سوره نمل(النمل)، آیه ۶ · جزء ۱۹ · صفحه ۳۷۷
وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ
به یقین این قرآن از سوی حکیم و دانایی بر تو القا میشود.
معنی کلمات و عبارات
«تلقّی»: به تو القاء و عطاء میگردد. به تو رسانده و آموخته میشود. «حَکِیمٍ»: خدائی که کارهایش از روی حکمت است و حساب و هدفی در آفرینش جهان و نازل کردن قرآن دارد. «عَلِیمٍ»: خدائی که دارای آگاهی بیپایان و فرزانه مطلق جهان است.
نزول
سال ۸ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱ - پیامبر(ص)، دریافت کننده قرآن از جانب خداوند «و إنّک لتلقّى القرءان من لدن حکیم علیم»
۲ - قرآن، جلوه علم و حکمت خداوند «و إنّک لتلقّى القرءان من لدن حکیم علیم»
۳ - ردّ اتهام کافران از سوى خداوند نسبت به ساختگى بودن قرآن «و إنّک لتلقّى القرءان من لدن حکیم علیم»
۴ - قرآن، مبرّا از هرگونه سخنان نسنجیده و بى اساس «و إنّک لتلقّى القرءان من لدن حکیم علیم»
۵ - خداوند، حکیم (سنجیده کار) و علیم (دانا) است. «من لدن حکیم علیم»
۶ - خداوند، حکیمى بى مانند و دانایى بى همتا است. «من لدن حکیم علیم»
تنکیر در «حکیم» و «علیم» براى بیان تفخیم است; یعنى، «حکیم أىّ حکیم» و «علیم أىّ علیم».
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
رد تهمتهای کافرانرد تهمت به قرآنتهمت ساختگی به قرآننزول قرآن بر محمدبی نظیری خدانشانه های حکمت خدانشانه های علم خداتنزیه قرآنحکمت خداحکیموحیانیت قرآنعلیمویژگیهای قرآننقش قرآنعلم خدااختصاصات خدا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۰)
- حکمت خداوند، امیخته با علم او+۱ آیه
- نزول قران، جلوه ای از حکمت خداوندی+۵ آیه
- خداوند، منشا زیبایی
- قران، پرتوی از علم و دانش خداوند+۸ آیه
- علیم / اسماوصفات+۴ آیه
- قران و تعالیم ان، نشیت گرفته از علم الهی+۶ آیه
- نزول قران بر پیامبر(صلی الله علیه واله) نشیت گرفته از علم الهی+۴ آیه
- بیان داستان موسی(علیه السلام) و خانوده اش در کوه طور، بر اساس هدف و مصلحتی حکیمانه و سازنده+۱ آیه
- وعده خداوند به پیامبراکرم صلی الله علیه و اله، جهت اعطای حافظهای نیرومند و فراموش نکردن وحی+۲ آیه
- «تُلَقَّی»