آیه ۲۰ سوره هود

سوره هود، آیه ۲۰ · جزء ۱۲ · صفحه ۲۲۴

أُولٰئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَ مَا كَانُوا يُبْصِرُونَ

آنها هیچ گاه توانایی فرار در زمین را ندارند؛ و جز خدا، پشتیبانهایی نمی‌یابند! عذاب خدا برای آنها مضاعف خواهد بود؛ (چرا که هم خودشان گمراه بودند، و هم دیگران را گمراه ساختند؛) آنها هرگز توانایی شنیدن (حق را) نداشتند؛ و (حقیقت را) نمی‌دیدند!

معنی کلمات و عبارات
«الأرْض»: زمین. مراد دنیا است. «أَوْلِیَآءَ»: یاران و مددکاران. آلهه و معبودان. «مَا کَانُوا یَسْتَطِیعُونَ السَّمْعَ ...»: تاب شنیدن حق و چشم دیدن نشانه‌های دالّ بر وجود آفریدگار، و توان پیروی از قرآن را نداشته‌اند، و در حقیقت از گوش و چشم خود سود نبرده‌اند.
نزول

سال ۸ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

نکات آیه
۱- کفرپیشگان در هیچ کجاى زمین ، نمى توانند خود را از سیطره و حاکمیت خداوند خارج سازند. «أُولئک لم یکونوا معجزین فى الأرض» اعجاز (مصدر معجزین) به معناى از دسترس خارج بودن است. بنابراین و با توجه به اینکه مفعول «معجزین» الله است ، جمله «أُولئک لم یکونوا ...» چنین معنا مى شود: آنان هیچ گاه از دسترس خدا (حاکمیت و سلطه او) خارج نبوده اند. ۲- کفرورزى کافران و اعمال ایشان (افترا بر خداوند ، بازدارى از راه خدا و ...) خارج از حاکمیت خداوند نیست. «و من أظلم ممن افترى على الله کذبًا ... أُولئک لم یکونوا معجزین» ماضى بودن معناى جمله «أُولئک لم یکونوا ...» (آنان هیچ گاه ازحاکمیت خدا خارج نبوده اند) مى رساند که: گرایش کافران به کفر نیز تحت حاکمیت خدا صورت گرفته است. ۳- حاکمیت مطلق خداوند بر سراسر هستى «أُولئک لم یکونوا معجزین فى الأرض» ۴- کافران به قیامت و آنان که براى منحرف نشان دادن راه خدا تلاش مى کنند، در خطر گرفتارشدن به عذابهاى دنیوى اند. «الذین ... یبغونها عوجًا و هم بالأخرة هم کفرون. أُولئک لم یکونوا معجزین فى الأرض» ۵- مانعان راه خدا و آنان که به خدا دروغ مى بندند ، در خطر گرفتار شدن به عذابهاى دنیوى اند. «و من أظلم ممن افترى على الله کذبًا ... أُولئک لم یکونوا معجزین فى الأرض» جمله «أُولئک لم یکونوا ...» کنایه از تهدید به عذاب است و «فى الأرض» مى تواند دلیل بر دنیوى بودن آن عذاب باشد. ۶- تنها خداوند ، ولى و سرپرست انسانهاست. «و ما کان لهم من دون الله من أولیاء» ۷- هیچ کس (معبودان اهل شرک) توان یارى کردن گرفتاران به عذاب الهى را نخواهد داشت. «و ما کان لهم من دون الله من أولیاء» ۸- کسانى که ولایت خدا را نپذیرند ، خویشتن را به ولایتهایى متعدد و بى اساس گرفتار خواهند کرد. «و ما کان لهم من دون الله من أولیاء» جمع آوردن کلمه «أولیاء» با وجود این که بیان معناى مقصود با کلمه «ولىّ» نیز ممکن بود ، اشاره به این نکته دارد که انسان ، اگر ولایت الهى را نپذیرد ، گرفتار تعدد اولیا مى شود و ناچار است به ولایتهاى متعددى گردن نهد. ۹- گرایش انسانها به کفر و شرک ، نه دلالت بر خروج آنان از سیطره خدا دارد و نه بیانگر ولایت غیر خدا بر آنان است. «أُولئک لم یکونوا معجزین فى الأرض ... ما کانوا یستطیعون السمع و ما کانوا یبصرون» خداوند، با بیان ریشه کفرورزى کافران (ماکانوا ...)، پس از اعلام ولایت خدا بر آنان، به این حقیقت اشاره مى کند که: مخالفت کافران با برنامه هاى الهى به خاطر خروج آنان از حاکمیت خدا و سلطه غیر او بر ایشان نیست; بلکه به دلیل ناتوانى آنان از درک معارف الهى است. ۱۰- کفرپیشگانى که مردم را از پیوستن به راه خدا باز مى دارند ، به عذابى دو چندان گرفتار خواهند شد. «الذین یصدون ... یضعف لهم العذاب» ۱۱- کفرپیشگان ، مشرکان و آنان که به خدا دروغ مى بندند ، از شنیدن و دیدن آیات الهى ناتوانند. «و من أظلم ممن افترى ... أُولئک ... ما کانوا یستطیعون السمع و ما کانوا یبصرون» ۱۲- درک نکردن معارف و حقایق دین ، ریشه گرایش به کفر و شرک است. «أُولئک ... ما کانوا یستطیعون السمع و ما کانوا یبصرون» جمله «ما کانوا ...» بیانگر دلیل و ریشه کفرورزى کافران است.
تفسیر (۱۰)
روایات و احادیث

۱۳- «عن أبى عبدالله(ع) [فى قوله تعالى]: «ما کانوا یستطیعون السمع و ما کانوا یبصرون» ... قال: لم یعتبهم بما صنع قلوبهم و لکن یعاتبهم بما صنعوا...; [منبع: تفسیرعیاشى، ج ۲، ص۳۵۲، ح ۸۸; بحارالأنوار، ج ۵، ص ۳۰۶، ح ۲۸.] از امام صادق(ع) روایت شده است که درباره قول خدا «ما کانوا یستطیعون السمع و ما کانوا یبصرون» فرمود: خداوند آنان را براى آنچه قلبهایشان انجام داده نکوهش نکرده; بلکه براى آنچه خود، انجام داده اند نکوهش کرده است ...».

موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۱)
  • عذاب چند برابر، کیفر افترا بر خداوند+۲ آیه
  • رویگردانی کفّار از درک معارف و حقایق دین، مانند ناتوانی انها از دیدن و شنیدن
  • رویگردانی کفّار از درک معارف و حقایق دین، مانند ناتوانی انها از دیدن و شنیدن+۲ آیه
  • انحصار ولایت مطلق به خداوند یکتا+۴ آیه
  • تهدید افترازنندگان به کیفر، از سوی خداوند+۲ آیه
  • استفاده بهینه نکردن عدّهای از نعمت بینایی چشم، به جهت پندناپذیری از عبرتها+۳ آیه
  • ناتوانی از شنیدن حق، موجب جلوگیری از راه خدا+۱ آیه
  • نداشتن بصیرت، عامل بازداری از راه خدا+۱ آیه
  • عذاب کافران از سوی خدا، با محروم ساختن انان از قدرت شناخت+۱ آیه
  • ظلم، موجب محروم شدن از ولایت+۳ آیه
  • تنزیه خداوند، از عجز، ناتوانی و درماندگی+۲ آیه
  • عجز انسانها در مقابل قدرت خداوند+۲ آیه
  • ناتوانی کافران، از دیدن و درک ایات و معارف الهی+۳ آیه
  • از دست دادن شنوایی، سبب عجز و ناتوانی از شنیدن حق+۵ آیه
  • کوردلی، سبب عاجز شدن از دیدن حق+۷ آیه
  • محرومیّت از هرگونه امداد الهی، نوعی عذاب+۱ آیه
  • چند برابر شدن عذاب برای کافران و منکران اخرت+۱ آیه
  • گرفتار شدن ظالمان و افترازنندگان به خدا، به عذابی دو چندان+۱ آیه
  • کفر از اسباب گرفتاری به عذاب الهی+۴ آیه
  • بازداشتن مردم از پیمودن راه خدا، درپی دارنده عذاب+۲ آیه
  • حق ناپذیری و فراهم کردن زمینه های کور باطنی و ناتوانی از شنیدن حقایق، عملی قبیح از نظر عقل+۵ آیه
  • از دست دادن سرمایه و نابود کردن ارزشهای انسانی، با ایستادن در مقابل حق، عملی قبیح از نظر عقلی+۵ آیه
  • خداوند، تنها قدرت قاهر شکست ناپذیر+۱ آیه
  • عذاب مشرکان، از جلوه های قدرت خداوند
  • کافران (کر و کور و لال) فاقد شناخت صحیح در معارف الهی+۴ آیه
  • کافران، مقهور قدرت الهی و ناتوان از مقابله با ان+۱ آیه
  • کفر به اخرت، سبب عذاب و کیفر+۱ آیه
  • پذیرش ولایت خدا باعث بی نیازی از ولایت دیگران+۴ آیه
  • رویگردانی از ولایت خدا موجب پذیرفتن ولایتهای متعدد+۱ آیه
  • پذیرش ولایت غیر خدا از سوی انسانها ظلم و ستم به خویش+۴ آیه
  • پذیرش ولایت غیر خدا، موجب لعن و نفرین الهی+۱ آیه
واژه‌ها