آیه ۱۲۱ سوره طه

سوره طه، آیه ۱۲۱ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۲۰

فَأَكَلاَ مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَ طَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى

سرانجام هر دو از آن خوردند، (و لباس بهشتیشان فرو ریخت،) و عورتشان آشکار گشت و برای پوشاندن خود، از برگهای (درختان) بهشتی جامه دوختند! (آری) آدم پروردگارش را نافرمانی کرد، و از پاداش او محروم شد!

معنی کلمات و عبارات
«فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا»: (نگا: اعراف / و و ). «غَوی»: گمراه شد. زندگیش تباه شد.
نزول
نکات آیه
۱ - آدم و حوا(ع)، با وسوسه شیطان از درخت ممنوع شده تناول کردند. «فوسوس إلیه الشیطن ... فأکلا منها » ۲ - حوا در ماجراى تناول از درخت ممنوع، موافق تصمیمات شوهرش آدم، عمل مى کرد. «فوسوس إلیه الشیطن ... فأکلا منها » اقدام آدم به خوردن از درخت ممنوع، تحت تأثیر وسوسه هاى شیطان بود، ولى حوا چنین نبود(فوسوس إلیه الشیطان). ممکن است اقدام حوا، ناش از ان باشد که او در برابر عملکرد آدم تأثیرپذیر بوده است. ۳ - تمایل آدم(ع) و طمع وى در مورد خلود و جاودانگى و ملک بى زوال، او و همسرش را به تناول از درخت ممنوع شده واداشت. «هل أدلّک على شجرة الخلد ... فأکلا منها » ۴ - آدم و حوا(ع)، على رغم هشدار شدید خداوند به دشمنى شیطان با آنان، تحت تأثیر سخنان او قرار گرفتند. «إنّ هذا عدوّ لک و لزوجک ... فأکلا منها » ۵ - تأثیرپذیرى آدم از وسوسه شیطان و تناول از درخت ممنوع، نمودى از فراموش کارى آدم از عهد الهى بود. «و لقد عهدنا ... فنسى ... فأکلا منها » بیان داستان آدم و حوا، و خوردن از درخت ممنوع و پى آمدهاى آن، جملگى در توضیح نخستین آیه این مجموعه و بیان فراموش کارى آدم(ع) در مورد عهد الهى و نبودن عزم جدى در او است. ۶ - توجه به عهدها و فرمان هاى الهى و به یاد داشتن همواره آن، حفاظت کننده آدمى از گرفتار شدن در دام وسوسه هاى شیطانى است. «و لقد عهدنا ... فنسى ... فأکلا منها » ۷ - انسان، موجودى اغواپذیر است. «فوسوس ... فأکلا منها » ۸ - عورت و شرمگاه آدم و حوا، پیش از تناول از درخت ممنوع بر آنان پوشیده بود. «فأکلا منها فبدت لهما سوءتهما » «سوأة» به معناى عورت و شرم گاه است (لسان العرب) و «بدت لهما» ممکن است به این معنا باشد که عورت هر یک براى دیگرى آشکار شد و ممکن است مراد این باشد که عورت آنان براى خودشان آشکار شد. بر مبناى دومین احتمال، عورت آدم و حوا قبل از خوردن میوه ممنوع، بر خود آنان نیز پوشیده بود. ۹ - تناول از درخت منع شده، موجب عریانى و آشکار شدن شرمگاه آدم و حوا گردید. «فأکلا منها فبدت لهما سوءتهما » ۱۰ - نافرمانى آدم و حوا، مایه محرومیت آنان از وعده خداوند به تأمین پوشاک آنان در بهشت شد. «إنّ لک ... لاتعرى ... فبدت لهما سوءتهما » ۱۱ - دروغ، ابزار شیطان براى فریفتن انسان ها «هل أدلّک على شجرة الخلد و ملک لایبلى ... فبدت لهما سوءتهما» ۱۲ - آدم و حوا درپى مکشوف شدن عورت هایشان، سعى در پوشاندن آن با برگ درختان داشتند. «فبدت لهما سوءتهما و طفقا یخصفان علیهما من ورق الجنّة » «طفقا»; یعنى، آغاز کردند و «خصف» هرگاه با «على» متعدى شود، به معناى به هم دوختن چیزهایى و نهادن آن بر جایى خواهد بود; یعنى، آدم و حوا، برگ ها را به یکدیگر متصل کرده و آن را بر خود گرفتند. ۱۳ - آدم و حوا(ع)، به طور غریزى یا از روى عادت به پوشاندن عورت - حتى از همسر خویش - ملتزم بودند. «و طفقا یخصفان علیهما من ورق الجنّة » ۱۴ - طبیعت انسان، از مکشوف بودن شرمگاه خود متنفر است و آن را زشت مى شمارد. * «و طفقا یخصفان علیهما » تلاش آدم و حوا(ع) براى پوشاندن خود، حاکى از ناپسند شمردن برهنگى است. ۱۵ - بهشتى که آدم و حوا(ع) در آن مى زیستند، بوستانى مادى و داراى آثار و خواص ماده بود. «یخصفان علیهما من ورق الجنّة » ۱۶ - آدم(ع) با تناول از درخت ممنوع، مرتکب معصیت پروردگار گردید. «فأکلا ... و عصى ءادم ربّه » ۱۷ - آدم(ع) قبل از تناول از درخت منع شده، فرمان ممنوعیت آن را از خداوند دریافت کرده بود. «فأکلا منها ... و عصى ءادم ربّه » «عصیان» در صورتى تحقق مى یاید که امر یا نهیى از جانب خداوند صادر شده باشد. بنابراین گرچه در این آیات به ممنوعیت تناول از درخت، تصریح نشده است; ولى ذکر «عصیان»، شاهدى گویا بر صادر شدن نهى در مورد تناول از آن درخت است. ۱۸ - اوامر، نواهى و هشدارهاى خداوند، همواره در جهت رشد و تربیت انسان ها است. «ربّه » ۱۹ - آدم(ع)، به جاودانگى و فرمان روایى ابدى در بهشت، دست نیافت و در خواسته خویش، ناکام ماند. «هل أدلّک على شجرة الخلد ... فأکلا ... و عصى ءادم ربّه فغوى » «غوى»; یعنى، ناکام شد و راه را گم کرد (مصباح) گفتنى است مراد از ناکامى و گمراهى آدم - به قرینه وسوسه ابلیس - راه نیافتن او به آرزوهاى القا شده از سوى شیطان است. ۲۰ - عصیان پروردگار، موجب ناکامى انسان و بازماندنش از راه رشد و کمال است. «و عصى ءادم ربّه فغوى » ۲۱ - آدم، بر اثر نافرمانى خداوند و خوردن از درخت منع شده، از رشد خویش بازماند. «فغوى » «غىّ» (مصدر «غوى») نقطه مقابل رشد است (مقاییس اللغة). ۲۲ - پى آمدهاى هر گناه، براى تمامى مرتکبان آن گناه یکسان نیست. «فأکلا ... و عصى ءادم ربّه فغوى » مطرح نشدن عصیان حوا، شاید به این جهت باشد که وى در عصیان خود اصالت نداشت; بلکه عملکرد شوهرش را سرمشق خود ساخته بود. در نتیجه آثار عصیان او در حد عصیان آدم نبود.
تفسیر (۱۰)
روایات و احادیث

۲۳ - «عن أبى عبداللّه(ع) فى قوله: «بدت لهما سوأتهما» قال: کانت سوأتهما لاتبدو لهما; یعنى، کانت داخلة; از امام صادق(ع) در باره سخن خدا «بدت لهما سوأتهما» روایت شده: عورت آن دو (آدم و همسرش) قبلاً براى آنان آشکار نبود، چون عورت آنان در داخل [پوست بدنشان ]بود». [منبع: تفسیر قمى، ج ۱، ص ۲۲۵; نورالثقلین، ج ۲، ص ۱۵، ح ۴۱.] ۲۴ - «عن أبى عبداللّه(ع) (فى حدیث): فلمّا أسکن اللّه عزّوجلّ آدم و زوجته الجنّة قال لهما: ... و لاتقربا هذه الشجرة ... فلمّا أکلا من الشجرة طار الحلىّ و الحلل عن أجسادهما و بقیا عریانین; از امام صادق(ع) [ضمن حدیثى]روایت شده که فرمود: چون خداوند - عزّوجلّ - آدم و همسرش را در بهشت جاى داد، به آنان گفت: ... نزدیک این درخت نشوید ... و آنان چون از آن درخت خوردند، زیور و جامه ها از اندام آنان پرید و آنها عریان ماندند». [منبع: معانى الأخبار، ص ۱۰۹، ح ۱; نورالثقلین، ج ۲، ص ۱۲، ح ۳۵.] ۲۵ - «عن الرضا(ع) (فى قوله تعالى): «و عصى آدم ربّه فغوى» قال: ... کان ذلک من آدم قبل النبّوة و لم یکن ذلک بذنب کبیر استحقّ به دخول النار و إنّما کان من الصغائر الموهوبة التى تجوز على الأنبیاء قبل نزول الوحى علیهم; از امام رضا(ع) (در باره قول خدا) «و عصى آدم ربّه فغوى» روایت شده که فرمود: این عصیان از آدم قبل از نبوت بود و این گناه بزرگى نبود که آدم بسبب آن مستحق دخول آتش شود بلکه از صغائرى بود که بخشیده شده و براى پیامبران قبل از نزول وحى جایز است...». [منبع: عیون أخبارالرضا، ج ۱، ص ۱۹۵، ح ۱; نورالثقلین، ج ۳، ص ۴۰۳، ح ۶۰.]

موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

آثار ذکر عهد خداآثار طمع آدمآدم قبل از نبوتآسب شناسابزار اغواگری شیطاناغواپذیری آدماغواپذیری حواامکانات مادی بهشت آدمتفاوت گناهکارانتمایلات آدمتناول از درخت ممنوعهزمینه عصیان آدم( ع)زمینه عصیان حواسترعورت با برگ درختانعوامل مؤثردر تربیتعوامل محرومیت انسانعوامل کشف عورت آدمعوامل کشف عورت حواغرایز آدمغرایز حوافراموشی عهد خدافراموشکاری آدمفلسفه هشدارهای خدافناپذیری آدممراد از عصیان آدمموانع تأثیر وسوسه های شیطانناپسندیکشف عورتنقش آدمپیروی حوا از آدمگناه صغیره آدمستر عورت آدمستر عورت حوافلسفه نواهی خدازمینه تناول از درخت ممنوعهانبیا قبل از نبوتعوامل محرومیت آدمعوامل محرومیت حواآثار عصیان حوادروغگویی شیطانآثار تناول از درخت ممنوعههشدار به حواآثار عصیان آدمکشف عورت آدمکشف عورت حواهشدار به آدمفلسفه اوامر خداویژگیهای بهشت آدمعصیان حواموانع تکاملآدم و درخت ممنوعهحوا و درخت ممنوعهعصیان آدماغواپذیری انسانوسوسه های شیطانآثار دروغطبع انساندشمنی شیطانآثار عصیان از خداقصه آدمعوامل تکاملفلسفه احکامعوامل گمراهیهشدارهای خداآثار گناه
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۴۰)
  • شیطان، تحریککننده ادم(علیه السلام) و حوّا برای تناول از درخت ممنوع و باعث برهنگی و ابروریزی انان+۴ آیه
  • تخلّف ادم(علیه السلام)، از نهی خدا در تناول درخت ممنوع، موجب عریان شدن و ابروریزی او+۴ آیه
  • استفاده ادم(علیه السلام) و حوا از برگ درختان برای پوشاندن بدیهای (عورت) خود (حفظ ابرو)+۱ آیه
  • تناول ادم(علیه السلام) از درخت ممنوع، باعث عریان شدن و اشکار شدن زشتیها+۴ آیه
  • عصیان ادم(علیه السلام) از فرمان خدا در پی وسوسه ابلیس+۴ آیه
  • وسوسه شدن ادم(علیه السلام) از جانب ابلیس+۴ آیه
  • تناول ادم(علیه السلام) از درخت ممنوع بر اثر وسوسه شیطان+۵ آیه
  • اغوای ادم(علیه السلام) بر اثر وسوسه و فریبکاری ابلیس+۴ آیه
  • برهنه شدن ادم(علیه السلام) در پی وسوسه ابلیس و تناول از درخت ممنوع+۴ آیه
  • وجود تکالیفی برای ادم(علیه السلام) در بهشت+۵ آیه
  • مجاز نبودن ادم(علیه السلام) به استفاده از درخت ممنوع در بهشت+۵ آیه
  • امکان عصیان و تمرّد از فرمان خدا در بهشت ادم(علیه السلام)+۸ آیه
  • حرص ادم(علیه السلام) عامل عصیان وی از فرمان خداوند+۳ آیه
  • احساس شرمندگی ادم(علیه السلام) در پی اشکار شدن عورتش+۱ آیه
  • عصیان ادم(علیه السلام) پیش از نبوت وی
  • نمایان شدن زشتیهای ادم(علیه السلام)، بر اثر عصیان او از فرمان خدا مبنی بر دوری از درخت ممنوع+۴ آیه
  • محرومیّت ادم(علیه السلام) از رسیدن به مطلوب خود در پی ترک فرمان الهی
  • حرص ادم(علیه السلام) عامل عصیان وی از فرمان خدا+۲ آیه
  • وسوسه و فریبکاری شیطان، عامل لغزش ادم(علیه السلام)+۷ آیه
  • ضعف اراده ادم(علیه السلام) در پیمان با خدا، زمینه عصیاناو+۲ آیه
  • به فراموشی سپردن عهد خدا از سوی ادم(علیه السلام)زمینه عصیان او+۲ آیه
  • گرایش به ابدیّت و زندگی جاوید در بهشت، زمینه نفوذ شیطان در ادم(علیه السلام)+۲ آیه
  • گرایش به داشتن حکومت ابدی، زمینه نفوذ شیطان در ادم(علیه السلام)+۱ آیه
  • اخراج و هبوط ادم(علیه السلام) از بهشت در پی عصیان او+۴ آیه
  • کنده شدن لباس ادم(علیه السلام) در پی تناول او از درخت ممنوع+۲ آیه
  • استفاده ادم(علیه السلام) از برگ درخت برای پوشاندن عورت خویش+۱ آیه
  • نیاز ادم(علیه السلام) به لباس برای پوشاندن شرمگاه خویش+۱ آیه
  • فریب خوردن ادم(علیه السلام) از شیطان در تناول از درخت ممنوع باعث هبوط وی+۸ آیه
  • ابلیس، سبب لغزش ادم(علیه السلام) و اخراج او از بهشت+۶ آیه
  • ابلیس، عامل لغزش و عصیان ادم(علیه السلام) از فرمان خدا+۷ آیه
  • ابلیس، عامل برهنگی ادم(علیه السلام) و اشکار شدنِ شرمگاه وی در بهشت+۴ آیه
  • ابلیس، عامل لغزش و نافرمانی حوّا(علیها السلام)+۶ آیه
  • ابلیس همراه حوّا(علیها السلام) در بهشت+۱۲ آیه
  • ابلیس، عامل برهنگی حوا(علیها السلام) و اشکارکننده شرمگاه وی در بهشت+۴ آیه
  • ابلیس، باعث لغزش و خروج حوّا(علیها السلام) از بهشت+۵ آیه
  • شبههپراکنی ابلیس در ذهن ادم(علیه السلام) و حوا(علیها السلام)درباره تحریم شجره بر انان+۲ آیه
  • اخراج ذلّتبار ابلیس از بهشت، کیفر اغوای ادم(علیه السلام) و حوّا(علیها السلام)+۶ آیه
  • وسوسه ابلیس برای وادار کردن ادم(علیه السلام) و حوا(علیها السلام)به خوردن از شجره ممنوعه+۲ آیه
  • اشکار شدن شرمگاه ادم(علیه السلام) و حوّا(علیها السلام)پس از وسوسه ابلیس+۳ آیه
  • هبوط ابلیس از بهشت ادم(علیه السلام)+۵ آیه
  • ابلیس مامور به هبوط از جایگاه خویش در پی وسوسه کردن ادم(علیه السلام)و حوّا(علیها السلام) به خوردن از درخت ممنوع+۵ آیه
  • تکاثرطلبی، برانگیزاننده انسان به سرپیچی و عصیان+۱ آیه
  • قدرتخواهی، زمینه گناه+۱ آیه
  • وسوسه شیطان، باعث سرپیچی ادم(علیه السلام) از فرمان خدا، مبنی بر پرهیز از درخت ممنوع+۱ آیه
  • سوءاستفاده شیطان از تمایلات باطنی ادم(علیه السلام)و حوّا، برای سرپیچی از فرمان خدا+۱ آیه
  • سوءاستفاده شیطان از تمایلات درونی انسان، زمینه لغزش و گناه+۱ آیه
  • ایجاد طمع از سوی ابلیس در ادم(علیه السلام)، برانگیزاننده وی به سرپیچی از فرمان خدا+۳ آیه
  • تناول ادم و حوّا(علیهما السلام) از انگور نهی شده+۵ آیه
  • درختان برگدار، در بهشت ادم+۳ آیه
  • تلاش ادم(علیه السلام) و همسرش در پوشاندن شرمگاهشان با برگ (درختان) بهشت+۳ آیه
  • ادم(علیه السلام) برگزیده خداوند+۲ آیه
  • شیطان، از عوامل اسیبزننده به رشد و تربیت انسان+۵ آیه
  • همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۳ آیه
  • وجود تکلیف، در بهشت ادم و حوّا(علیهما السلام)+۴ آیه
  • توبه از گناه، راهی برای هدایت انسان از سوی خدا+۱ آیه
  • خداوند، پذیرای توبه ادم(علیه السلام)+۲ آیه
  • حرص ادم و حوّا(علیهما السلام) به استفاده از درخت ممنوع، عامل عصیان و مخالفت انان با نهی خداوند+۶ آیه
  • توهّم ادم(علیه السلام) بر مخلّد بودن و سلطنت همیشگی، در صورت خوردن از درخت ممنوع، سبب حرص او بر تناول از ان درخت+۱ آیه
  • مجاز نبودن ادم(علیه السلام)، به استفاده از درخت ممنوع در بهشت+۵ آیه
  • گرایش به داشتن حکومت و سلطنت ابدی، زمینه نفوذ شیطان در ادم(علیه السلام)+۱ آیه
  • اختیار حوّا(علیها السلام) در اطاعت و تمرّد از فرمان خدا+۵ آیه
  • برهنگی حوّا(علیها السلام)، در پی وسوسه شیطان و خوردن از درخت ممنوع+۶ آیه
  • استفاده حوّا(علیها السلام) از برگ درختان بهشتی، برای پوشاندن عورت خویش، پس از تناول از درخت ممنوع+۴ آیه
  • علاقه حوّا و ادم(علیهما السلام) به جاودانگی و سلطنت بی زوال، باعث وادار شدن به تناول از درخت ممنوع+۲ آیه
  • تناول حوّا(علیها السلام) از درخت ممنوع، بر اثر وسوسه شیطان+۶ آیه
  • احساس شرمندگی حوّا(علیها السلام)، در پی اشکار شدن عورتش+۴ آیه
  • نمایان شدن زشتیهای حوّا(علیها السلام)، بر اثر عصیان او از فرمان خدا، مبنی بر دوری از درخت ممنوع+۵ آیه
  • فریب خوردن حوّا(علیها السلام) از شیطان، در تناول از درخت ممنوع، باعث هبوط وی+۹ آیه
  • حرص حوّا(علیها السلام)، زمینه عصیان وی از فرمان خداوند، درباره اجتناب از درخت ممنوع+۳ آیه
  • وسوسه و فریب کاری شیطان، زمینه لغزش حوّا(علیها السلام) و تناول از درخت ممنوع+۵ آیه
  • گرایش حوّا(علیها السلام) به جاودانگی، زمینه نفوذ شیطان در او و عصیان وی+۳ آیه
  • گرایش حوّا و ادم(علیهما السلام)، به پوشاندن عورت خود+۱ آیه
  • گرایش حوّا(علیها السلام)، به سلطنت پایدار و جاوید+۲ آیه
  • پوشیده بودن بدن حوّا(علیها السلام) با لباس در بهشت، پیش از فریفته شدن و تناول از درخت ممنوع+۵ آیه
  • کنده شدن لباس حوّا(علیها السلام)، در پی تناول او از درخت ممنوع+۴ آیه
  • کوشش شیطان برای کندن لباس حوا(علیها السلام) و اشکار کردن شرمگاه وی+۵ آیه
  • نیاز حوّا(علیها السلام) به لباس، برای پوشاندن خویش+۴ آیه
  • فریب خوردن حوّا(علیها السلام) از شیطان، در تناول از درخت ممنوع، باعث هبوط وی+۹ آیه
  • عمل کردن حوّا(علیها السلام) مطابق تصمیمات شوهرش ادم(علیه السلام)، در ماجرای تناول از درخت ممنوع+۲ آیه
  • تلاش ادم و حوّا(علیهما السلام) بر حفظ حیای خود، با استفاده از برگ درختان بهشتی، در پوشاندن عورتهای خویش+۱ آیه
  • ادم(علیه السلام)، شخصیّتی ابرومند و با حیا+۱ آیه
  • احساس شرمندگی حوّا(علیها السلام)، در پی اشکار شدن عورتش+۱ آیه
  • پوشاندن شرمگاه، نشانه حیا و عفّت+۱ آیه
  • برگزیدگی ادم(علیه السلام)، پرتوی از ربوبیّت خدا+۱ آیه
  • توبه و بازگشت انسان به خدا، مقتضای ربوبیّت او+۲ آیه
  • خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از شجره ممنوعه در بهشت، بر اثر وسوسه شیطان، موجب برهنه شدن انان+۵ آیه
  • برگ درخت بهشت، مورد استفاده ادم و حوّا(علیهما السلام)برای پوشش+۱ آیه
  • خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از درخت ممنوع، بر اثر وسوسه شیطان+۳ آیه
  • اشکار شدن عورت ادم و حوّا(علیهما السلام)، به محض چشیدن از درخت ممنوع+۱ آیه
  • استفاده ادم و حوّا(علیهما السلام) از برگ درخت، برای پوشاندن عورتشان+۱ آیه
  • فریبکاری و گول زدن ادم(علیه السلام) برای استفاده از درخت (شجره) ممنوع، برخاسته از دشمنی او با ادم(علیه السلام)+۳ آیه
  • اطاعت و پیروی از شیطان، موجب محرومیّت از نعمت رفاه+۱۰ آیه
  • خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از درخت ممنوعه، موجب اشکار شدن شرمگاه انان+۴ آیه
  • خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از شجره ممنوعه، سبب اخراج انان از مقام خود در بهشت+۷ آیه
  • بازماندن ادم و حوّا(علیهما السلام) از کمال رشد خویش، در پی خوردن از شجره ممنوعه+۱ آیه
  • تناول از شجره ممنوعه، موجب هبوط ادم و حوّا(علیهما السلام) به زمین و دنیا+۷ آیه
  • سستی اراده ادم(علیه السلام)، زمینه فراموشی وی از نهی خدا و عامل استفاده از شجره ممنوعه+۲ آیه
  • گرایش به درخت و حکومت جاودانه، در پی وسوسه و فریبکاری ابلیس، زمینه استفاده ادم و حوّا(علیهما السلام) از شجره ممنوعه+۱ آیه
  • تناول ادم و حوّا(علیهما السلام) از شجره ممنوعه، بر اثر وسوسه شیطان+۷ آیه
  • بهشت، محلّ شجره ممنوعه+۵ آیه
  • راهنمایی ادم و حوّا(علیهما السلام) به درخت ممنوع جاودانگی، از سوی شیطان+۳ آیه
  • خوردن ادم و حوّا(علیهما السلام) از گندم روییده و ممنوع، در بهشت+۴ آیه
  • اخراج شیطان از بهشت، به جهت اغوای ادم و حوّا(علیهما السلام)+۶ آیه
  • ضعف اراده ادم(علیه السلام) در پیمان با خدا، زمینه عصیان او+۲ آیه
  • ادم و حوّا(علیهما السلام)، شخصیّتهایی با عفّت، به سبب داشتن حیا و پوشش عورت خود+۴ آیه
  • پوشانیده شدن عورت از سوی ادم و حوّا(علیهما السلام)، بیانگر عفّتورزی انان+۳ آیه
  • علاقه مندی انسان به بهره مندی از عمر جاودانه+۲ آیه
  • وعده عمر جاودانه به ادم و حوّا(علیهما السلام) از سوی شیطان، سبب فریب انان به خوردن از درخت ممنوعه+۲ آیه
  • عورت ادم و حوّا(علیهما السلام)، مستور از دید یکدیگر، پیش از خوردن از میوه شجره ممنوعه+۵ آیه
  • تلاش ادم و حوّا(علیهما السلام) در پوشاندن عورت و شرمگاه شان با برگ درختهای بهشت+۳ آیه
  • شرم و حیای انسان، از مکشوف شدن عورت او+۳ آیه
  • کشف عورت ادم و حوّا(علیهما السلام)، از فریبکاری شیطان+۴ آیه
  • نشان دادن عورت ادم و حوّا(علیهما السلام) به انان، از اهداف شیطان، در فریفتن و برهنه کردن ایشان+۵ آیه
  • به فراموشی سپردن عهد خدا از سوی ادم(علیه السلام)، زمینه عصیان او+۲ آیه
  • به فراموشی سپردن عهد خدا از جانب ادم(علیه السلام)، زمینه عصیان او+۲ آیه
  • اجتناب از شجره ممنوعه، عهد خدا با ادم(علیه السلام)+۲ آیه
  • فراموشی عهد و پیمان با خدا، از طرف ادم(علیه السلام)زمینه عصیان ان حضرت+۱ آیه
  • گناه، موجب بروز زشتیها و اشکار شدن انها+۲ آیه
  • گناه، موجب بی ابرویی انسان+۴ آیه
  • الودگی نفس ادمی به گناه، موجب سقوط و تباهی ان+۷ آیه
  • شیطان، ترغیب کننده انسان به زشتیها و گناهان+۱ آیه
  • ضعف اراده ادمی، موجب گناه وی+۱ آیه
  • حرص و زیاده خواهی ادمی، عامل گناه و نافرمانی وی+۵ آیه
  • گرایش ادمی به جاودانگی و زندگی ابدی، زمینه عصیان و نافرمانی او+۳ آیه
  • کنده شدن لباس ادم علیه السلام، در پی تناول او از درخت ممنوع+۱ آیه
  • اشکار شدن بدیهای بدن ادم علیه السلام با کنده شدن لباس او+۲ آیه
  • نیاز ادم علیه السلام به لباس، برای پوشاندن شرمگاه خویش+۱ آیه
  • استفاده ادم علیه السلام از برگ درختان بهشت برای پوشاندن زشتیهای خویش+۱ آیه
  • فاش شدن بدیهای بدن حوّا علیها السلام با کنده شدن لباس او+۲ آیه
  • نیاز حوّا علیها السلام به لباس، برای پوشاندن شرمگاه خویش+۱ آیه
  • محدودیّت ادم علیه السلام در استفاده از برخی میوههای بهشت+۳ آیه
  • تناول ادم و حوّا علیهما السلام از میوه ممنوع بهشت، زمینهساز پیدایش روحیّه دشمنی در انسانها+۷ آیه
  • برگزیده شدن ادم علیه السلام از طرف خدا، برای اعطای مقام نبوّت به او+۲ آیه
  • اخراج و هبوط ادم و حوّا علیهما السلام از بهشت، در پی عصیان ان دو+۷ آیه
  • عصیان ادم علیه السلام عامل هبوط وی از بهشت+۱ آیه
  • وسوسه و اغواگری شیطان، عامل هبوط ادم و حوّا علیهما السلام از بهشت+۵ آیه
  • فریب خوردن ادم و حوّا علیهما السلام از شیطان، در تناول از درخت ممنوع، باعث هبوط انان+۸ آیه
  • بهرهمندی ادم علیه السلام از هدایت الهی+۱ آیه
  • توبه ادم علیه السلام از خوردن میوه شجره نهی شده، زمینه هدایت ویژه وی از سوی خداوند+۱ آیه
  • هدایت ادم علیه السلام از سوی خداوند به کلماتی، برای توبه و بازگشت به خداوند+۱ آیه
واژه‌ها