سوره نحل(النحل)، آیه ۲۸ · جزء ۱۴ · صفحه ۲۷۰
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ فَأَلْقَوُا السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِن سُوءٍ بَلَىٰ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
همانها که فرشتگان (مرگ) روحشان را میگیرند در حالی که به خود ظلم کرده بودند! در این موقع آنها تسلیم میشوند (و بدروغ میگویند:) ما کار بدی انجام نمیدادیم! آری، خداوند به آنچه انجام میدادید عالم است!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۲–۶۴ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۸ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۲۸ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۸ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۴–۲۹ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۸
روایات و احادیث
۲۲- «عن أمیرالمؤمنین(ع): ... انه لیس أحد من الناس تفارق روحه جسده حتى یعلم إلى أىّ المنزلین یصیر، إلى الجنة أم النار ... إن کان عدواً لله فتحت له أبواب النار ... و نظر إلى ما أعدّ الله له فیها ... کلّ هذایکون عند الموت ... قال الله تعالى ... « الذین تتوفّاهم الملائکة ظالمى أنفسهم ...فادخلوا أبواب جهنّم ...» ...; [منبع: أمالى شیخ طوسى، ج ۱، ص ۲۶; نورالثقلین، ج ۳، ص ۵۲، ح ۷۵.] از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است:... روح از بدن هیچ یک از مردم جدا نمى شود تا اینکه بدانند به سوى کدام یک از دو جایگاه مى رود: بهشت یا آتش ...؟ اگر دشمن خدا باشد، درهاى آتش براى او باز مى شود ... و به آنچه خدا در آن جا برایش آماده کرده است، نگاه مى کند ... این همه هنگام مرگ خواهد بود ... خداى تعالى فرمود: الذین تتوفّاهم الملائکة ظالمى أنفسهم ... فادخلوا أبواب جهنّم ...».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۴۵)
- حضور فرشتگان در نزد محتضر هنگام قبض روح وی+۷ آیه
- پاکی از ظلم (شرک و گناه)، عامل راهیابی انسان به بهشت+۱ آیه
- پاک بودن از ظلم، سبب تحیّت ملایکه به پرهیزکاران+۱ آیه
- دروغگویی جهنّمیان، در انکار انجام دادن اعمال زشت و گناه+۱ آیه
- بقای روح ادمی، در عالم پس از مرگ+۱۰ آیه
- روح، امری مجرّد از مادّه و مستقلّ از بدن و باقی پس از مرگ+۱۲ آیه
- روح انسان، تمام حقیقت وی+۱۰ آیه
- جدایی روح از بدن، هنگام مرگ+۱۰ آیه
- قبض روح انسانها به هنگام مرگ، به دست فرشتگان+۹ آیه
- قبض روح ظالمان، به دست فرشتگان+۲ آیه
- قبض روح کافران ظلم کننده به خود، از جانب فرشتگان+۱ آیه
- تسلیم و منقاد شدن کافران ظالم به نفس خود، هنگام قبض روح+۱ آیه
- قبض روح متکبّران کافر، هنگام مرگ، به دست فرشتگان+۱ آیه
- تسلیم شدن متکبّران به هنگام قبض روح انان، به وسیله فرشتگان+۱ آیه
- شرک به خدا، مصداق ظلم و ستمگری+۴ آیه
- ظلم، منشا بدیها و سرچشمه زشت کاریها+۵ آیه
- تهدید شدن ظالمان به عذاب در قیامت، از ناحیه خدا+۴ آیه
- عذاب و کیفر، بازتاب اعمال ناپسند ظالمان+۷ آیه
- جهنّم، جایگاه شوم و فرجام ستمگران+۲ آیه
- کیفر و عذاب ظالمان پی امد عمل کرد خود انان+۷ آیه
- گرفتاری به عذاب در اخرت، پیامد ظلم و ستمگری+۷ آیه
- کافران، مردمانی ستم پیشه و ظالم+۲ آیه
- جاودانگی در دوزخ، نتیجه ظلم به خویش+۱ آیه
- ذلّت و خواری، کیفر ظلم به خود+۱ آیه
- تکبّر از پذیرش حق، نمودی از ظلم به نفس+۱ آیه
- شرک ورزیدن، موجب ظلم به خویش+۲ آیه
- گناه و عصیان، ظلمی از ناحیه انسان به خود+۳ آیه
- کفر، ظلم و کافران، مردمی ستم پیشه+۲ آیه
- قبض روح ستمگران، از سوی عزراییل و همکارانش+۲ آیه
- خداوند، اگاه به تمامی اعمال خوب و بد انسانها+۲ آیه
- علیم / اسماوصفات
- اگاهی خداوند به اعمال انسانها+۲ آیه
- عقل انسان، قادر بر تشخیص زشتی و قبح برخی امور
- ظلم و ستم، عملی قبیح، از نظر عقل و عقلا+۳ آیه
- تسلیم و انقیاد کافران در پیشگاه خدا، هنگام مرگ+۱ آیه
- کافران، مردمی ستم پیشه+۱ آیه
- انکار گناهان خویش از سوی گناهکاران، در حال احتضار و هنگام مرگ
- کافران گناهکار در برزخ، منکر رفتار زشت و گناه الود خویش در دنیا
- گرفتن جان ظالمان، هنگام مرگشان به وسیله ملایکه+۳ آیه
- گرفته شدن جان کافران و مرگ انان به وسیله ملایکه+۶ آیه
- گرفته شدن جان ادمی به صورت کامل، از سوی فرشتگان+۵ آیه
- تقواپیشگان به هنگام قبض روح، مبرّا از هرگونه ظلم به نفس+۱ آیه
- تکبّر، از موارد ظلم به نفس+۱ آیه
- شرک، ظلم به نفس+۱ آیه
- کفر، ظلم به نفس+۱ آیه