آیه ۲۵ سوره نحل

سوره نحل(النحل)، آیه ۲۵ · جزء ۱۴ · صفحه ۲۶۹

لِيَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُم بِغَيْرِ عِلْمٍ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ

آنها باید روز قیامت، (هم) بار گناهان خود را بطور کامل بر دوش کشند؛ و هم سهمی از گناهان کسانی که بخاطر جهل، گمراهشان می‌سازند! بدانید آنها بار سنگین بدی بر دوش می‌کشند!

معنی کلمات و عبارات
«لِیَحْمِلُوا»: چنین می‌گویند تا این که بردارند. باید که بر دارند. حرف (لِ) لام عاقبت است (نگا: قصص / و یا این که لام امر (نگا: قرطبی). «أَوْزَار»: جمع وِزْر، بارهای سنگین. مراد گناهان سنگین و سزاهای کمرشکن است (نگا: انعام / ، نحل / ). «مِنْ أَوْزَار»: حرف (مِنْ) تبعیضیّه است، یعنی برخی از گناهان، و یا این که زائد است، یعنی برابر گناهان. «بِغَیْرِ عِلْمٍ»: بدون علم و آگهی و دلیل و برهان. یعنی سران قوم ناآگاهانه و جاهلانه زیردستان را گمراه کرده‌اند، یا این که زیردستان بدون حجّت و برهان به دنبال سران قوم راه افتاده‌اند. یعنی حال فاعل یا حال مفعول است.
نزول
نکات آیه
۱- تکذیب کنندگان حقانیت قرآن، سرانجام تمامى گناهان عمل خویش را در قیامت بر دوش خواهند کشید. «و إذا قیل لهم ماذا أنزل ربّکم قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیمة» لام «لیحملوا» لام عاقبت است و «أوزار» (جمع وزر) به معناى ثقل و سنگینى و کنایه از گناه است. ۲- کیفر کسانى که قرآن را اسطوره مى خوانند، در قیامت بدون هیچ کاستى داده خواهد شد. «قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیمة» ۳- ساختگى دانستن قرآن، گناهى بس بزرگ و سنگین «قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیمة» ۴- گناه، بارى سنگین بر دوش گناهکار «لیحملوا أوزارهم کاملة» تعبیر از گناه به «وزر» - که به معناى سنگین و ثقیل است - دلالت بر نکته یاد شده دارد. ۵- کسانى که با ساختگى دانستن قرآن، دیگران را به گمراهى کشیدند، بخشى از گناهان آنان را به عهده خواهند داشت. «و إذا قیل لهم ماذا أنزل ربّکم قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیمة و من أوزار الذین یضلّونهم» برداشت فوق، بر اساس این احتمال است که «من» براى تبعیض باشد. ۶- افترا زنندگان به قرآن، علاوه بر گناه خویش، عهده دار گناه گمراه شدگان به دست خود نیز خواهند بود. «قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیمة و من أوزار الذین یضلّونهم» برداشت فوق بر این احتمال است که «من» یا زاید و یا براى جنس باشد چنان که مفسّران احتمال داده اند. ۷- کسانى که قرآن را اسطوره مى خوانند، علاوه بر گناه افترا زدن به قرآن، برخى از گناه دیگران (گناه گمراهى آنان) را نیز بر دوش مى کشند. «قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیمة و من أوزار الذین یضلّونهم» این برداشت، مبتنى بر تبعیض بودن «من» در «من أوزار الذین» است. ۸- اسطوره قلمداد کردن قرآن، بازدارنده مردم از ایمان به آن است. «قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا ... و من أوزار الذین یضلّونهم» ۹- اعمال انسانها و پیامد آنها، کاملاً ثبت و ضبط مى شود. «لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیمة و من أوزار الذین یضلّونهم» اگرچه در این آیه سخن از گناه به میان آمده است و اینکه گناه کاران گناه خودشان را بر دوش خواهند کشید، اما گناه خصوصیتى ندارد و نمونه است براى اینکه اثبات کند: همه اعمال ثبت مى شود. ۱۰- کسانى که قرآن را اسطوره مى خواندند، با استفاده از جهل مردم، آنان را به قرآن بدبین کرده و گمراهشان مى ساختند. «قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا ... و من أوزار الذین یضلّونهم بغیر علم» این برداشت بر این اساس است که «بغیر علم» حال براى ضمیر مفعولى «یضلّونهم» باشد. ۱۱- جهل و نادانى، زمینه و بسترى مناسب براى سوء استفاده دیگران «یضلّونهم بغیر علم» ۱۲- ادعاى اسطوره اى بودن قرآن، جاهلانه و به دور از مبانى علمى است. «قالوا أسطیر الأولین ... یضلّونهم بغیر علم» برداشت فوق مبتنى بر این احتمال است که «بغیر» حال براى ضمیر فاعلى «یضلّون» باشد و از آن جایى که مایه اضلال، اسطوره خواندن قرآن بوده است، معلوم مى شود که آن ادعا عالمانه نبوده است. ۱۳- ارتکاب گناه کبیره هر چند جاهلانه، تقلیدى و تحت تأثیر تبلیغات باشد، کیفر دارد. «لیحملوا أوزارهم ... و من أوزار الذین یضلّونهم بغیر علم» این برداشت، مبتنى بر این اساس است که «من» براى تبعیض و «بغیر» حال براى ضمیر مفعولى باشد. بنابراین معناى عبارت چنین مى شود: آنان به دوش مى کشند گناهان خود و بخشى از گناه گمراه شدگان به دست خود را، هر چند اینها عالم نبوده اند. ۱۴- بار گناه اسطوره خواندن قرآن، بارى بس ناشایست و زشت «قالوا أسطیر الأولین ... ألا ساء ما یزرون» ۱۵- اسطوره تلقى کنندگان قرآن، به پیامد کلام گمراه گر خود توجه ندارند. «قالوا أسطیر الأولین ... و من أوزار الذین یضلّونهم بغیر علم» ۱۶- اسطوره تلقى کنندگان قرآن، نیازمند به هشدار الهى، به خاطر بى خبرى از پیامد گناه و کیفر عمل زشت خویش «قالوا أسطیر الأولین . لیحملوا أوزارهم ... ألا ساء ما یزرون»
تفسیر (۱۱)
روایات و احادیث

۱۷- «عن أبى جعفر(ع) فى قوله: «لیحملوا اوزارهم کاملة یوم القیامة» یعنى لیستکملوا الکفر یوم القیامة «و من اوزار الذین یضلّونهم بغیر علم» یعنى کفر الذین یتولّونهم; [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۲، ص ۲۵۷، ح ۱۶; نورالثقلین ، ج ۳، ص ۴۸، ح ۵۹.] از امام باقر(ع) روایت شده است که در باره قول خدا «لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیامة» فرمود: مقصود این است که کفر خود را در قیامت کامل کنند و درباره «و من اوزار الذین یضلّونهم بغیر علم» فرمود: مقصود این است که کفر پیروان خویش را [بر دوش بگیرند]...». ۱۸- «عن النبى(ص) قال: أیّما داع دعى إلى ضلالة فاتبع کان علیه مثل أوزار من اتبعه من غیر أن ینقص من أوزارهم شىء...; [منبع: تفسیر طبرى، جزء ۱۴، ص ۹۶; الدرالمنثور، ج ۵، ص ۱۲۶.] از پیغمبر(ص) روایت شده است که فرمود: هر دعوت کننده اى که مردم را به گمراهى بخواند و از او پیروى شود، همانند بار سنگین گناهان کسانى که او را پیروى کرده اند بر دوش دعوت کننده است; بى آنکه چیزى از گناهان پیروان او کاسته شود...».

موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۹)
  • نادانی، عامل اساطیر خواندن قران از سوی مشرکان عصر بعثت+۱ آیه
  • افسانه خواندن قران از سوی مشرکان، گناهی بزرگ
  • جهل، زمینه اضلال دیگران+۴ آیه
  • جهل، از عوامل گمراهی+۳ آیه
  • اضلال جاهلان با جعل احکام دروغین، از بزرگترین ستمها+۱ آیه
  • گناهکاران، انسانهایی جهالتپیشه+۳ آیه
  • اضلال دیگران، موجب شریک شدن در گناه انان+۱ آیه
  • جهل و نادانی، زمینه و بستری مناسب، برای گمراه کردن دیگران+۲ آیه
  • جهل اضلال گران، نسبت به اعمال گمراه گرانه شان+۳ آیه
  • به دوش کشیدن بار گناه ضلالت پیشگان، از سوی اضلال گران
  • اسطوره خواندن قران از سوی مشرکان با هدف گمراه کردن مردم+۱ آیه
  • جهل، از عوامل گمراهی انسانها+۳ آیه
  • دو چندان شدن بار گناه و عذاب رهبران گمراه کننده به سبب گمراه کردن دیگران+۲ آیه
  • مسیولیّت نداشتن هیچ انسانی، در قبال وزر و وبال اعمال دیگران+۶ آیه
  • افترا به قران با افسانه قلمداد کردن ان، سبب گمراه شدن نااگاهانه عده ای از مردم+۱ آیه
  • افترا به قران با افسانه خواندن ان، موجب سرزنش خداوند+۱ آیه
  • افترا به قران، موجب به دوش کشیدن بخشی از گناه گمراه شدگان بواسطه ان، علاوه بر گناه افترا+۱ آیه
  • گمراه کردن مردم از مسیر حق، از اهداف افترا زنندگان به قران+۱ آیه
  • افترا به قران، در پی دارنده کیفر الهی+۱ آیه
  • افترای مشرکان به قران، گناهی بزرگ
  • قیامت، روز برپایی مردم نزد خدا+۲ آیه
  • انتقال و حمل گناه گناهکاران از سوی گمراهگران، در قیامت+۳ آیه
  • گناهکار، تحمّل کننده بار گناه خویش+۲ آیه
  • تحمّل بار گناه فریب خوردگان گمراه، از سوی گمراهگران و اغواگران+۱ آیه
  • گناه، باری سنگین بر دوش گناهکار+۸ آیه
  • جهل، منشا ارتکاب گناه+۳ آیه
  • ارتکاب گناه در دنیا، وزر و وبال در قیامت+۱ آیه
  • گناه بودن افترا به قران، با اسطوره پنداشتن ان+۱ آیه
  • ذلّت و خواری مکّاران مجرم، پیامد مکر انان
واژه‌ها