سوره روم(الروم)، آیه ۱۴ · جزء ۲۱ · صفحه ۴۰۵
وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ
آن روز که قیامت برپا میگردد، (مردم) از هم جدا میشوند؛
معنی کلمات و عبارات
«یَتَفَرَّقُونَ»: مراد از تفرق، جدا شدن صف مؤمنان از صف کافران است که دستهای به بهشت و گروهی به دوزخ میروند و هر یک سرنوشت ابدی خود را میآغازد.
نزول
سال ۶ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - میان مشرکان به هنگام بر پایى قیامت تفرقه و جدایى مى افتد. «و یوم تقوم الساعة یومئذ یتفرّقون»
برداشت فوق، بنابراین است که مرجع ضمیر فاعلى «یتفرّقون» مطابق آیه قبل، مشرکان باشد.
۲ - قیامت، روز پایان دوستى ها و پیوندهاى غیر الهى است. «و یوم تقوم الساعة یومئذ یتفرّقون»
۳ - صفوف مؤمنان، در روز قیامت، از صف کافران جدا مى شود. «و یوم تقوم الساعة یومئذ یتفرّقون»
در صورتى که مرجع ضمیر «یتفرّقون» واژه «الخلق» - در آیه یازده - باشد و به قرینه دو آیه بعد - که درباره وضعیت مؤمنان و کافران است - نکته یاد شده قابل استفاده است.
۴ - مجرمان و تبهکاران، در روز قیامت، به صورت پراکنده محشور مى شوند. «و یوم تقوم الساعة یبلس المجرمون ... و یوم تقوم الساعة یومئذ یتفرّقون»
۵ - «الساعة» از نام هاى قیامت است. «و یوم تقوم الساعة»
۶ - روز برپایى قیامت، روزى هول ناک و خوف آور است. «و یوم تقوم الساعة ... و یوم تقوم الساعة»
تکرار الفاظ «یوم» در دو آیه اى که بسیار نزدیک هم هستند، اشاره به نکته یاد شده دارد.