سوره سجده(السجدة)، آیه ۲ · جزء ۲۱ · صفحه ۴۱۵
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ لاَ رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِ الْعَالَمِينَ
این کتابی است که از سوی پروردگار جهانیان نازل شده، و شک و تردیدی در آن نیست!
معنی کلمات و عبارات
«تَنزِیلُ الْکِتَابِ»: فرو فرستادن کتاب قرآن. کتاب فرستاده شده. واژه (تنزیل) به معنی مصدری خود، و یا این که به معنی اسم مفعول است و اضافه صفت به موصوف است یا به معنی (مِنْ) است (نگا: شعراء / .
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - بى تردید، قرآن، از سوى خداوند نازل شده است. «تنزیل الکتب لاریب فیه من ربّ العلمین»
«تنزیل» مصدر به معناى مفعول است و اضافه آن به «الکتاب» از باب اضافه صفت به موصوف است. بنابراین، معناى آیه، چنین مى شود: «این، آن کتاب نازل شده اى است که شبهه اى در آن نیست».
۲ - قرآن، کتابى است که از سوى پروردگار جهان، نازل شده است. «تنزیل الکتب ... من ربّ العلمین»
برداشت بالا، بنابراین احتمال است که «تنزیل» مبتدا و «لاریب» خبر باشد. لازم به گفتن است که «ال» در «الکتاب» براى عهد است و به قرآن کریم، اشاره دارد.
۳ - قرآن، در همان عصر نزول، به «کتاب» مشهور بود. «تنزیل الکتب»
۴ - قرآن، از مقام ربوبیت خدا، نشأت گرفته و دربردارنده معارفى در جهت رشد و کمال انسان است. «تنزیل الکتب ... من ربّ العلمین»
۵ - ربوبیت خداوند، مقتضى فرستادن قرآنى خلل ناپذیر و متقن است. «تنزیل الکتب لاریب فیه من ربّ العلمین»
۶ - همه جهان ها، تحت ربوبیّت خداوند واحد است. «ربّ العلمین»
۷ - در هستى، عوالمى گوناگون و متعدد وجود دارد. «ربّ العلمین»
«عالمین» مى تواند جمع «عالم» باشد و بنابراین، دلالت بر وجود جهان هاى متعدد دارد.
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۱۴ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۱۴ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۰ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیات ۱–۲ - نکتههای تفسیر نور
آیات ۱–۲ - پیامهای تفسیر نور
آیات ۱–۲ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲–۵ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیات ۱–۲
موضوعات
دستهبندی موضوعی
قرآن در صدراسلامتدبیر عوالم آفرینشاتقان قرآنجمع قرآنمنشأ نزول قرآنتعدد عوالم آفرینشتاریخ قرآنعوامل تکاملتعالیم قرآنوحیانیت قرآننقش قرآنآثار ربوبیت خداربوبیت خدا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۰)
- قران، وسیله انذار و هشدار به انسانها+۴ آیه
- قران، کتابی برای انذار و هشدار دادن به مردم حجاز+۳ آیه
- انذار مردم مکّه از اهداف نزول قران بر پیامبر(صلی الله علیه واله)+۳ آیه
- هدایت مردم مکّه، فلسفه انذارهای قرانی پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله) به انان+۲ آیه
- انذار، از روشهای تربیتی قران+۱ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۷ آیه
- خداوند، تدبیرکننده جهان افرینش و عوالم متعدّد ان+۴ آیه
- ربوبیّت خدا، اقتضاکننده قرانی هدایتگر+۳ آیه
- ربوبیّت خداوند، مقتضی نزول کتابی بر حق (قران)+۵ آیه
- تدبیر صاحبان عقل و جهانیان، به فرمان خداوند+۴ آیه
- دفاع خداوند از پیامبر(صلی الله علیه واله) در برابر متّهم ساختن وی به افترا بستن به خدا، از سوی دشمنان ان حضرت+۳ آیه
- قران، مجموعه ای از معارف حق، و به دور از هرگونه شک و تردید+۳ آیه
- قران، کتابی متقن از سوی پروردگار و منزّه از هرگونه شک و تردید+۳ آیه
- حق، از صفات قران+۶ آیه
- کتاب، از نام های قران+۵ آیه
- نزول قران به صورت تدریج و در فواصل زمانی مختلف+۵ آیه
- دفاع خداوند از پیامبر صلی الله علیه و اله، در برابر متّهم ساختن وی به افترا بستن به خدا، از سوی دشمنان ان حضرت+۵ آیه
- قران، کتابی هدایتگر و مشتمل بر تعالیم هدایت بخش+۲ آیه
- حقّانیّت قران و درستی تعالیم ان امری یقینی و تردیدناپذیر+۲ آیه
- قران نازل شده از جانب خدا و غیر قابل تردید+۱ آیه