آیه ۱۸ سوره ق

سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

• تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
  آیات ۱–۳۸
• تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
  آیات ۱۵–۳۸
• تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
  آیات ۱۵–۴۵
• برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
  آیه ۱۸
• تفسیر نور(محسن قرائتی)
  آیه ۱۸
• تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
  آیه ۱۸
• تفسیر روان جاوید
  آیات ۱۲–۲۰
• تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
  آیات ۱۷–۱۸

۵- «عن أبى عبداللّه(ع) قال: إنّ المؤمنین إذا اعتنقا غمرتهماالرحمة ... فإذا أقبلا على المسائلة قالت الملائکة بعضها لبعض تنحّوا عنهما فإنّ لهما سرّاً و قد ستر اللّه علیهما. قال اسحاق: فقلت: جعلت فداک فلایکتب علیهما لفظهما و قد قال اللّه عزّوجلّ: «ما یلفظ من قول إلاّ لدیه رقیب عتید...»؟ قال یا اسحاق إنّ اللّه تبارک و تعالى إنّما أمر الملائکة أن تعتزل عن المؤمنین إذا التقیا إجلالاً لهما ... و یحفظه علیهما عالم السرّ و أخفى...; [منبع: کافى، ج ۲، ص ۱۸۴، ح ۲; نورالثقلین، ج ۵، ص ۱۱۰- ، ح ۲۳.] از امام صادق(ع) روایت شده است: هر گاه دو نفر مؤمن معانقه کردند، رحمت خدا آنان را فرا مى گیرد و هر گاه براى گفتوگو روبه رو شدند، فرشتگان بعضى به بعضى دیگر مى گویند: از نزد آن دو کنار بروید; زیرا آن دو سرّى دارند که خداوند آن را مستور داشته است. اسحاق بن عمار مى گوید: به امام (ع) گفتم: فدایت شوم پس لفظ آنان نوشته نمى شود با این که خداوند فرموده است: «ما یلفظ من قول إلاّ لدیه رقیب عتید...»؟ امام فرمود: خداوند - تبارک و تعالى - فرشتگان را امر فرموده که از مؤمنان هنگام ملاقات با یکدیگر (که جز رضاى خدا منظور نبوده)، از نزد آنان کنار روند و این امر براى تجلیل از مؤمنان است...; ولى الفاظ آنان را [خود خداوند] که عالم نهان و نهان تر [از اسرار ]است، محفوظ مى دارد...».

دسته‌بندی موضوعی