سوره حجر(الحجر)، آیه ۲ · جزء ۱۴ · صفحه ۲۶۲
رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ
کافران (هنگامی که آثار شوم اعمال خود را ببینند،) چه بسا آرزو میکنند که ای کاش مسلمان بودند!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۳ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۱۲)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۲۵ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۲ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۲ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۲ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱–۵ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲
روایات و احادیث
۷- «عن عبدالله بن عطاء المکى قال: سألت أباجعفر(ع) عن قول الله: «ربما یودّ الذین کفروا لو کانوا مسلمین» قال: ینادى مناد یوم القیامة یسمع الخلائق: انه لایدخل الجنة إلاّ مسلم ثمَّ یودّ سائر الخلق أنهم کانوا مسلمین; [منبع: تفسیرعیاشى، ج ۲، ص ۲۳۹، ح ۱- ;نورالثقلین، ج ۳، ص ۲، ح ۳.] عبدالله عطاء مکى گوید: از امام باقر(ع) درباره سخن خداوند «ربمایودّ الذین کفروا لو کانوا مسلمین» سؤال کردم، حضرت فرمود: منادى در روز قیامت به گونه اى که همه خلایق بشنوند ندا مى کند: همانا داخل بهشت نمى شود مگر مسلمان، آن جاست که سایر خلق آرزو مى کنند که اى کاش مسلمان مى بودند». ۸- «عن جابربن عبدالله قال: قال رسول الله(ص): إن ناساً من أمتى یعذبون بذنوبهم فیکونون فى النار ما شاء الله أن یکونوا، ثم یعیرهم أهل الشرک فیقولون: ما نرى ما کنتم فیه من تصدیقکم نفعکم. فلایبقى موحّد إلاّ أخرجه الله تعالى من النار ثم قرأ رسول الله(ص): «ربما یودّ الذین کفروا لو کانوا مسلمین»; [منبع: الدرالمنثور، ج ۵، ص ۶۲.] جابربن عبدالله روایت کرده است که رسول خدا(ص)فرمود: همانا گروهى از امت من به سبب گناهانشان عذاب مى شوند. پس مدتى که خدا مى خواهد در آتش هستند; سپس اهل شرک آنان را سرزنش مى کنند و مى گویند: نمى بینیم که ایمان شما برایتان سودى داشته است. پس هیچ موحدى نمى ماند مگر اینکه خدا او را از آتش بیرون مى آورد; سپس رسول خدا(ص) این آیه را قراءت فرمود: «ربما یود الذین کفروا لو کانوا مسلمین».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۵۲)
- ارزوهای کافران، مانع ایمان اوردن انان+۱ آیه
- کافران در قیامت، ارزومند مسلمان بودن در دنیا+۳ آیه
- ارزو و امال سبب غفلت کافران از حقایق+۱ آیه
- ارزوهای کافران، باز دارنده انان از ایمان+۱ آیه
- کافران، در اسارت ارزوهای خویش+۱ آیه
- ارزو و علاقه کافران به مسلمان بودن، هنگام از دست دادن فرصت اسلام اوردن
- کفرورزی، از عوامل استدراج و ابتلا به عذاب اخروی+۳ آیه
- گرفتار شدن کافران به عذاب اخروی پس از مهلت یافتن توام با رفاه و بهرهمندی در زندگی دنیا+۳ آیه
- استهزای محمّد(صلی الله علیه واله)، از سوی کافران+۸ آیه
- هشدار خداوند به کافران دنیاطلب از گرفتارشدن به سرنوشت شوم در قیامت+۱ آیه
- اخطار پیامبر(صلی الله علیه واله) به کافران صدر اسلام، از گرفتارشدن به عذابی مانند عذاب نابودکننده پیشینیان+۱ آیه
- حسرت و دریغ کافران، از بیایمانی و نامسلمانی خود
- ایمان نیاوردن در دنیا، سبب حسرت کافران، در قیامت+۱ آیه
- رفتن از دنیا با حالت کفر، از موجبات حسرت و تاسّف
- لزوم اعراض پیامبر(صلی الله علیه واله) از کافران+۴ آیه
- محدودیّت کافران هدایت ناپذیر به خوردن و بهره بری از تمتّعات و لذّتهای دنیا+۱ آیه
- فرو رفتن و غوطهور شدن در رفاه و تمتّعات دنیوی، مانع پذیرش اسلام از سوی کافران+۱ آیه
- برخورداری از رفاه، زمینه ساز کفر+۱ آیه
- تداوم رفاه مندی در نسلهای کافران+۴ آیه
- محدودیّت رفاه کافران به دوران زندگانی دنیوی+۲ آیه
- گرفتار شدن کافران به عذاب اخروی، پس از مهلت یافتن توام با رفاه و بهره مندی در زندگی دنیا+۳ آیه
- هشدار به کافران صدر اسلام از گرفتار شدن به عذابی مانند عذاب پیشینیان+۱ آیه
- کفر از اسباب گرفتاری به عذاب الهی+۶ آیه
- ارزو و امال ناچیز، سبب غفلت از حقایق+۱ آیه
- به تمسخر گرفتن نزول قران بر پیامبر(صلی الله علیه واله) از سوی کافران+۱ آیه
- اصرار و مداومت برخی انسانها بر کفر خویش+۱ آیه
- گرفتار شدن کافران به عذاب اخرتی، پس از مهلت یافتن و بهره مندی در زندگی دنیا+۳ آیه
- ارزو و علاقه کافران به تسلیم بودن در پیشگاه خدا، هنگام از دست دادن فرصت
- محدودیّت کافران هدایت ناپذیر به خوردن و بهره بری از تمتّعات و لذّتهای دنیا+۱ آیه
- هشدار خدا به کافران، از فرجام شوم انان+۱ آیه
- خداوند، القاکننده قران، در قلوب کافران هدایت ناپذیر+۱ آیه
- لجاجت و تعصب کافران عامل انکار حقایق عینی و محسوس+۵ آیه
- لجاجت کافران در گریز از ایمان به پیامبر(صلی الله علیه واله)برخاسته از ادّعای باطل انان در چشم بندی دانستن کار ان حضرت+۹ آیه
- لجاجت کافران در گریز از ایمان به پیامبر(صلی الله علیه واله)نشات گرفته از ادّعای باطل انان در سحرزدگی خود نسبت به دعوت و معجزات ان حضرت+۹ آیه
- لذّت جویی گسترده از امکانات دنیایی، شیوه کافران+۲ آیه
- پشیمانی و فرجام شوم کافران، نتیجه سرگرمی انان به لهو با ارزوهای باطل+۱ آیه
- کافران هدایتناپذیر صدر اسلام، اهل لهو و سرگرم به ارزوهای باطل+۱ آیه
- ارزوی باطل، زمینه اشتغال کافران به لهو و باز ایستادن از هدایت+۱ آیه
- استهزای محمّد صلی الله علیه و اله، از جانب کافران+۸ آیه
- ماموریّت پیامبر صلی الله علیه و اله برای اعراض از کافران+۱ آیه
- انذارهای پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله، به کافران صدر اسلام+۲ آیه
- تلاش پیامبر صلی الله علیه و اله، در جهت هدایت کفرپیشگان+۱ آیه
- خطاب استهزاگرانه و بیادبانه کافران مکّه به محمّد صلی الله علیه و اله، هنگام سخن گفتن با ان حضرت+۴ آیه
- استهزای محمّد صلی الله علیه و اله از جانب کافران، به منظور مبارزه با ایشان+۶ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله، موظّف به رویگردانی و مبارزه منفی با کافران+۳ آیه
- ناامیدی پیامبر صلی الله علیه و اله از هدایت برخی کافران+۱ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله موظف به واگذاشتن کافران هدایتناپذیر، به حال خود+۱ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله، مامور رها کردن کافران حقناپذیر مکّه به حال خود+۱ آیه
- کافران در قیامت، ارزومند مسلمان بودن خود در دنیا+۲ آیه
- کفر و تسلیم نبودن در برابر حق، عامل ندامت
- کافران، افرادی نادم در قیامت+۲ آیه
- وجوب اعراض از کافران+۴ آیه