سوره روم(الروم)، آیه ۱۶ · جزء ۲۱ · صفحه ۴۰۶
وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ فَأُولَٰئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ
و امّا آنان که به آیات ما و لقای آخرت کافر شدند، در عذاب الهی احضار میشوند.
معنی کلمات و عبارات
«مُحْضَرُونَ»: احضار شدگان. آمادگان و حاضران (نگا: قصص / ).
نزول
سال ۶ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - کافران دروغ انگارِ آیات الهى و آخرت، گرفتار عذابند. «و أمّا الذین کفروا و کذّبوا بأیتنا و لقاىِ الأخرة فأولئک فى العذاب محضرون»
۲ - ورود و ماندگارى کافران و تکذیب گران آیات خدا و لقاء اللّه، به عذاب، به صورت جبرى است. «و أمّا الذین کفروا ... فى العذاب محضرون»
به صورت مفعولى آورده شدن احضار افراد یاد شده به جهنم و یا حاضر بودن شان در آن، مى تواند اشاره به نکته فوق داشته باشد.
۳ - کفرپیشه گان مکذّبان آیات الهى، همواره در عذاب خواهند ماند. «و أمّا الذین کفروا ... فى العذاب محضرون»
«محضرون» - اسم مفعول «إحضار» - به چیزى گفته مى شود که همواره حاضر باشد. چنین نکته اى، مستلزم این است که افراد یاد شده، هیچ گاه از عذاب غایب نباشند.
۴ - آخرت، ظرف ملاقات انسان ها با خداوند است. «الذین ... کذّبوا ... و لقاىِ الأخرة»
تعبیر از «تکذیب آخرت» به «تکذیب لقاى آخرت»، مى تواند به منظور بیان این حقیقت باشد.
۵ - انسان ها، در عالم آخرت، حیات مجدد پیدا مى کنند. «الذین کفروا و کذّبوا بأیتنا و لقاىِ الأخرة»
مراد از «لقاء الآخرة» مى تواند تحقق لقاى انسان ها با خدا در عالم آخرت باشد که در این صورت، مستلزم حیات مجدد آنها است.
۶ - حضور در عالم آخرت، فرجامى همگانى است. «و لقاىِ الأخرة»
اضافه مصدر «لقاء» به مفعول خود (الأخرة) نشان دهنده این است که فاعل آن حذف شده است و عبارت این طور بوده است «لقائهم الأخرة»
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
جاودانگی عذاب مکذبان آیات خدالقاءالله در آخرتانسان ها در آخرتعذاب مکذبان آخرتمعاد انسان هاجاودانگی عذاب کافرانمکذبان آیات خدا در جهنمتجدید حیات انسان هاوقت لقاءاللهعذاب مکذبان آیات خدافرجام انسانعذاب کافرانکافران در جهنم
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۵)
- تکذیبکنندگان اخرت، احضار شوندگان در عذاب
- گرفتار شدن در عذابی جانکاه، سزای کفر به اخرت+۲ آیه
- تکذیبکنندگان ایات خدا و اخرت، گرفتار عذاب در اخرت
- کافران تکذیبکننده ایات الهی، همنشینان دوزخ+۳ آیه
- کفر کافران به ایات خدا، بهرغم تاکید خودشان بر ایمان به انها در صورت ارایه شدن+۲ آیه
- کفر به ایات خدا، درپیدارنده عذاب شدید اخرت+۱ آیه
- هشدار کافران به عذاب سخت، از سوی خداوند+۳ آیه
- تهدید مکذّبان کافر به عذاب، از ناحیه خداوند+۱ آیه
- حرمت تکذیب ایات خداوند+۶ آیه
- وجوب ایمان به اخرت+۳ آیه
- حرمت تکذیب ایات خداوند+۶ آیه
- حرمت کفر به اخرت+۲ آیه
- حرمت کفر به ایات الهی+۶ آیه
- تدبیر حکیمانه خداوند بر هستی، از ملاکهای اختصاص حمد به او+۳ آیه
- کافران و تکذیب کنندگان ایات و لقای اخرت، در شمار احضارشدگان برای عذاب
- تکذیب کنندگان اخرت، از احضارشوندگان برای عذاب
- کفر از اسباب گرفتاری به عذاب الهی+۴ آیه
- تکذیب اخرت، از سوی کفرپیشگان+۱ آیه
- کافران، تکذیب کننده قیامت+۱ آیه
- کافران، منکر برپایی قیامت و معاد+۲ آیه
- قیامت، روز جدایی صفوف کافران از مؤمنان+۳ آیه
- قیامت، روز گرفتاری کافران به عذاب الهی+۲ آیه
- اختلاف و جدایی صفوف مجرمان از مؤمنان، در قیامت+۴ آیه
- فاصله و جدایی بین مؤمنان و کافران، در قیامت+۱ آیه
- مهربانی، شیوهای قابل توجه، هنگام موعظه کردن دیگران+۲ آیه