سوره ص، آیه ۸ · جزء ۲۳ · صفحه ۴۵۳
أَأُنزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِّن ذِكْرِي بَل لَّمَّا يَذُوقُوا عَذَابِ
mengapa Al Quran itu diturunkan kepadanya di antara kita?" Sebenarnya mereka ragu-ragu terhadap Al Quran-Ku, dan sebenarnya mereka belum merasakan azab-Ku.
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
شأن نزول: شأن نزول آیات ۱ تا ۸
محمد بن یعقوب کلینى بعد از چهار واسطه از جابر و او از امام باقر علیهالسلام نقل نماید که فرمود: ابوجهل با افرادى از قریش نزد ابوطالب آمدند و گفتند: برادرزاده ات ما و خدایان ما را آزار میرساند. به او بگو که از خدایان ما دست بردارد ما نیز از خداى او دست برمیداریم. ابوطالب کس نزد پیامبر فرستاد و او را نزد خود طلبید. پیامبر نزد ابوطالب آمد، دید در نزد او مشرکین گرد آمده اند پس از ورود فرمود: السلام على من اتبع الهدى یعنى سلام و درود بر کسانى که از هدایت حق پیروى کنند سپس نزد ابوطالب نشست. ابوطالب گفتار ابوجهل را به وى گفت، پیامبر فرمود: من کارى به آنها ندارم جز این که آنان را به کلمه اى که سیادت آنان در ذکر و گفتار آنست دعوت میکنم. ابوجهل گفت: آن کلمه کدام است، فرمود: بگویند لا اله الّا اللّه. ابوجهل با قریش پس از شنیدن آن انگشتان خود را در گوشهاى خویش فروبردند و گفتند: ما تا به حال چنین کلمه اى نشنیده ایم سپس این آیات نازل شد. ابن عباس گوید: ابوطالب مریض بود، قریش نزد او آمدند در حالتى که پیامبر در نزد وى بود قریش از دست محمد نزد ابوطالب زبان به شکایت گشودند. ابوطالب به پیامبر گفت: اى برادرزاده از اینان چه میخواهى؟ پیامبر گفت: اى عمّ، از آنها میخواهم که فقط یک کلمه واحدة را که به آنها سیادت مى بخشد و سبب جزیه گرفتن از عجم میشود بر زبان جارى کنند. گفت: آن یک کلمه چیست؟ گفت: بگویند لا اله الّا اللّه. قریش گفتند: عجیب است که ما تمام خدایان ما را به یک خدا تبدیل نمائیم سپس این آیات نازل گردید.
البرهان فی تفسیر القرآن. مسند احمد و صحیح نسائى و صحیح ترمذى و حاکم صاحب المستدرک.
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۵۰)
- احتجاج اشراف و کافران صدر اسلام برای ردّ نبوّتپیامبر(صلی الله علیه واله)، به سحر و کذب و بدعت بودن دعوتهای او+۲ آیه
- رویگردانی از مفاهیم وحیانی، پیامد منطق ارتجاعی+۶ آیه
- بدگمانی مشرکان به دعوت پیامبر(صلی الله علیه واله)، ناشی از اندیشه ارتجاعی انان+۳ آیه
- تهدید اشراف مکّه به عذاب الهی از سوی خداوند+۲ آیه
- روحیّه اشرافیگری، باعث حسادت و تعجّب سران قریش از نزول قران بر فردی یتیم و تهیدست+۲ آیه
- اشراف قریش، مانع رسالت تبلیغی پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)+۷ آیه
- توجّه به قدرت و بخشندگی و فرمانروایی خداوند، از عوامل رفع تعجّب+۳ آیه
- پیروی مشرکان صدر اسلام از پدران جاهل خود، مایه اعراض انان از احکام و مقرّرات اسلام+۴ آیه
- پیروی کورکورانه از نیاکان، مایه محرومیّت از رشد فکری و درک معارف الهی+۵ آیه
- تهدید اشراف صدر اسلام به عذاب الهی، از سوی خداوند+۳ آیه
- هشدار کافران به عذاب سخت، از سوی خداوند
- تهدید کافران صدر اسلام به عذاب و کیفر، از سوی خدا+۱ آیه
- مشرکان، مورد تهدید خداوند به عذاب+۳ آیه
- تهدید تکذیبگران عصر بعثت پیامبر(صلی الله علیه واله)، به سرنوشت احزاب پیشین تکذیبگر+۶ آیه
- تهدید تکذیبگران عصر بعثت پیامبر(صلی الله علیه واله) به سرنوشت احزاب پیشین تکذیبگر+۶ آیه
- قران، از مصادیق ذکر خدا+۲ آیه
- نزول قران بر محمد(صلی الله علیه واله) از میان مشرکان، مورد پرسش انکاری برای انان+۱ آیه
- نزول قران بر محمّد(صلی الله علیه واله) از میان مشرکان، مورد پرسش انکاری انان از ان حضرت+۳ آیه
- مشرکان، مورد تهدید خداوند به کیفر و عذاب+۳ آیه
- شک و تردید مشرکان مکّه، در حقّانیّت نزول قران+۲ آیه
- صبر مشرکان بر شرک خویش، درپی دارنده عذاب الهی+۱ آیه
- مشرکان، مستحقّ کیفر و عذاب خداوندی+۳ آیه
- شک و تردید اشراف مشرک مکّه در وحیانیّت قران، موجب تهدید انان از سوی خداوند به عذاب+۲ آیه
- شک و تردید در اصل نزول وحی و الهی بودن قران، موجب مقابله سران کفر و شرک با پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)+۲ آیه
- قران، مایه پند و عبرت+۱ آیه
- کفر از اسباب گرفتاری به عذاب الهی+۶ آیه
- اعتراض عربهای مکّه در صدر اسلام، به نزول قران بر محمّد(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- هماهنگی معارف و تعالیم قران، با فطرت انسانها+۱ آیه
- ذکر، از نامهای قران+۳ آیه
- روحیّه اشرافی گری، باعث حسادت و تعجب سران قریش، از نزول قران بر فردی مثل خودشان+۲ آیه
- تعجّب سران قریش از نزول قران، بر فردی یتیم و تهیدست+۲ آیه
- اشراف قریش، مورد تهدید خداوند، به چشیدن عذاب الهی+۲ آیه
- قریش، مردمی بت پرست+۲ آیه
- اشراف قریش، تشویق کننده انان (قریش) به ادامه بت پرستی+۱ آیه
- تعجّب سران قریش از نزول قران بر فردی یتیم و تهیدست+۱ آیه
- شگفتی کافران قریش از امدن فردی (محمّد(صلی الله علیه واله)) از جنس خودشان برای انذار ایشان+۲ آیه
- تهدید شدن اشراف قریش به عذاب الهی، به سبب شک و تردید انان در حقّانیّت قران+۱ آیه
- شک و تردید اشراف قریش نسبت به حقانیت قران+۲ آیه
- شک و تردید اشراف قریش در حقانیت قران، موجب تهدید شدن انان از جانب خداوند به عذاب+۱ آیه
- تکبّر کافران در معاشرت با دیگران+۴ آیه
- اشراف مکّه، مردمی لجوج و حقناپذیر+۲ آیه
- دفاع خداوند از پیامبر صلی الله علیه و اله، با ردّ اتّهام دروغگویی از ان حضرت و وعده عذاب به افترازنندگان+۲ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله برانگیخته الهی از میان مردم و از جنس انان
- برگزیده شدن حضرت محمّد صلی الله علیه و اله از میان تودههای عرب برای پیامبری، امری غیر ممکن در نظر کافران و مشرکان
- تکذیب و انکار رسالت پیامبر صلی الله علیه و اله، از سوی ابوزمعه+۲ آیه
- رسالت حضرت محمّد صلی الله علیه و اله، نشیت گرفته از عزّت خداوند+۳ آیه
- تهمت سحر و جادو به معجزات قرانی حضرت محمد صلی الله علیه و اله+۲ آیه
- ربوبیّت خداوند، منشا نبوّت و برگزیدگی انسانها برای وحی و پیامبری+۱ آیه
- نبوّت پیامبران، پرتوی از عزّت خداوند+۵ آیه
- وهّابیّت و بخشندگی خداوند، مقتضی نبوّت و انتخاب افرادی برای دریافت وحی+۱ آیه