آیه ۲۵ سوره ص

«ذلِکَ»: آن لغزش که در طرز قضاوت رخ داد و یا گمان قتل. آن گناه مراد گناهی همچون گناه مذکور در (غافر / و محمّد / ) است. «زُلْفی»: (نگا: سبأ / ). «حُسْنَ مَآبٍ»: (نگا: آل‌عمران / ، رعد / ). آنچه از آیات تا استفاده می‌شود بیش از این نیست که افرادی به عنوان دادخواهی از عبادتگاه داود بالا رفتند و نزد او حاضر شدند. او نخست وحشت کرد. سپس به شکایت شاکی گوش فرا داد که یکی از آنان گوسفند و دیگری فقط یک گوسفند داشت. صاحب گوسفند از صاحب یک گوسفند خواسته است که این یکی را هم بدو بدهد. داود پیش از آن که از طرف مقابل توضیحی بخواهد حق را به شاکی داد. او به زودی متوجّه لغزش خود شد و از عجله و دستپاچگی خویش توبه کرد و خدا توبه او را پذیرفت. بدون این که حق کسی ضایع شده باشد. امّا برخی از مفسّران محترم با توجّه به اسرائیلیّات موجود در کتابهای محرَّف یهودیان و مسیحیان، داستانهای گوناگونی را در تفاسیر خود ذکر نموده‌اند که مفسّران بیشماری در کتابهای خود آن افسانه‌ها و روایات را نقد نموده‌اند و بر آنها قلم بطلان کشیده‌اند (نگا: تفسیر کبیر، روح‌المعانی، التفسیر النی للقرآن، أضواء البیان، تفسیر ابن‌کثیر، تفسیر قاسمی، نمونه، فی ظلال القرآن، الواضح،) برای نمونه چند جمله‌ای را عیناً از تفسیر أضواء البیان ذکر می‌نمایم: إِعْلَمْ أَنَّ مَا یَذْکُرُهُ کَثیرٌ مِنَ المُفَسِّرِینَ فِی تَفْسیرِ هذِهِ الآیَةِ الْکَریمَةِ (ص / ) مِمَّا لا یَلِیقُ بِمَنصَبِ دَاوُدَ - عَلَیْهِ وَ عَلی نَبِیِّنَا الصَّلاةُ والسَّلامُ - کُلُّهُ رَاجِعٌ إِلیَ الإِسْرَائِیلیَّات، فَلاثِقَةَ بِهِ، وَ لا مُعَوَّلَ عَلَیْهِ، وَ مَا جَاءَ مِنْهُ مَرْفُوعاً إِلیَ النَّبِیِّ -(- لا یَصِحُّ مِنْهُ شَیْءٌ.

۱ - دعاى داوود(ع) براى آمرزیده شدن، مورد استجابت خدا قرار گرفت. «فاستغفر ربّه ... فغفرنا له» ۲ - خداوند، از لغزش داوود(ع) در امر داورى میان دو گروه متخاصم درگذشت و او را مورد آمرزش قرار داد. «فغفرنا له ذلک» «ذلک» اشاره به لغزش مربوط به داورى میان دو گروه متخاصم دارد. ۳ - استغفار، سجده، توبه و انابه، از زمینه هاى آمرزش الهى «فاستغفر ربّه و خرّ راکعًا و أناب . فغفرنا له ذلک» برداشت یاد شده با توجه به این نکته است که نوید خداوند به آمرزش داوود(ع) پس از استغفار، سجده، انابه و توبه او بوده است. ۴ - داوود(ع)، داراى قرب و منزلت ویژه در پیشگاه خداوند «و إنّ له عندنا لزلفى» «الزلفى» به معناى قرب و منزلت است. ۵ - داوود(ع)، برخوردار از حسن عاقبت و سرانجامى نیک «و حسن مئاب» «مئاب» به معناى مرجع و بازگشت است و منظور از «حسن مئاب» حسن عاقبت و سرانجام نیک است. ۶ - حسن عاقبت و نیک فرجامى، امرى بس مهم در زندگى بشر «و حسن مئاب»