آیه ۶۷ سوره کهف

سوره کهف(الكهف)، آیه ۶۷ · جزء ۱۵ · صفحه ۳۰۱

معنی کلمات و عبارات
«مَعِیَ»: مصاحبت و همراهی با من.
نزول
نکات آیه
۱- خضر، موسى(ع) را از تحمّل همراهى با وى، براى فراگیرى علوم ویژه، ناتوان دید. «هل أتّبعک ... قال إنّک لن تستطیع معى صبرًا» ۲- خضر(ع) به موسى(ع) توصیه کرد به دلیل نداشتن قدرت تحمّل، از همراه شدن با او صرف نظر کند. «إنّک لن تستطیع معى صبرًا» ۳- کارهاى خضر، براى دیگران، حتى فردى چون موسى(ع) غیر قابل تحمّل و درک بود. «قال إنّک لن تستطیع معى صبرًا» تأکید بر «معى» نشان مى دهد که صرف تعلیم علوم مشکل آفرین نبوده است، بلکه همراه شدن با خضر - که مستلزم مشاهده رفتارى است که از علوم وى نشئت گرفته - غیرقابل تحمّل بوده است. ۴- حضرت خضر(ع)، نسبت به خصوصیّات روحى موسى(ع) از پیش، مطلع بود. * «قال إنّک لن تستطیع معى صبرًا» پیش بینى قطعى عدم تحمّل موسى از جانب خضر(ع) مى تواند مستند به یکى از دو امر باشد: ۱- اطلاع خضر از خصوصیات روحى و فکرى موسى(ع) ۲- این که اصولاً، تحمّل چنین علومى، براى غیر خضر ممکن نبوده است. برداشت فوق مبتنى بر احتمال نخست است. ۵- دستیابى به گوشه اى از دانش خضر و بندگان خاص خداوند، نیازمند صبر و تحمّل فراوان است. «قال إنّک لن تستطیع معى صبرًا» هشدار خضر به موسى(ع) در حقیقت، بیان این نکته نیز هست که براى همراه شدن با خضر و کسب معارف از او، صبر پولادین مورد نیاز است. ۶- خضر، داراى مرتبه اى برتر از موسى(ع) بود.* «إنّک لن تستطیع معى صبرًا» ۷- معلّم و مربّى، باید کشش و استعداد و تحمّل افراد را در نظر داشته باشد و دشوارى هاى دانش آموختن را به نوآموزان گوشزد کند. «إنّک لن تستطیع معى صبرًا» حضرت خضر(ع) قبل از آن که موسى(ع) را به همراهى خود بپذیرد، مشکلات مسیر را براى او یادآورى، و نیز بر تحمّل نداشتن او تأکید مى کند. از این آیه مى توان به پیامى براى اهل دانش دست یافت و آن برآورد تحمّل متعلم و نیز گوشزد کردن دشوارى هاى مسیر است.
تفسیر (۸)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۴)
  • کمال ادب و متانت موسی(علیه السلام) در برابر معلّم خویش (خضر)+۳ آیه
  • گوشزد کردن دشواریهای تعلّم به موسی(علیه السلام)، از جانب خضر(علیه السلام)
  • دشواری اموختن برخی علوم+۱ آیه
  • پیشگویی خضر(علیه السلام) از دشوار بودن صبر برای موسی(علیه السلام) در برابر کارهای او+۱ آیه
  • دستیابی موسی(علیه السلام) به دانش خضر(علیه السلام)، نیازمند توانایی بر صبر
  • رفتارهای خضر(علیه السلام)، غیر قابل تحمّل برای موسی(علیه السلام)+۴ آیه
  • اثبات راستگویی خضر(علیه السلام) و درستی پیش بینی او، از شکیبا نبودن موسی(علیه السلام) بر اقدامات وی+۷ آیه
  • کارهای خضر(علیه السلام)، دارای اسرار و مصالح نهفته+۱۴ آیه
  • سؤال مکرّر و تقریری خضر(علیه السلام) از موسی(علیه السلام)درباره ناتوانی و بی صبری وی در برابر کارهای اسرارامیز او+۶ آیه
  • قاطعیّت و شجاعت خضر(علیه السلام)، در اجرای فرامین خداوند+۳ آیه
  • عدم اگاهی موسی(علیه السلام) از راز کارهای خضر(علیه السلام)علّت بی صبری او+۴ آیه
  • تاکید و پیش گویی خضر از ناشکیبایی موسی(علیه السلام) و تعهد او به خضر(علیه السلام)مبنی بر پیشه کردن صبر در برابر کارها و تعالیم او+۳ آیه
  • صابران، گروهی شایسته و والا مقام در نظر موسی(علیه السلام)+۳ آیه
  • ممکن بودن فراگیری علوم و اسرار برای انسانهای صبور از دیدگاه موسی(علیه السلام)+۳ آیه
  • مشروط بودن تعلّم و یادگیری به صبر و شکیبایی+۳ آیه
  • ناتوانی موسی(علیه السلام)، در همراهی خضر(علیه السلام)+۸ آیه
  • سؤال عجولانه و اعتراض گونه موسی(علیه السلام) از کارهای شگفت خضر(علیه السلام)+۱۰ آیه
  • درخواست موسی(علیه السلام) از خضر(علیه السلام)، مبنی بر عفو وی و عدم مؤاخذه برای پیش امدن فراموشی+۲ آیه
  • توجّه انسان به مشیّت الهی، مایه وفای به عهد و مانع وی از پیمان شکنی+۴ آیه
  • تعهّد موسی(علیه السلام) به خضر(علیه السلام) مبنی بر شکیبا بودن در برابر کارهای او+۵ آیه
  • توجّه به مشیّت الهی، تضمینی برای اجرای تعهّدات+۴ آیه
  • اولیای خاص الهی، در صدد حفظ اموال مساکین در غیاب انان+۲ آیه
  • دستیابی موسی علیه السلام به دانش خضر علیه السلام، نیازمند صبر و بردباری+۱ آیه
  • وعده اطاعت و تسلیم و صبر به خضر علیه السلام، از جانب موسی علیه السلام+۲ آیه
واژه‌ها