تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها «1» وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها «2» وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها «3» وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها «4» وَ السَّماءِ وَ ما بَناها «5» وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها «6» وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها «7» فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها «8» «1» به خورشيد سوگند و گسترش نور آن. «2» به ماه سوگند، آنگاه که از پى خورشيد در آيد. «3» به روز سوگند آنگاه که زمين را روشن سازد. «4» به شب سوگند، آنگاه که زمين را بپوشاند. «5» به آسمان سوگند و آنکه آن را بنا کرد. «6» به زمين سوگند و آنکه آن را گسترانيد. «7» به نفس سوگند و آنکه آن را سامان داد. «8» پس پليدى‌ها و پاکى‌هايش را به او الهام کرد.