إِنَّ لَكَ فِي النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا
و تو در روز تلاش مستمر و طولانی خواهی داشت!
تکرارها: ۱۸۳۵آیات: ۱۵۸۳
إِنَّ لَكَ فِي النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا
و تو در روز تلاش مستمر و طولانی خواهی داشت!
إِنَّ لَدَيْنَا أَنكَالًا وَجَحِيمًا
که نزد ما غل و زنجیرها و (آتش) دوزخ است،
إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا
این هشدار و تذکّری است، پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِّنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَىٰ وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّهِ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
پروردگارت میداند که تو و گروهی از آنها که با تو هستند نزدیک دو سوم از شب یا نصف یا ثلث آن را به پا میخیزند؛ خداوند شب و روز را اندازهگیری میکند؛ او میداند که شما نمیتوانید مقدار آن را (به دقّت) اندازهگیری کنید (برای عبادت کردن)، پس شما را بخشید؛ اکنون آنچه برای شما میسّر است قرآن بخوانید او میداند بزودی گروهی از شما بیمار میشوند، و گروهی دیگر برای به دست آوردن فضل الهی (و کسب روزی) به سفر میروند، و گروهی دیگر در راه خدا جهاد میکنند (و از تلاوت قرآن بازمیمانند)، پس به اندازهای که برای شما ممکن است از آن تلاوت کنید و نماز را بر پا دارید و زکات بپردازید و به خدا «قرض الحسنه» دهید [= در راه او انفاق نمایید] و (بدانید) آنچه را از کارهای نیک برای خود از پیش میفرستید نزد خدا به بهترین وجه و بزرگترین پاداش خواهید یافت؛ و از خدا آمرزش بطلبید که خداوند آمرزنده و مهربان است!
كَلَّا إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا
هرگز چنین نخواهد شد؛ چرا که او نسبت به آیات ما دشمنی میورزد!
إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
او (برای مبارزه با قرآن) اندیشه کرد و مطلب را آماده ساخت!
إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ
که آن (حوادث هولناک قیامت) از مسائل مهم است!
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ
گویی گورخرانی رمیدهاند،
كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ
چنین نیست که آنها میگویند، آن (قرآن) یک تذکّر و یادآوری است!
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ
چرا که جمعکردن و خواندن آن بر عهده ماست!
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ
سپس بیان و (توضیح) آن (نیز) بر عهده ماست!
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ
و به جدائی از دنیا یقین پیدا کند،
إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا
به یقین ابرار (و نیکان) از جامی مینوشند که با عطر خوشی آمیخته است،
إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا
(و میگویند:) ما شما را بخاطر خدا اطعام میکنیم، و هیچ پاداش و سپاسی از شما نمیخواهیم!
إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا
این پاداش شماست، و سعی و تلاش شما مورد قدردانی است!
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا
آنها زندگی زودگذر دنیا را دوست دارند، در حالی که روز سختی را پشت سر خود رها میکنند!
إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا
این یک تذکر و یادآوری است، و هر کس بخواهد (با استفاده از آن) راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
و شما هیچ چیز را نمیخواهید مگر اینکه خدا بخواهد، خداوند دانا و حکیم بوده و هست!
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ
که آنچه به شما (درباره قیامت) وعده داده میشود، یقیناً واقعشدنی است!
إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ
شرارههایی از خود پرتاب میکند مانند یک کاخ!
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ
(در آن روز) پرهیزگاران در سایههای (درختان بهشتی) و در میان چشمهها قرار دارند،
كُلُوا وَتَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ
(و به مجرمان بگو:) بخورید و بهره گیرید در این مدت کم (از زندگی دنیا، ولی بدانید عذاب الهی در انتظار شماست) چرا که شما مجرمید!
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا
(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا
مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا
چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا
مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ
ولی (بدانید) این بازگشت تنها با یک صیحه عظیم است!
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ
به سوی فرعون برو که طغیان کرده است!
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰ
در این عبرتی است برای کسی که (از خدا) بترسد!
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
مسلّماً دوزخ جایگاه اوست!
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ
قطعاً بهشت جایگاه اوست!
إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا
کار تو فقط بیمدادن کسانی است که از آن میترسند!
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا
آنها در آن روز که قیام قیامت را میبینند چنین احساس میکنند که گویی توقّفشان (در دنیا و برزخ) جز شامگاهی یا صبح آن بیشتر نبوده است!
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ
هرگز چنین نیست که آنها میپندارند؛ این (قرآن) تذکّر و یادآوری است،
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگواری است [= جبرئیل امین]
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ
و بیشک نگاهبانانی بر شما گمارده شده...
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ
و بدکاران در دوزخند،
أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ
آیا آنها گمان نمیکنند که برانگیخته میشوند،
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) میپندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!
كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ
چنین نیست که میپندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ
سپس آنها به یقین وارد دوزخ میشوند!
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
چنان نیست که آنها (درباره معاد) میپندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
مسلّماً نیکان در انواع نعمتاند:
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ
بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان میخندیدند،
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ
و هنگامی که آنها را میدیدند میگفتند: «اینها گمراهانند!»
يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ
ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت میروی و او را ملاقات خواهی کرد!
إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا
چرا که او در میان خانوادهاش پیوسته (از کفر و گناه خود) مسرور بود!
إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ
او گمان میکرد هرگز بازگشت نمیکند!
بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا
آری، پروردگارش نسبت به او بینا بود (و اعمالش را برای حساب ثبت کرد)!