سوره نحل(النحل)، آیه ۲۵ · جزء ۱۴ · صفحه ۲۶۹
لِيَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُم بِغَيْرِ عِلْمٍ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ
آنها باید روز قیامت، (هم) بار گناهان خود را بطور کامل بر دوش کشند؛ و هم سهمی از گناهان کسانی که بخاطر جهل، گمراهشان میسازند! بدانید آنها بار سنگین بدی بر دوش میکشند!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۱۱)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۶۴ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۵ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۲۵ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۲۵ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۲۵ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۵ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۴–۲۹ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۵
روایات و احادیث
۱۷- «عن أبى جعفر(ع) فى قوله: «لیحملوا اوزارهم کاملة یوم القیامة» یعنى لیستکملوا الکفر یوم القیامة «و من اوزار الذین یضلّونهم بغیر علم» یعنى کفر الذین یتولّونهم; [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۲، ص ۲۵۷، ح ۱۶; نورالثقلین ، ج ۳، ص ۴۸، ح ۵۹.] از امام باقر(ع) روایت شده است که در باره قول خدا «لیحملوا أوزارهم کاملة یوم القیامة» فرمود: مقصود این است که کفر خود را در قیامت کامل کنند و درباره «و من اوزار الذین یضلّونهم بغیر علم» فرمود: مقصود این است که کفر پیروان خویش را [بر دوش بگیرند]...». ۱۸- «عن النبى(ص) قال: أیّما داع دعى إلى ضلالة فاتبع کان علیه مثل أوزار من اتبعه من غیر أن ینقص من أوزارهم شىء...; [منبع: تفسیر طبرى، جزء ۱۴، ص ۹۶; الدرالمنثور، ج ۵، ص ۱۲۶.] از پیغمبر(ص) روایت شده است که فرمود: هر دعوت کننده اى که مردم را به گمراهى بخواند و از او پیروى شود، همانند بار سنگین گناهان کسانى که او را پیروى کرده اند بر دوش دعوت کننده است; بى آنکه چیزى از گناهان پیروان او کاسته شود...».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۹)
- نادانی، عامل اساطیر خواندن قران از سوی مشرکان عصر بعثت+۱ آیه
- افسانه خواندن قران از سوی مشرکان، گناهی بزرگ
- جهل، زمینه اضلال دیگران+۴ آیه
- جهل، از عوامل گمراهی+۳ آیه
- اضلال جاهلان با جعل احکام دروغین، از بزرگترین ستمها+۱ آیه
- گناهکاران، انسانهایی جهالتپیشه+۳ آیه
- اضلال دیگران، موجب شریک شدن در گناه انان+۱ آیه
- جهل و نادانی، زمینه و بستری مناسب، برای گمراه کردن دیگران+۲ آیه
- جهل اضلال گران، نسبت به اعمال گمراه گرانه شان+۳ آیه
- به دوش کشیدن بار گناه ضلالت پیشگان، از سوی اضلال گران
- اسطوره خواندن قران از سوی مشرکان با هدف گمراه کردن مردم+۱ آیه
- جهل، از عوامل گمراهی انسانها+۳ آیه
- دو چندان شدن بار گناه و عذاب رهبران گمراه کننده به سبب گمراه کردن دیگران+۲ آیه
- مسیولیّت نداشتن هیچ انسانی، در قبال وزر و وبال اعمال دیگران+۶ آیه
- افترا به قران با افسانه قلمداد کردن ان، سبب گمراه شدن نااگاهانه عده ای از مردم+۱ آیه
- افترا به قران با افسانه خواندن ان، موجب سرزنش خداوند+۱ آیه
- افترا به قران، موجب به دوش کشیدن بخشی از گناه گمراه شدگان بواسطه ان، علاوه بر گناه افترا+۱ آیه
- گمراه کردن مردم از مسیر حق، از اهداف افترا زنندگان به قران+۱ آیه
- افترا به قران، در پی دارنده کیفر الهی+۱ آیه
- افترای مشرکان به قران، گناهی بزرگ
- قیامت، روز برپایی مردم نزد خدا+۲ آیه
- انتقال و حمل گناه گناهکاران از سوی گمراهگران، در قیامت+۳ آیه
- گناهکار، تحمّل کننده بار گناه خویش+۲ آیه
- تحمّل بار گناه فریب خوردگان گمراه، از سوی گمراهگران و اغواگران+۱ آیه
- گناه، باری سنگین بر دوش گناهکار+۸ آیه
- جهل، منشا ارتکاب گناه+۳ آیه
- ارتکاب گناه در دنیا، وزر و وبال در قیامت+۱ آیه
- گناه بودن افترا به قران، با اسطوره پنداشتن ان+۱ آیه
- ذلّت و خواری مکّاران مجرم، پیامد مکر انان