سوره مریم، آیه ۳۵ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۰۷
مَا كَانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ سُبْحَانَهُ إِذَا قَضَى أَمْراً فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
هرگز برای خدا شایسته نبود که فرزندی اختیار کند! منزّه است او! هرگاه چیزی را فرمان دهد، میگوید: «موجود باش!» همان دم موجود میشود!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۶–۴۰ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۶–۵۰ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۳۵ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۳۵ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۳۵ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۳۵ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۳۵ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۹–۳۶ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۳۵
روایات و احادیث
۱۶- «قال الرضا(ع): ... ثمّ جعل الحروف بعد إحصائها و إحکام عدتها فعلاً منه کقوله -عزّوجلّ-: «کن فیکون» و کن منه صنع و ما یکون به المصنوع ; امام رضا(ع) فرمود: ... سپس خداوند حروف را پس از تکمیل و محکم کردن عدد آنها فعل خود قرار داد، مثل سخن خداوند عزّوجلّ: «کن فیکون» و کلمه «کن» از جانب خداوند، ایجاد است و آنچه با کلمه «کن» به وجود مى آید، مخلوق خداوند است». [منبع: توحید صدوق، ص ۴۳۶، ب ۶۵، ح ۱; نورالثقلین، ج ۴، ص ۳۹۷، ح ۹۹.]
احادیث مرتبط (بر اساس موضوع)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۹)
- احتجاج خداوند در برابر ادّعای پسر خدا بودن عیسی(علیه السلام)، به ولادت او از مریم(علیها السلام) و اعتراف خود حضرت به مرگ و حیات خویش+۲ آیه
- اوامر تکوینی خداوند حتمی، فوری و غیر قابل تخلّف+۶ آیه
- افرینش خارقالعاده عیسی(علیه السلام) به واسطه ملایکه با فرمان خداوند+۴ آیه
- منزّه بودن خداوند، از داشتن فرزند+۴ آیه
- تدبیر امور انسانها، از سوی پروردگار یگانه+۶ آیه
- عبادت خدای یگانه، زمینهساز هدایت انسان+۴ آیه
- بروز حقّانیّت توحید، در قیامت+۵ آیه
- عیسی(علیه السلام) دعوتگر بنیاسراییل، به توحید و پرهیز از شرک+۱۰ آیه
- خداوند منزّه از تناسل و تولیدمثل+۴ آیه
- جهان افرینش در احاطه قدرت خداوند+۵ آیه
- حرمت شرک و شریک قرار دادن برای خدا+۱ آیه
- اعتقاد مسیحیان به فرزندی عیسی(علیه السلام) برای خداوند، مایه دریغ و حسرت انان، در قیامت+۲ آیه
- شرک به پروردگار، سبب حسرت و تاسّف انسان+۲ آیه
- حرمت شرک و شریک قرار دادن، برای خدا+۱ آیه
- خلقت هر موجودی در هر زمان، وابسته به اراده خداوند+۵ آیه
- افرینش و پیدایش موجودات، در گرو قضا و فرمان الهی+۳ آیه
- اراده خداوند، حاکم بر عوامل طبیعی در افرینش+۵ آیه
- فرزند داشتن خدا، از عقاید باطل مشرکان+۷ آیه
- فرزندخوانده شدن عیسی(علیه السلام) از سوی مسیحیان، پنداری ظالمانه و ضلالتی اشکار+۲ آیه
- افترا به خدا، از عوامل گمراهی+۲ آیه
- اعتقاد به فرزندی عیسی(علیه السلام) برای خداوند، عامل ضلالتی اشکار+۲ آیه
- فرزندی عیسی(علیه السلام) برای خداوند، پنداری ظالمانه و ضلالتی اشکار+۱ آیه
- تنزیه خداوند از شریک، در باور عیسی(علیه السلام)+۵ آیه
- توحید و ربوبیّت خداوند، سرلوحه دین عیسی(علیه السلام)+۱۱ آیه
- دعوت بنی اسراییل به توحید ربوبی و پرستش خدا، به وسیله عیسی(علیه السلام)+۷ آیه
- غفلت نصارا، موجب فرزند خواندن عیسی بن مریم(علیهما السلام) برای خدا+۲ آیه
- پیامبراکرم(صلی الله علیه واله) مامور بیدار کردن نصارا از خواب غفلت، در مورد حسابرسی در قیامت، درباره فرزند خدا دانستن عیسی(علیه السلام)+۳ آیه
- منزّه بودن خداوند، از داشتن فرزند+۴ آیه
- انتساب فرزند به خدا، از جانب مشرکان+۴ آیه
- قدرت خدا بر ایجاد هر چیزی، بدون نیاز به کارگیری اسباب+۳ آیه
- توانایی خداوند بر ایجاد هر چیز، مقتضی منزّه بودن او از اختیار فرزند
- قدرت خداوند بر تحقّق هر چیز مورد اراده و مشیّت خود، مقتضی عبادت و پرستش وی از سوی انسانها+۱ آیه
- پیدایش بی درنگ هر موجودی در صورت تعلّق اراده خداوند، جلوه ای از قدرت او+۴ آیه
- قضای خداوند، غیرقابل تغییر و تخلّف ناپذیر در وقوع+۶ آیه
- افرینش و خلقت موجودات، در پی امر و قضای خداوند+۶ آیه
- بروز حقّانیّت توحید، در قیامت+۵ آیه
- شهادت گواهانی در قیامت، بر بطلان پندار فرزندی عیسی علیه السلام برای خداوند+۱ آیه
- فرزندخوانده شدن عیسی علیه السلام از سوی مسیحیان، نشان ضلالت اشکار ایشان+۲ آیه
- عبادت خدای یگانه، زمینه ساز هدایت انسان+۴ آیه