق گردید. هاکس در قاموس خود رامسس دوم را فرعون تسخیر نامیده که موسی در زمان او تولد یافت و پسر او را فرعون خروج گفته نامش منفثلی و پسر رامسس بود که موسی و هارون معجزات را پیش او آوردند و با لشکریانش در بحر قلزم هلاک شد. ولی از آیه [شعراء:18]. که فرعون به موسی گفت به نظر میآید که هر دو فرعون یکی بوده وگرنه نمیگفت: آیا ما تو را در میان خود پرورش ندادیم؟ ولی گویند وقت تربیت موسی منفثلی بزرگسال و در خانه پدرش بود لذا پس از رسیدن به پادشاهی به موسی چنین گفت. واللَّهالعالم. قرآن درباره آن بدبخت فرموده: 1- ادعای الوهیت میکرد [نازعات:24]. من پروردگار والای شما هستم به حضرت موسی گفت [شعراء:29]. در عین حال بت پرست بود ولی خود را بالاترین خدایان میدانست. چنانکه درباره تشویق به چارهجویی درباره موسی به او میگفتند: [اعراف:127]. به نظر میآید چنانکه گفتیم خود را یکی از خدایان و والاترین آنها میدانست. 2- موسی «علیهالسلام» در خانه او تربیت شد و چون او را از آب گرفتند زن فرعون در دفاع از قتل موسی سخت پافشاری کرد تا وی در عدم قتل موسی تحت تأثیر زنش قرار گرفت و او را نکشت و بر فرزندی خویش انتخاب کرد جریان مفصل آن در اول سوره قصص مذکور است. 3- بنی اسرائیل را تعذیب میکرد پسران آنها را میکشت و دخترانشان را برای خدمتکاری زنده میگذاشت چنانکه جمله [اعراف:141]. و نظیر آن بارها در قرآن مجید آمده است. این عمل یک نمونه کامل از ذلت و بدبختی بنی اسرائیل و نمونه کامل از ستم یک ستمگر است. گویند کاهنان به وی خبر داده بودند که در بنی اسرائیل پسری به وجود خواهد آمد که خطر حتمی برای تو است به خاطر جلوگیری از تولد او نوزادان پسر را میکشت. شاید هم نمیخواست بنی اسرائیل به وسیله جوانان تازه به دوران رسیده نیرومند شوند رجوع شود به «موسی» فصل ولادت. به عقیده او و قومش بنی اسرائیل در اثر غیربومی بودن بردگان و خدمتگزاران آنهایند چنانکه در امتناع از ایمان به موسی و هارون میگفتند: آیه به دو فرد مثل خود ایمان آوریم حال آنکه قومشان خدمتکاران ما اند [مؤمنون:47]. 4- معجزات موسی را دانسته تکذیب کرد از دستور خدا سرپیچی نمود و چون موسی با قوم خود از مصر بیرون رفتند با لشکریان خویش آنها را تعقیب کرد به شکافی که با معجزه موسی در دریا به وجود آمده بود با لشکریانش وارد آب شد آب به هم برآمد همگی غرق شدند موقع غرق گفت به خدا ایمان آوردم ولی پذیرفته نشد جسدش را از آب گرفتند تا برای آیندگان عبرتی باشد. سوره یونس از آیه 75 تا «فَالْیَوْمَ نُنَجّیکَ بِبَدَنِکَ لِتَکُونَ لِمَنْ خَلْفَکَ آیَةً...». 5- آقای صدر بلاغی در فرهنگ قصص قرآن از معجم القرآن عبدالرؤف مصری نقل میکند بدن منفتاح (فرعون خروج) با بدنهای دیگر در قبر امنتحب دوم در أقصر (سرزمین مصر) کشف شده و اکنون در موزه مصر موجود است و وضع قبرش نشان میدهد که مرگ او ناگهانی بوده و مجال کافی برای تهیه مقبره خاص و متناسب با مقامش در دست نبوده است.
و خداوند برای مؤمنان، به همسر فرعون مثَل زده است، در آن هنگام که گفت: «پروردگارا! خانهای برای من نزد خودت در بهشت بساز، و مرا از فرعون و کار او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهایی بخش!»