سوره جن(الجن)، آیه ۲۶ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۳
عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِ أَحَدًا
He knows the unseen and He does not allow anyone to know His secrets except those of His Messengers whom He chooses.
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۶ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۲۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۸–۲۸ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۶ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیات ۲۶–۲۸ - نکتههای تفسیر نور
آیات ۲۶–۲۸ - پیامهای تفسیر نور
آیات ۲۶–۲۸ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۶ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۱–۲۸ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۶
روایات و احادیث
۴ - «فقال أبوجعفر(ع): ...و أمّا قوله «عالم الغیب» فإنّ اللّه عزّوجلّ عالمٌ بما غاب عن خلقه فیما یقدّر من شىء و یَقضِیه فى علمه قبل أن یخلقَه و قبل أن یُفْضِیَه إلى الملائکة; [منبع: کافى، ج ۱، ص ۲۵۶، ح ۲; نورالثقلین، ج ۵، ص ۴۴۱- ، ح ۴۸.] امام باقر(ع) فرمود: اما [معناى] سخن خداوند: «عالم الغیب» [این است] خداى عزّوجلّ عالم است به آنچه از مخلوقاتش پنهان مى باشد. چیزى را که مقدر فرموده و در علم خود گذرانده است; قبل از این که آن چیز را بیافریند و قبل از این که آن را به ملائکه برساند». ۵ - «عن الحارث بن الدلهاث مولى الرّضا(ع) قال: سمعت أباالحسن(ع) یقول: لایکون المؤمنُ مؤمناً حتّى یکونَ فیه ثلاثُ خصال سنّة من ربّه و سنّةٌ من نبیّه و سنّة من ولیّه، فالسنّة من ربّه: کتمان سرّه، قال اللّه عزّوجلّ: «عالم الغیب فلایظهر على غیبه أحداً إلاّ من ارتضى من رسول»...; [منبع: عیون اخبارالرضا، ج ۱، ص ۲۵۶، ب ۲۶، ح ۹; نورالثقلین، ج ۵، ص ۴۴۴، ح ۶۱.] حارث بن دلهاث گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که مى فرمود: مؤمن، مؤمن نیست مگر این که سه خصلت در او باشد: سنتى از پروردگارش و سنتى از پیامبرش و سنتى از ولىّ و امامش. اما سنّت پروردگارش، نهان داشتن سرّ خویش، خداى عزّوجلّ فرمود: «عالم الغیب فلایظهر على غیبه أحداً إلاّ من ارتضى من رسول»...».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۲)
- عصمت انبیا در تلقّی وحی+۲ آیه
- عصمت انبیا در تبلیغ و رساندن وحی به مردم+۲ آیه
- خداوند، افاضهکننده علم غیب بر رسولان خویش+۲ آیه
- مصونیّت قران از هرگونه تحریف+۲ آیه
- رضایت خداوند از پیامبران، موجب اگاه ساختن انان بر غیب+۱ آیه
- برخورداری انبیای الهی از عصمت، مایه مصونیّت وحی و کتب الهی از هرگونه تحریف+۳ آیه
- عصمت انبیای الهی از خطا در دریافت و ابلاغ وحی و از گناهان+۳ آیه
- علم غیب به تمام موجودات، در انحصار خدا+۴ آیه
- خداوند، دارای علم غیب و اگاه به موارد ان+۴ آیه
- علم غیب، در انحصار خدا+۵ آیه
- اگاهی از علم غیب خداوند، تنها با رضایت و اذن او+۱ آیه
- امکان اگاهی رسولان و پیامبران از علم غیب خدا، به وسیله وحی یا الهام+۱ آیه
- اختصاص علم غیب مطلق، به خدا+۷ آیه
- خداوند، افاضه کننده علم غیب به بعضی انبیا+۲ آیه
- رضایت خداوند از پیامبران، موجب اگاه ساختن انان بر علم غیب+۱ آیه
- وحی، راهی برای دسترسی بشر به غیب+۴ آیه
- امکان فراگیری علم غیب، برای برخی انسانها+۴ آیه
- محرومیّت غیر خداوند، از داشتن علم غیب+۵ آیه
- علیم / اسماوصفات+۳ آیه
- مصونیّت کتابهای اسمانی، از دستبرد و تحریف در ایام بعثت و حضور پیامبران الهی+۲ آیه
- کمین فرشتگان الهی برای نگهبانی و مراقبت از وحی، جهت مصون ماندن از دستبرد نااهلان+۱ آیه
- خداوند، قراردهنده فرشتگانی مراقب، برای محافظت پیامبران، از انحراف، در ابلاغ رسالت خود+۱ آیه