آیه ۵۴ سوره هود

سوره هود، آیه ۵۴ · جزء ۱۲ · صفحه ۲۲۸

إِن نَّقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ

We say naught save that one of our gods hath possessed thee in an evil way. He said: I call Allah to witness, and do ye (too) bear witness, that I am innocent of (all) that ye ascribe as partners (to Allah)

معنی کلمات و عبارات
«إِعْتَرَاکَ ... بِسُوءٍ»: بلائی بر سر تو آورده است. دیوانه‌ات نموده است. «بَرِی‌ءٌ»: بیزار. سالم. «مِمَّا تُشْرِکُونَ»: از چیزهائی که شریک خدایشان می‌دانید و برخی از پرستش را بدانها اختصاص می‌دهید. از شرک شما و انباز ورزیدنتان.
نزول

سال ۹ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

نکات آیه
۱- قوم عاد ، پرستشگر معبودهایى متعدد و معتقد به تأثیرگذارى آنها در امور جهان «إن نقول إلاّ اعتریک بعض ءالهتنا بسوء» تعدد معبودها از کلمه «آلهه» که جمع «إلاه» (معبود) است ، استفاده مى شود. ۲- قوم عاد ، هود(ع) را متهم به اغتشاش روانى کردند و سخنان او را برخاسته از جنون پنداشتند. «إن نقول إلاّ اعتریک بعض ءالهتنا بسوء» «سوء» به معناى رنج ، سختى ، مرض و آفت و مانند اینهاست. و مراد از آن ، در آیه شریفه - به مناسبت مورد - مرض جنون و مانند آن مى باشد. ۳- قوم عاد ، برخى از آلهه خویش را عامل جنون و اغتشاش روانى هود(ع) مى پنداشتند. «إن نقول إلاّ اعتریک بعض ءالهتنا بسوء» «إعتراء» به معناى شامل شدن و اصابت کردن است (لسان العرب). و از آن جا که «إعتراء» در آیه شریفه، به وسیله حرف «باء» به مفعول دوم (بسوء) متعدى شده، به معناى رسانیدن و شامل کردن مى باشد. بنابراین جمله «إن نقول ...; یعنى، ما سخنى جز این نمى گوییم که یکى از خدایان ما، مرض و آفتى بر تو افکنده است». ۴- قوم عاد ، براین باور بودند که هر بت و معبودى ، در بخشى از امور کارایى دارد.* «إن نقول إلاّ اعتریک بعض ءالهتنا بسوء» از اینکه قوم عاد ، ایجاد سوء را به برخى از خدایان نسبت داده اند (بعض ءالهتنا) و نه به همه آنها ، مى توان دریافت که آنان ، هر بت و معبودى را عهده دار انجام کارى خاص مى پنداشتند. ۵- هود(ع) به مشرکان اعلان کرد که از معبودهایشان بیزار است و آنها را منشأ هیچ تأثیرى نمى داند و شایسته پرستش نمى شمارد. «قال ... اشهدوا أنى برىءٌ مما تشرکون» بیزارى و تنفر هود(ع) از بتها و معبودهاى اهل شرک، به معناى منشأ أثر ندانستن آنها و شایسته عبادت نشمردنشان است. از اینکه هود(ع) در خطاب به مردم نگفت: «اشهدکم»، ولى در گواه خواهى از خداوند گفت: «اُشهد الله» معلوم مى شود مراد از «واشهدوا»، مجرد اعلان است نه شاهد گرفتن مردم. ۶- هود(ع) ، خداوند را بر بى تأثیر دانستن معبودهاى اهل شرک و اعلان بیزارى از آنان ، گواه گرفت. «قال إنى أُشهد الله واشهدوا أنى برىءٌ مما تشرکون» اشهاد (مصدر اشهد) به معناى گواه گرفتن است. ۷- اعلام انزجار از عقاید باطل و خرافى ، گامى ضرورى براى مبلغان دین «قال إنى أُشهد الله ... أنى برىءٌ مما تشرکون» ۸- قاطعیت و صلابت هود(ع) ، در امر رسالت و مبارزه با شرک و بت پرستى «قال إنى أُشهد الله واشهدوا أنى برىءٌ مما تشرکون»
تفسیر (۷)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۴۸)
  • اعتقاد به اخذیت و سلطه خداوند بر تمامی جنبندگان عامل نهراسیدن هود(علیه السلام) از مکر مخالفان+۳ آیه
  • تبرّی هود(علیه السلام) از بتپرستی قوم عاد+۱ آیه
  • باور مشرکان به الوهیّت بتهایشان+۳ آیه
  • تبرّی هود(علیه السلام) از بتهای قوم عاد+۱ آیه
  • بتها ناتوان از هرگونه اقدامی علیه مخالفان خود+۲ آیه
  • گواهی گرفتن هود(علیه السلام)، از خدا و قومش بر تبرّی خویش از شرک
  • اعلان بیزاری هود(علیه السلام)، از معبودان باطل قوم خویش+۱ آیه
  • هود(علیه السلام) و گواهی گرفتن خدا و قومش، برای تبرّی خویش از شرک+۱ آیه
  • اعلان بیزاری هود(علیه السلام)، از معبودان باطل قوم خویش+۱ آیه
  • پرهیز هود(علیه السلام) از تقیّه به هنگام مواجهه با بتپرستان+۳ آیه
  • هود(علیه السلام)، دعوتکننده قوم مشرک خود به توحید+۸ آیه
  • هود(علیه السلام)، از گواهان بر توحید+۲ آیه
  • مقاومت و جبههگیری مشرکان، در مقابل توحید+۵ آیه
  • هود(علیه السلام)، از یکتاپرستان الهی+۱ آیه
  • توکّل، مایه پایداری و استقامت انسان، در برابر مخالفتها و سختیها+۵ آیه
  • توکّل به خدا، مایه شهامت و شجاعت در برابر دشمن+۵ آیه
  • تهمت اختلال روانی (جنون) به هود(علیه السلام)، از زبان قوم عاد
  • برخی از خدایان باطل (بتها)، عامل جنون هود(علیه السلام)، از دیدگاه قوم او
  • حرمت افترا به هود(علیه السلام)+۴ آیه
  • حرمت بت پرستی+۵ آیه
  • لزوم تبرّی و بیزاری جستن از شرک+۳ آیه
  • تسلّط و سیطره خداوند بر حیوانات، از تعالیم هود(علیه السلام)+۲ آیه
  • شجاعت هود(علیه السلام)، در اعلام انزجار از معبودهای قومش و امادگی برای پیامدهای ان+۳ آیه
  • توکّل بر خدا، از عوامل شجاعت و پایداری در برابر دشمن+۳ آیه
  • باور مشرکان به الوهیّت بتها، در کنار خدا+۲ آیه
  • قاطعیّت و صلابت هود(علیه السلام) در مبارزه با شرک و بت پرستی+۴ آیه
  • مقاومت مشرکان، در برابر توحید+۶ آیه
  • باور مشرکان به الوهیّت و معبود بودن بتهای شان+۲ آیه
  • بت پرستی قوم عاد، با اعتقاد به تاثیرگذاری بتها، در امور جهان+۱ آیه
  • اصرار و پافشاری قوم عاد بر شرکورزی و پرستش غیر خدا+۴ آیه
  • شرک و اعتقاد قوم عاد به خدایانی، جز خدای یگانه+۵ آیه
  • عجز و ناتوانی قوم عاد و بتهای انان، برای از میان بردن هود(علیه السلام)+۲ آیه
  • عقیده قوم عاد به تاثیرگذاری برخی از الهه انان بر بیماری روانی هود(علیه السلام)+۱ آیه
  • قوم عاد، پرستشگر معبودانی ساخته و پرداخته اوهام خود و نیاکان خویش+۷ آیه
  • تبرّی جستن هود(علیه السلام)، از معبودان قوم عاد+۱ آیه
  • قوم عاد، دارای الهه و معبودانی متعدّد+۶ آیه
  • گواه گرفتن خداوند بر برایت و بیزاری از معبودان باطل، از سوی هود علیه السلام+۱ آیه
  • هود علیه السلام خواستار گواهی مشرکان بر برایت و بیزاری وی از معبودان باطل+۱ آیه
  • گواه گرفته شدن خداوند از سوی هود علیه السلام بر بیتاثیر دانستن معبودهای اهل شرک و اعلان بیزاری از انان+۱ آیه
  • وجوب تبرّی و بیزاری جستن از شرک+۳ آیه
  • اتهام جنون، از طرف قوم عاد به هود علیه السلام+۲ آیه
  • تبرّی و بیزاری هود علیه السلام از شرک ورزی مشرکان قوم خود+۲ آیه
  • صراحت بیان هود علیه السلام در بیزاری از شرک مشرکان+۲ آیه
  • افترای بیماری روانی به هود علیه السلام از سوی قوم عاد، با هدف ترور شخصیت وی+۱ آیه
  • تهدید شدن قوم عاد به عذاب، از سوی هود علیه السلام+۸ آیه
  • هود علیه السلام، مبرّا از شرک و پایبند به توحید+۲ آیه
  • گواه گرفته شدن خداوند و قوم عاد از سوی هود علیه السلام، جهت مبرّا بودن خود از شرک+۲ آیه
  • شجاعت و قاطعیّت هود علیه السلام در مبارزه با مشرکان، از صفات برجسته او+۲ آیه
واژه‌ها