سوره یوسف، آیه ۱۰۶ · جزء ۱۳ · صفحه ۲۴۸
وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِاللَّهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ
و بیشتر آنها که مدعی ایمان به خدا هستند، مشرکند!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۱ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۱ رویداد)
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹۳–۱۱۱ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۰۳–۱۱۱ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۰۶ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۰۶ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۰۶ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۰۶ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۰۶ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۰۳–۱۰۷ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیات ۱۰۵–۱۰۶
روایات و احادیث
۵- «عن أبى عبدالله(ع) [فى قوله تعالى]: «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» إنها نزلت فى مشرکى العرب إذ سئلوا من خلق السماوات و الأرض و ینزل المطر؟ قالوا: الله ثم هم یشرکون و کانوا یقولون فى تلبیتهم: لبیک لا شریک لک إلاّ شریکاً هو لک تملکه و ما ملک ; [منبع: مجمع البیان، ج ۵، ص ۴۱۰ ; نورالثقلین، ج ۲، ص ۴۷۶، ح ۲۳۷.] از امام صادق(ع) درباره سخن خداى تعالى «وما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» روایت شده است که: این آیه درباره مشرکان عرب نازل شده است، هنگامى که از آنان سؤال شد: چه کسى آسمانها و زمین را خلق کرده و باران را نازل مى کند؟ گفتند: خدا، سپس شرک مىورزیدند و در تلبیه خود مى گفتند: لبیک شریکى براى تو نیست مگر شریکى که او از آنِ توست. تو مالک اویى و مالک آنچه که او مالک است». ۶- «عن أبى عبدالله(ع) [فى قوله تعالى]: «و ما یؤمن أکثرهم بالله و إلاّ و هم مشرکون» إنهم أهل الکتاب آمنوا بالله و الیوم الأخر و التوراة و الإنجیل ثم أشرکوا بإنکار القرآن و إنکار نبوة نبیّنا محمد(ص) ; [منبع: مجمع البیان، ج ۵، ص ۴۱۰ ; نورالثقلین، ج ۲، ص ۴۷۶، ح ۲۳۷.] از امام صادق(ع) درباره سخن خداى تعالى: «وما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» روایت شده است که: همانا آنان اهل کتاب هستند که به خدا و روز واپسین و تورات و انجیل ایمان آوردند، سپس با انکار قرآن و نبوت پیامبر ما حضرت محمد(ص) مشرک شدند». ۷- «عن أبى الحسن الرضا(ع) [فى قوله تعالى: «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» ]قال: إنه شرک لایبلغ به الکفر ; [منبع: مجمع البیان ، ج ۵ ، ص ۴۱۰ ; بحارالأنوار ، ج ۹ ، ص ۱۰۶.] از امام رضا(ع) [درباره آیه «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون»] روایت شده است که فرمود: مراد از شرک [در آیه شریفه] شرکى است که دارنده آن به وسیله آن به کفر نمى رسد». ۸- «عن أبى جعفر(ع): فى قول الله تبارک و تعالى: «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» قال: شرک طاعة و لیس شرک عبادة و المعاصى التى یرتکبون شرک طاعة أطاعوا فیها الشیطان فأشرکوا بالله فى الطاعة لغیره... ; [منبع: تفسیر قمى، ج ۱، ص ۳۵۸ ; نورالثقلین، ج ۲، ص ۴۷۵، ح ۲۳۱.] از امام باقر(ع) درباره سخن خداى تبارک و تعالى: «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» روایت شده است که فرمود: [مراد از شرک] شرک طاعت است نه شرک عبادت. و گناهانى را که مرتکب مى شوند شرک طاعت است که در آنها شیطان را اطاعت کرده اند، پس با اطاعت از غیر خدا براى خدا شریک قرار داده اند...». ۹- «عن أبى عبدالله(ع): ... «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» فهم الذین یلحدون فى أسمائه بغیر علم فیضعونها غیر مواضعها ... ; [منبع: توحیدصدوق، ص ۳۲۴، ح ۱ ; نورالثقلین، ج ۲، ص ۴۷۵، ح ۲۲۹.] از امام صادق(ع) روایت شده است: ... «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» پس آنان کسانى اند که در مورد نامهاى خدا بدون آگاهى به راه کج مى روند و آن نامها را در غیر جاى خود به کار مى برند ...». ۱۰- «عن أبى عبدالله(ع) فى قوله: «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» قال: هو الرجل یقول: لولا فلان لهلکت و لولا فلان لأصبت کذا و کذا و لولا فلان لضاع عیالى... ; [منبع: تفسیرعیاشى، ج ۲، ص ۲۰۰، ح ۹۶ ; نورالثقلین، ج ۲، ص ۴۷۶، ح ۲۳۵.] از امام صادق(ع) درباره سخن خدا «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» روایت شده است: مقصود کسى است که مى گوید: اگر فلانى نبود، هلاک مى شدم و اگر فلانى نبود، بر سر من چنین و چنان مى آمد و اگر فلانى نبود، اهل و عیال من از بین رفته بودند ...». ۱۱- «عن یعقوب بن شعیب قال: سألت أباعبدالله(ع) «ومایؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» قال: کانوا یقولون: نمطر بنوء کذا و بنوء [منبع: «نوء» نام ستارگان یا حالات مختلف آنها مى باشد.] کذا ومنها انهم کانوا یأتون الکهّان فیصدّقونهم فیمایقولون; [منبع: بحارالأنوار، ج ۶۹، ص ۹۹، ح ۲۲ ; بحارالأنوار، ج ۷۶، ص ۲۱۳، ح ۱۲.] یعقوب بن شعیب گوید: از امام صادق(ع) درباره سخن خدا: «و ما یؤمن أکثرهم بالله إلاّ و هم مشرکون» سؤال کردم حضرت فرمود: آنان مى گفتند: باران بر ما مى بارد به خاطر فلان حالت فلان ستاره و فلان ستاره و دیگر آن که آنان به نزد کاهنان مى آمدند و سخن آنان را مى پذیرفتند».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۳)
- زمین حاوی ایات و نشانههایی بر توحید و یکتایی خداوند+۱ آیه
- رویگردانی مشرکان از ایات خدا، بهرغم مشاهده ایات الهی+۳ آیه
- مشرکان، اعراضکننده از ایات خدا+۳ آیه
- استحقاق مردم برای عذاب دنیایی و اخرتی در صورت شرک ورزیدن پس از اتمام حجّت محمّد(صلی الله علیه واله)+۲ آیه
- ایمان اوردن اقلیتی از مردم، از روی اخلاص و به دور از شرک+۱ آیه
- ایمان خالصانه و به دور از شرک گروه اندکی از مردم به خدا+۱ آیه
- بیشتر مردم دارای ایمانی امیخته به شرک+۱ آیه
- انذار خداوند به مشرکان صدر اسلام، از گرفتارشدن به عذاب استیصال+۱ آیه
- اخطار خداوند به مشرکان صدراسلام، از فرارسیدن قیامت در حال غفلت انان+۲ آیه
- امیختهبودن ایمان اکثر مردم به شرک
- ایمان بسیاری از مردم به خدا، امیخته به شرک+۱ آیه
- ایمان به خدا، از دعوتهای پیامبر(صلی الله علیه واله)+۴ آیه
- سؤال توبیخی خداوند از احساس امنیت مشرکان و گناهکاران در برابر انواع عذاب+۵ آیه
- سؤال توبیخی خداوند از احساس امنیّت مشرکان، در برابر انواع عذاب+۵ آیه
- پیراسته نبودن توحید اکثر مؤمنان و الوده بودن ان به شرک افعالی
- امیخته بودن عقیده توحیدی اکثریّت مؤمنان به شرک
- روی گردانی مشرکان از ایات خدا، به رغم مشاهده ایات الهی+۳ آیه
- مشرکان، اعراض کننده از ایات خدا+۳ آیه
- هشدار خداوند به مشرکان، از نزول عذاب یا فرا رسیدن قیامت در حال غفلت انان+۱ آیه
- مشرکان، مستحقّ کیفر و عذاب خداوندی+۳ آیه
- اکثریّت انسانها، گرفتار شرکورزی به خدا+۱ آیه
- سرزنش خدا در مورد احساس ایمنی و غفلت جوامع گناهکار و کافر از ابتلا به انواع عذاب+۵ آیه
- سرزنش خدا در مورد احساس ایمنی جوامع کافر و مشرک از ابتلا به انواع عذاب+۵ آیه
- هشدار خداوند به مشرکان، در مورد نزول عذاب، با فرا رسیدن قیامت، در حال غفلت انان+۱ آیه
- احساس ایمنی و غفلت مشرکان، از فرا رسیدن قیامت به صورت ناگهانی، خصلتی شگفت و مورد توبیخ الهی+۱ آیه
- مشرکان، از زمره کافران+۱ آیه
- استحقاق مردم برای عذاب دنیایی و اخرتی، در صورت شرک ورزیدن، پس از اتمامحجّت محمّد صلی الله علیه و اله+۲ آیه
- دعوت پیامبر صلی الله علیه و اله از مردم، برای ایمان به خویش+۴ آیه
- رویگردانی مشرکان، از معجزات الهی، به رغم مشاهده ان+۳ آیه
- توبیخ خدا از مشرکان، به دلیل احساس ایمنی از نزول عذاب فراگیر با فرا رسیدن قیامت+۱ آیه
- وجود رگههایی از شرک، در اکثر مؤمنان
- امیخته بودن عقیده اکثر مؤمنان به شرک
- اکثر مؤمنان، دارای رگههایی از شرک