سوره ص، آیه ۸ · جزء ۲۳ · صفحه ۴۵۳
أَأُنزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِّن ذِكْرِي بَل لَّمَّا يَذُوقُوا عَذَابِ
Has this Exhortation been sent down among us only to him, to the exclusion of all others?” Nay, they are in doubt regarding My Exhortation, and are saying all this because they have not yet had any taste of My chastisement.
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
شأن نزول: شأن نزول آیات ۱ تا ۸
محمد بن یعقوب کلینى بعد از چهار واسطه از جابر و او از امام باقر علیهالسلام نقل نماید که فرمود: ابوجهل با افرادى از قریش نزد ابوطالب آمدند و گفتند: برادرزاده ات ما و خدایان ما را آزار میرساند. به او بگو که از خدایان ما دست بردارد ما نیز از خداى او دست برمیداریم. ابوطالب کس نزد پیامبر فرستاد و او را نزد خود طلبید. پیامبر نزد ابوطالب آمد، دید در نزد او مشرکین گرد آمده اند پس از ورود فرمود: السلام على من اتبع الهدى یعنى سلام و درود بر کسانى که از هدایت حق پیروى کنند سپس نزد ابوطالب نشست. ابوطالب گفتار ابوجهل را به وى گفت، پیامبر فرمود: من کارى به آنها ندارم جز این که آنان را به کلمه اى که سیادت آنان در ذکر و گفتار آنست دعوت میکنم. ابوجهل گفت: آن کلمه کدام است، فرمود: بگویند لا اله الّا اللّه. ابوجهل با قریش پس از شنیدن آن انگشتان خود را در گوشهاى خویش فروبردند و گفتند: ما تا به حال چنین کلمه اى نشنیده ایم سپس این آیات نازل شد. ابن عباس گوید: ابوطالب مریض بود، قریش نزد او آمدند در حالتى که پیامبر در نزد وى بود قریش از دست محمد نزد ابوطالب زبان به شکایت گشودند. ابوطالب به پیامبر گفت: اى برادرزاده از اینان چه میخواهى؟ پیامبر گفت: اى عمّ، از آنها میخواهم که فقط یک کلمه واحدة را که به آنها سیادت مى بخشد و سبب جزیه گرفتن از عجم میشود بر زبان جارى کنند. گفت: آن یک کلمه چیست؟ گفت: بگویند لا اله الّا اللّه. قریش گفتند: عجیب است که ما تمام خدایان ما را به یک خدا تبدیل نمائیم سپس این آیات نازل گردید.
البرهان فی تفسیر القرآن. مسند احمد و صحیح نسائى و صحیح ترمذى و حاکم صاحب المستدرک.
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۵۰)
- احتجاج اشراف و کافران صدر اسلام برای ردّ نبوّتپیامبر(صلی الله علیه واله)، به سحر و کذب و بدعت بودن دعوتهای او+۲ آیه
- رویگردانی از مفاهیم وحیانی، پیامد منطق ارتجاعی+۶ آیه
- بدگمانی مشرکان به دعوت پیامبر(صلی الله علیه واله)، ناشی از اندیشه ارتجاعی انان+۳ آیه
- تهدید اشراف مکّه به عذاب الهی از سوی خداوند+۲ آیه
- روحیّه اشرافیگری، باعث حسادت و تعجّب سران قریش از نزول قران بر فردی یتیم و تهیدست+۲ آیه
- اشراف قریش، مانع رسالت تبلیغی پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)+۷ آیه
- توجّه به قدرت و بخشندگی و فرمانروایی خداوند، از عوامل رفع تعجّب+۳ آیه
- پیروی مشرکان صدر اسلام از پدران جاهل خود، مایه اعراض انان از احکام و مقرّرات اسلام+۴ آیه
- پیروی کورکورانه از نیاکان، مایه محرومیّت از رشد فکری و درک معارف الهی+۵ آیه
- تهدید اشراف صدر اسلام به عذاب الهی، از سوی خداوند+۳ آیه
- هشدار کافران به عذاب سخت، از سوی خداوند
- تهدید کافران صدر اسلام به عذاب و کیفر، از سوی خدا+۱ آیه
- مشرکان، مورد تهدید خداوند به عذاب+۳ آیه
- تهدید تکذیبگران عصر بعثت پیامبر(صلی الله علیه واله)، به سرنوشت احزاب پیشین تکذیبگر+۶ آیه
- تهدید تکذیبگران عصر بعثت پیامبر(صلی الله علیه واله) به سرنوشت احزاب پیشین تکذیبگر+۶ آیه
- قران، از مصادیق ذکر خدا+۲ آیه
- نزول قران بر محمد(صلی الله علیه واله) از میان مشرکان، مورد پرسش انکاری برای انان+۱ آیه
- نزول قران بر محمّد(صلی الله علیه واله) از میان مشرکان، مورد پرسش انکاری انان از ان حضرت+۳ آیه
- مشرکان، مورد تهدید خداوند به کیفر و عذاب+۳ آیه
- شک و تردید مشرکان مکّه، در حقّانیّت نزول قران+۲ آیه
- صبر مشرکان بر شرک خویش، درپی دارنده عذاب الهی+۱ آیه
- مشرکان، مستحقّ کیفر و عذاب خداوندی+۳ آیه
- شک و تردید اشراف مشرک مکّه در وحیانیّت قران، موجب تهدید انان از سوی خداوند به عذاب+۲ آیه
- شک و تردید در اصل نزول وحی و الهی بودن قران، موجب مقابله سران کفر و شرک با پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)+۲ آیه
- قران، مایه پند و عبرت+۱ آیه
- کفر از اسباب گرفتاری به عذاب الهی+۶ آیه
- اعتراض عربهای مکّه در صدر اسلام، به نزول قران بر محمّد(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- هماهنگی معارف و تعالیم قران، با فطرت انسانها+۱ آیه
- ذکر، از نامهای قران+۳ آیه
- روحیّه اشرافی گری، باعث حسادت و تعجب سران قریش، از نزول قران بر فردی مثل خودشان+۲ آیه
- تعجّب سران قریش از نزول قران، بر فردی یتیم و تهیدست+۲ آیه
- اشراف قریش، مورد تهدید خداوند، به چشیدن عذاب الهی+۲ آیه
- قریش، مردمی بت پرست+۲ آیه
- اشراف قریش، تشویق کننده انان (قریش) به ادامه بت پرستی+۱ آیه
- تعجّب سران قریش از نزول قران بر فردی یتیم و تهیدست+۱ آیه
- شگفتی کافران قریش از امدن فردی (محمّد(صلی الله علیه واله)) از جنس خودشان برای انذار ایشان+۲ آیه
- تهدید شدن اشراف قریش به عذاب الهی، به سبب شک و تردید انان در حقّانیّت قران+۱ آیه
- شک و تردید اشراف قریش نسبت به حقانیت قران+۲ آیه
- شک و تردید اشراف قریش در حقانیت قران، موجب تهدید شدن انان از جانب خداوند به عذاب+۱ آیه
- تکبّر کافران در معاشرت با دیگران+۴ آیه
- اشراف مکّه، مردمی لجوج و حقناپذیر+۲ آیه
- دفاع خداوند از پیامبر صلی الله علیه و اله، با ردّ اتّهام دروغگویی از ان حضرت و وعده عذاب به افترازنندگان+۲ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله برانگیخته الهی از میان مردم و از جنس انان
- برگزیده شدن حضرت محمّد صلی الله علیه و اله از میان تودههای عرب برای پیامبری، امری غیر ممکن در نظر کافران و مشرکان
- تکذیب و انکار رسالت پیامبر صلی الله علیه و اله، از سوی ابوزمعه+۲ آیه
- رسالت حضرت محمّد صلی الله علیه و اله، نشیت گرفته از عزّت خداوند+۳ آیه
- تهمت سحر و جادو به معجزات قرانی حضرت محمد صلی الله علیه و اله+۲ آیه
- ربوبیّت خداوند، منشا نبوّت و برگزیدگی انسانها برای وحی و پیامبری+۱ آیه
- نبوّت پیامبران، پرتوی از عزّت خداوند+۵ آیه
- وهّابیّت و بخشندگی خداوند، مقتضی نبوّت و انتخاب افرادی برای دریافت وحی+۱ آیه