سوره حج(الحج)، آیه ۲۷ · جزء ۱۷ · صفحه ۳۳۵
وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِ يَأْتُوكَ رِجَالاً وَ عَلَى كُلِ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِ فَجٍ عَمِيقٍ
و مردم را دعوت عمومی به حج کن؛ تا پیاده و سواره بر مرکبهای لاغر از هر راه دوری بسوی تو بیایند...
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۰ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۷–۳۷ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۵–۳۷ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۲۷ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۲۷ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۲۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۷ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۵–۳۱ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۷
روایات و احادیث
۱۴ - «عن عبید اللّه بن على الحلبى، عن أبى عبد اللّه(ع) قال: سألته لم جعلت التلبیه؟ فقال: إنّ اللّه عزّوجلّ أوحى إلى ابراهیم(ع) «و أذّن فى الناس بالحج یأتوک رجالاً» فنادى فأجیب من کلّ فجّ یلبّون; عبیداللّه بن على الحلبى گوید: از امام صادق(ع) سؤال کردم: چرا[ در حج] تلبیه مقرر شده است؟ فرمود: همانا خداوند به حضرت ابراهیم(ع) وحى کرد: «و أذّن فى الناس بالحجّ یأتوک رجالاً» پس ابراهیم ندا در داد و از هر راه دورى با لبیک گفتن به ابراهیم(ع)، پاسخ داده شد». [منبع: علل الشرایع، ص ۴۱۶، ح ۱، ب ۱۵۷; نورالثقلین، ج ۳، ص ۴۸۶، ح ۶۸.] ۱۵ - «عن أبى عبد اللّه(ع) ان رسول اللّه(ص) أقام بالمدینة عشر سنین لم یحجّ ثمّ أنزل اللّه عزّوجلّ علیه «و أذّن فى الناس بالحجّ یأتوک رجالاً و على کلّ ضامر یأتین من کلّ فجّ عمیق» فأمر المؤذّنین أن یؤذّنوا بأعلى أصواتهم بأنّ رسول اللّه یحج فى عامه هذا...; امام صادق(ع) فرمود: که رسول خدا(ص) ده سال در مدینه اقامت کرد و به حج نرفت. سپس خداوند عزّوجلّ بر آن حضرت[چنین] نازل کرد: «و أذّن فى الناس بالحجّ یأتوک رجالاً و على کلّ ضامر یأتین من کلّ فجّ عمیق» پس پیامبر(ص) منادیان را فرمان داد که با صداى بلند اعلام کنند که رسول اللّه(ص) امسال به حج خواهد رفت...». [منبع: کافى، ج ۴، ص ۲۴۵، ح ۴; نورالثقلین، ج ۳، ص ۴۸۷- ، ح ۷۲.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۰۲)
- ابراهیم(علیه السلام)، مامور امادهسازی کعبه برای به جا اوردن مناسک حج+۲ آیه
- ابراهیم(علیه السلام)، مامور دعوت عمومی از مردم برای به جا اوردن مراسم حج+۱ آیه
- ابراهیم(علیه السلام) مامور به دعوت عمومی از مردم، برای انجام مراسم حج+۱ آیه
- حج و مناسک ان، از جمله اموزههای دین ابراهیم(علیه السلام)+۵ آیه
- طواف به گرد کعبه، از اموزههای دین ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- ابراهیم(علیه السلام)، موظّف به دعوت مردم برای مناسک حج+۱ آیه
- وجوب خروج از احرام حج با تقصیر (کوتاه کردن نا خن یا مو) و حلق+۱ آیه
- لزوم اخلاص و قصد قربت در اعمال حجّ+۳ آیه
- تکبیر گفتن در ایّام تشریق در حج، از شعایر الهی+۴ آیه
- حج، زمینهای مناسب جهت تکبیر و یاد خدا+۲ آیه
- بهرهمندی از گوشت قربانی، فلسفه تکبیر و تعظیم خداوند در ایّام حج+۱ آیه
- تقوا و پاکی دل، فلسفه تکبیر و تعظیم خداوند در ایّام حج+۲ آیه
- حاجیان راستین و راهیان خانه خدا، از یکتاپرستان و موحّدان+۱ آیه
- اعمال حج، توشه خیری برای اخرت+۴ آیه
- لغو هرگونه امتیاز گروهی و طایفهای، در حج+۳ آیه
- موسم حج، درپیدارنده منافع دنیایی و اخرتی+۱ آیه
- دستیابی به منافع و برکات حج، در گرو حضور در مراسم و اجرای مناسک ان+۱ آیه
- ابراهیم(علیه السلام)، مامور دعوت عمومی از مردم، برای بجا اوردن مراسم حج+۱ آیه
- حضور هر ساله ابراهیم(علیه السلام)، در مراسم حج زمان خویش
- جواز کسب و کار، در حج+۴ آیه
- اجتناب از هرگونه شرک و بتپرستی، در مراسم حج، امری لازم+۱ آیه
- وجوب اجتناب از غنا، در حج+۱ آیه
- لزوم اجتناب از هرگونه بیهودهگویی و باطلسرایی، در مراسم حج+۱ آیه
- اعلان وجوب حج برای مردم، از جانب ابراهیم(علیه السلام)+۱ آیه
- حج و مناسک و مقرّرات ان، از شعایر بزرگ الهی+۳ آیه
- حج، تکلیفی الهی، بر گردن تمام مردم دور و نزدیک، در دوران ابراهیم(علیه السلام)+۱ آیه
- فضیلت حج پیاده بر سواره
- حج و مناسک ان، یادگاری از شریعت ابراهیم(علیه السلام)+۴ آیه
- یاد و ذکر خدا، از فلسفههای حج+۲ آیه
- دعوت پیامبر(صلی الله علیه واله) از مردم برای بجا اوردن حج
- دستیابی به برکات حج، در گرو حضور در مراسم و اجرای مناسک ان+۱ آیه
- جواز نذر برای اجرای کارهای خیر، در موسم حج+۱ آیه
- فراخوانی پیامبر(صلی الله علیه واله) از مردم، برای بجا اوردن حج، در اخرین سفر زیارتی خویش به مکّه
- حضور حاجیان، به صورت پیاده و سواره و از راههای دور، در حجّهالوداع
- مطلوب بودن اطعام به نیازمندان، از گوشت قربانی حج+۲ آیه
- جواز استفاده از گوشت قربانی انعام، در حج+۲ آیه
- جواز کسب و تجارت، در حج+۳ آیه
- وجوب حج در دین ابراهیم(علیه السلام)+۱ آیه
- وجوب حج بر امّتهای، پس از ابراهیم(علیه السلام)
- حج تکلیفی الهی، برعهده تمام مردم دور و نزدیک
- لزوم انجام مراسم حج، با محوریّت رهبری الهی
- لزوم حلق و تقصیر، پس از قربانی+۲ آیه
- طواف، از مناسک و واجبات حج+۳ آیه
- وجوب طواف، پس از تقصیر و خروج از احرام+۲ آیه
- قربانی، از مناسک حج+۶ آیه
- قربانی در حج، موجب جواز تقصیر و خروج از احرام+۲ آیه
- وجوب اطعام فقیر از گوشت قربانی حج+۲ آیه
- وجوب به زبان اوردن نام خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- جواز خوردن از گوشت قربانی حج بر صاحب ان+۲ آیه
- لزوم تقسیم قربانی حج به سه قسمت (قسمتی برای حج گزار، قسمتی هدیه به مؤمنان و قسمتی هم برای فقیران)+۲ آیه
- جواز تاخیر انداختن قربانی، از روز دهم به هر یک از روزهای 11، 12 و 13 ذیحجّه+۱ آیه
- جواز ذکر هر یک از نامهای خداوند (اللّه، رحمان و...)، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- لزوم حلق (تراشیدن سر)، پس از قربانی در حجّ+۲ آیه
- حاجیان، موظّف به قربانی از روزیهای (شتر، گاو و گوسفند) عطا شده به ایشان+۴ آیه
- وجوب زیارت خانه کعبه بر فرد مستطیع+۱ آیه
- ماموریّت الهی حضرت ابراهیم(علیه السلام)، برای فراخوانی مردم به حج و زیارت کعبه
- ماموریّت الهی پیامبر(صلی الله علیه واله) برای فراخوانی مردم به حج و زیارت کعبه
- حج و زیارت خانه خدا، تکلیفی الهی برعهده همه مردم+۱ آیه
- زیارت کعبه دارای پاداش اخروی+۲ آیه
- زیارت کعبه دارای سابقه ای طولانی+۳ آیه
- حج و مناسک ان، از شعایر الهی و دارای ارج و منزلت، در پیشگاه خداوند+۴ آیه
- فرمان خدا به ابراهیم(علیه السلام) برای فراخوان مردم با صدای بلند برای انجام دادن مراسم حج+۱ آیه
- ضرورت پاک کردن بدن از الودگیها، قبل از انجام دادن طواف حج+۱ آیه
- طواف زیارت، واجب و از ارکان حج+۱ آیه
- سرگذشت ابراهیم(علیه السلام)، مایه پند و عبرت+۳ آیه
- فرمان خداوند به حاجیان در اطعام به فقیران از گوشت قربانی، در حج+۲ آیه
- لزوم اجتناب از هر نوع شرک، در اجرای قربانی در حج+۳ آیه
- پلیدی بتها، دلیل اجتناب از هر نوع توجّه به انها در اجرای قربانی، در حج+۲ آیه
- ذبح قربانی، از اعمال حج، در ایین ابراهیم(علیه السلام)+۲ آیه
- اجرای قربانی در حج، موجب جواز حلق و تقصیر+۱ آیه
- اجرای قربانی در حج، موجب جواز حلق و تقصیر+۱ آیه
- لزوم گرامیداشت و تعظیم قربانی حج+۴ آیه
- احترام و تعظیم قربانی حج، امری نیکو برای افراد، در نزد پروردگار+۲ آیه
- مجاز بودن استفاده از گوشت قربانی حج برای حج گزاران+۲ آیه
- جواز بهره برداری از منافع چهارپایان تعیین شده برای قربانی در حج، تا روز ذبح+۲ آیه
- اطعام از گوشت قربانی حج به فقیر بینوا، از جمله منافع حج+۱ آیه
- انجام دادن مراسم قربانی، از فلسفه های حج+۱ آیه
- جواز تاخیر انداختن قربانی در حج، از روز دهم تا سیزدهم ذی حجه+۱ آیه
- حرمت استفاده از گوشت قربانی حج برای حج گزار، در پندار عربهای جاهلی+۲ آیه
- جواز قربانی هر یک از شتر، گاو و گوسفند، در حج+۲ آیه
- مراسم قربانی در حج، دارای زمانی معین+۱ آیه
- یاد خداوند، فلسفه ذبح قربانی در حج+۲ آیه
- لزوم تقسیم قربانی حج به سه قسمت (قسمتی برای حج گزار قسمتی هدیه به مؤمنان و بخشی برای فقیران)+۲ آیه
- جواز استفاده حجگزاران، از گوشت قربانی+۲ آیه
- اطعام مستمندان تنگدست از گوشت قربانی در حج، یکی از حکمتهای تشریع حج+۱ آیه
- فراخوانی پیامبر صلی الله علیه و اله از مردم، برای سفر به حج، در اخرین سفر زیارتی خویش به مکّه
- حضور در مکه هنگام ایام حج، زمینهایی مناسب برای تجارت و مبادلات اقتصادی+۱ آیه
- تراشیدن موی سر، از مناسک حج+۲ آیه
- لزوم ادای نذر، پس از تقصیر و خارج شدن از احرام حج+۱ آیه
- وجوب احکام فقرا، از گوشت قربانی حج+۲ آیه
- وجوب حج بر افراد مستطیع+۲ آیه
- وجوب حج بر امّتهای پس از ابراهیم علیه السلام
- حج، تکلیفی الهی، برعهده تمام مردم دور و نزدیک
- وجوب ادای مراسم حج، با محوریّت رهبری الهی
- وجوب حلق و تقصیر، پس از قربانی+۱ آیه
- طواف، از مناسک و واجبات حج+۳ آیه
- وجوب طواف، پس از تقصیر و خروج از احرام+۱ آیه
- قربانی، از مناسک حج+۶ آیه
- وجوب اطعام فقیر، از گوشت قربانی حج+۲ آیه
- وجوب به زبان اوردن نام خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- وجوب تقسیم قربانی حج به سه قسمت (قسمتی برای حجگزار، قسمتی هدیه به مؤمنان و قسمتی هم برای فقیران)+۲ آیه
- وجوب ذکر نام خدا، هنگام ذبح و یا نحر کردن قربانی+۳ آیه