سوره سبأ(سبإ)، آیه ۳۴ · جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲
وَ مَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلاَّ قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ
و ما در هیچ شهر و دیاری پیامبری بیمدهنده نفرستادیم مگر اینکه مترفین آنها (که مست ناز و نعمت بودند) گفتند: «ما به آنچه فرستاده شدهاید کافریم!»
معنی کلمات و عبارات
«قَرْیَةٍ»: شهر و دیار. «نَذِیرٍ»: بیم دهنده. مراد پیغمبر الهی است. «مُتْرَفُوهَا»: مراد رؤساء و اغنیاء و زورمداران و متنعّمان و بالاخره مستان ناز و نعمت و قدرت است (نگا: اسراء / ، مؤمنون / ). «أُرْسِلْتُم بِهِ»: (نگا: ابراهیم / .
نزول
سال ۱۱ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۱ رویداد)
نکات آیه
۱ - نقش پیامبران، انذار و هشدار دادن به مردمان است. «و ما أرسلنا فى قریة من نذیر»
۲ - مترفان، به هر پیامبرى که از جانب خداوند به سوى مردم مبعوث مى شد، اعلام مى کردند که تعالیم او را نمى پذیرند. «و ما أرسلنا فى قریة من نذیر إلاّ قال مترفوها إنّا بما أُرسلتم به کفرون»
۳ - برخوردارى از ثروت و رفاه، موجب پیدایش خصلت حق ناپذیرى است. «و ما أرسلنا فى قریة من نذیر إلاّ قال مترفوها إنّا بما أُرسلتم به کفرون»
۴ - تعالیم پیامبران، ناسازگار با ایده و زندگى مترفان و خوشگذرانان «و ما أرسلنا فى قریة من نذیر إلاّ قال مترفوها إنّا بما أُرسلتم به کفرون»
ایستادگى همواره مترفان در مقابل تعالیم پیامبران و نپذیرفتن آنها، نشان مى دهد که آن تعالیم، با ایده و رفتار آنان سازگار نبوده است.
۵ - مترفان، هیچ تعلیمى از تعالیم آسمانى پیامبران را قبول نداشتند. «قال مترفوها إنّا بما أُرسلتم به کفرون»
برداشت یاد شده از آن جا است که موصول «ما اُرسلتم به» اطلاق دارد و شامل هر تعلیمى مى شود.
۶ - دلدارى خداوند به پیامبر(ص) درباره رویارویى مشرکان با آن حضرت، با ذکر برخوردهاى اقوام گذشته با پیامبرانشان «و ما أرسلنا فى قریة من نذیر إلاّ قال مترفوها إنّا بما أُرسلتم به کفرون»
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
روش زندگی مرفهانعقیده مرفهانروش برخورد اقوام پیشینکفر مرفهانبینش مرفهانسیره انبیافلسفه قصص قرآنزمینه حق ناپذیریآثار ثروتانذار انسان هامکذبان انبیاآثار رفاهانذارهای انبیارسالت انبیادلداری به محمد
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۸۷)
- اشراف و بزرگان هر قوم، سردمدار مخالفت با انبیا+۳ آیه
- اموال و اولاد فراوان، وسیلهای برای فخر فروشی اشراف امّتها+۱ آیه
- اشراف برخی اقوام پیشین، انسانهایی کافر و منکر حق+۷ آیه
- استکبار و حقناپذیری، از اثار اشرافیگری+۳ آیه
- روحیّه اشرافیگری ثروتمندان خوشگذران، باعث انکار و کفر به رسالت پیامبران+۱ آیه
- ملازم نبودن بهرهمندی و توسعه اقتصادی جوامع با حقانیّت و معنویّت انان+۷ آیه
- امّتهای پیشین، در قلمرو انذارهای پیامبران الهی+۵ آیه
- اشراف و بزرگان هر قوم، سردمدار مخالفت با انبیا+۳ آیه
- هشدار دادن مردم (به عواقب ناگوار مخالفت با اوامر الهی) از مسؤولیّتهای پیامبران+۷ آیه
- خداوند، مبعوثکننده پیامبران+۴ آیه
- اشراف کافر، از موانع گسترش رسالت انبیا+۱ آیه
- کفر به تعالیم انبیا ازسوی اقوام پیشین
- کفر مترفان و اشراف هر قومی به تعالیم انبیای الهی+۲ آیه
- انذارشدن مترفان کافر، ازسوی پیامبران
- پیامبران الهی، انذاردهنده امّتهای پیشین+۶ آیه
- پیامبران الهی، موظّف به انذار انسانها+۳ آیه
- خوشگذرانی کافران، مانع پذیرش انذارهای پیامبران
- انذار از عذابهای خدا، روشی لازم در تبلیغ انبیا+۶ آیه
- ممانعت و کارشکنی مترفان، در برابر تبلیغ انبیا+۳ آیه
- تفاخر، از موانع پذیرش دعوت پیامبران+۱ آیه
- تفاخر مترفین به کثرت اموال و فرزندان+۱ آیه
- مال و فرزند، موجب تقرّب در دیدگاه مشرکان خوشگذران+۱ آیه
- غرور و خودپسندی پیامد تکاثر و افزونخواهی+۳ آیه
- تکاثر به فزونی مال و فرزند و دلبستگی به انها موجب کفر و شرک به پروردگار+۴ آیه
- تفاخر مترفان و خوشگذرانان امّتها به اموال و فرزندان خود+۱ آیه
- خوشگذرانی و عیش و نوش، زمینه تفاخر به کثرت مال و فرزند+۱ آیه
- برخورداری کافران، از روحیّه تکبّر+۲ آیه
- مترفان و خوشگذرانان کافر، گروهی متکبّر+۱ آیه
- ناروایی تفاخر و گردن فرازی+۵ آیه
- حرمت تکاثر و فزون طلبی+۴ آیه
- تکاثر به فزونی مال و فرزند، غیر مشروع و حرام+۲ آیه
- دلداری خداوند به پیامبر(صلی الله علیه واله)، با بیان سرگذشت پیامبران+۱ آیه
- انذار انسانها، از اهداف رسولان الهی+۷ آیه
- جریان تاریخی رسالت انبیا در امّتهای پیشین+۳ آیه
- برخورداری از رفاه و اسایش، موجب احساس مصونیّت از عذاب الهی+۱ آیه
- برخورداری انسانها از نعمت و رفاه، زمینه ساز عُجب و غرور انان+۴ آیه
- برخورداری از رفاه، زمینه ساز کفر+۶ آیه
- پندار مرفّهان نسبت به برتری رفاه در برابر پیامبران+۱ آیه
- پندار مرفّهان درباره مصونیّت از عذاب به جهت برخورداری از رفاه+۱ آیه
- عقیده مرفّهان به برتری خود بر دیگران به سبب برخورداری از امکانات گسترده مالی+۶ آیه
- اصرار مرفّهان بر کفر در برابر دعوت پیامبران+۳ آیه
- مرفّهان دارای خوی ناشایست عُجب و غرور+۴ آیه
- مترفان و خوشگذرانان هر شهر، کافر به رسالت انبیا+۱ آیه
- ادّعای اشراف کافر در مورد مصونیّت انها از عذاب+۱ آیه
- برخورداری از امکانات زندگی و رفاهی، مایه غرور و سرمستی+۶ آیه
- تفاخر کافران رفاه طلب، به فزونی مال و فرزند+۱ آیه
- تکاثر با فرزندان و دلبستگی به انها، موجب کفر و شرک+۴ آیه
- بهره مندی از قدرت مالی، زمینه ای برای غرور و تفاخر+۵ آیه
- تفاخر، موجب قرار گرفتن در زمره کافران+۳ آیه
- تکاثر و زیاده طلبی، عامل کفرورزی ادمی+۳ آیه
- اموال و امکانات کافران، فاقد تاثیر برای نجات انان، از عذاب الهی در قیامت+۴ آیه
- سود نبردن کافران در قیامت، به رغم بهره مندی از مال و فرزند در دنیا+۳ آیه
- تفاخر کفرپیشگان، از موانع پذیرش دعوت انبیا+۱ آیه
- مباهات مترفان کافر به فزونی مال و فرزندان خود+۱ آیه
- برخورداری کافران، از روحیّه تکبّر+۶ آیه
- تکبّر کافران در معاشرت با دیگران+۶ آیه
- دارایی بیشتر، ملاک برتری و ارزش، نزد مترفان+۱ آیه
- دارایی بیشتر و اولاد زیادتر، دارای ارزش در ارزیابی مترفان+۱ آیه
- اموال و اولاد فراوان، وسیلهای برای فخرفروشی اشراف امّتها+۱ آیه
- مال و امکانات زیاد اقوام پیشین، زمینه تکذیب پیامبران خدا از سوی انان+۱ آیه
- برخورداری از ثروت و مالاندوزی، موجب پیدایش خصلت حقناپذیری
- کثرت مال، باعث ایجاد خصلت حقناپذیری و انکار پیامبران در مترفان+۱ آیه
- مترفان، مدّعی ایمنی از عذاب، به سبب کثرت مال+۱ آیه
- کثرت مال، ملاک ارزش، از نگاه مترفان+۱ آیه
- تفاخر مترفان به کثرت مال و فرزند خویش+۱ آیه
- دارایی بیشتر و اولاد زیادتر، ملاک برتری و ارزش در ادّعای مترفان+۲ آیه
- مترفان، مدّعی عنایت ویژه خدا نسبت به انان+۱ آیه
- برخورداری مترفان از کثرت مال و اولاد، باعث ادعای در امان دانستن خود از عذاب الهی+۱ آیه
- مترفان، مغرور به مال و ثروت خدادادی با غفلت از منشا روزی+۱ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله مامور اصلاح ادّعای باطل و بینش مترفان، با توجّه دادن انان به منشا روزی+۱ آیه
- برخورداری مترفان از امکانات و متاعهای دنیایی امری بی ارزش، در مقابل تقرب به خداوند وایمان و عمل صالح+۲ آیه
- مترفان، برخوردار از امکانات و متاعهای دنیایی غافل از منشا بودن پروردگار، در نسبت به امکانات و رزقهای دنیایی+۱ آیه
- ترغیب مترفان برخوردار از امکانات و رفاهیات دنیایی به ایمان و عمل صالح و پاداش ان+۱ آیه
- انذار مترفان، از اهداف بعثت و رسالت پیامبران
- اظهار کفر مترفان، نسبت به انذار و رسالت پیامبران
- تفاخر مترفان، به کثرت اموال و افراد خود+۳ آیه
- مترفان، مردمانی تکاثر گرا+۳ آیه
- کثرت مال و اولاد، باعث ایجاد خصلت حقناپذیری در مترفان+۱ آیه
- مخالفت مترفان ستمگر با رسولان الهی+۲ آیه
- اعلان رسمی مترفان به همه پیامبران، در مورد نپذیرفتن تعالیم انها و مخالفت با انان+۳ آیه
- ممانعت و کارشکنی مترفان، در برابر تبلیغ حق از سوی انبیا+۲ آیه
- ممانعت مترفان از تبلیغ حق و گسترش ان، عامل عذاب شدن انان+۲ آیه
- مترفان کافر به قران، مدّعی برتر بودن خود، به سبب بهرهمندیشان از اموال و فرزند زیادتر+۱ آیه
- دلداری خداوند به پیامبر صلی الله علیه و اله در برابر مخالفتهای مترفان کافر+۱ آیه
- بیان سرگذشت پیامبران و برخورد ناروای امّتها با انان، به جهت تسلّا بخشیدن و دلداری به پیامبر صلی الله علیه و اله+۲ آیه
- دلداری خداوند به پیامبر صلی الله علیه و اله، درباره رویارویی مشرکان با ان حضرت، با ذکر برخوردهای اقوام گذشته با پیامبرانشان+۱ آیه
- مُرسِل/ اسما و صفات+۵ آیه