سوره یونس، آیه ۲ · جزء ۱۱ · صفحه ۲۰۸
أَ كَانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَ هٰذَا لَسَاحِرٌ مُبِينٌ
آیا برای مردم، موجب شگفتی بود که به مردی از آنها وحی فرستادیم که مردم را (از عواقب کفر و گناه) بترسان، و به کسانی که ایمان آوردهاند بشارت ده که برای آنها، سابقه نیک (و پاداشهای مسلّم) نزد پروردگارشان است؟! (امّا) کافران گفتند: «این مرد، ساحر آشکاری است!»
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۶ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۹ رویداد)
- جنگ خندق (احزاب)مرتبط با نزول
۵ هجرت · مدینه - کشته شدن ابورافع
16 بعثت · خیبر - واقعه الرجیع
16 بعثت · الرجیع - نبرد حمراءالاسد
16 بعثت · حمراءالاسد - فاجعه بئرمعونه
16 بعثت · بئرمعونه - سریه زید به قرده
16 بعثت · قرده - سریه قطن
16 بعثت · قطن - اخراج بنینضیر از مدینه
16 بعثت · مدینه - پیمانهای خویشاوندی برای تحکیم روابط قبایل
16 بعثت · مدینه
نکات آیه
تفسیر (۹)
روایات و احادیث
۱۷ - «عن ابى عبداللّه (ع) فى قول اللّه تبارک و تعالى «و بشّر الذین آمنوا أن لهم قدم صدق عند ربهم» فقال: هو رسول اللّه(ص) ; [منبع: کافى، ج ۸، ص ۳۶۴، ح ۵۵۴ ; تفسیر برهان، ج ۲، ص ۱۷۷، ح ۵.] از امام صادق (ع) درباره سخن خداى تبارک و تعالى که فرمود: «به کسانى که ایمان آورده اند بشارت بده که براى آنان نزد پروردگارشان قدم صدق هست»، روایت شده که آن (قدم صدق) رسول خداست». ۱۸ - در مجمع البیان آمده است: «قیل إن معنى قدم صدق شفاعة محمّد(ص) لهم یوم القیامة ... و هو المروى عن ابى عبداللّه (ع) ; [منبع: مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۳۴ ; نورالثقلین، ج ۲- ، ص ۲۹۲، ح ۹.] گفته شده که معناى «قدم صدق» شفاعت حضرت محمّد(ص) براى مؤمنان در روز قیامت مى باشد ... و این معنا از امام صادق(ع) روایت شده است».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۹۱)
- وحی ایات قران بر پیامبر(صلی الله علیه واله) از سوی خدا+۱ آیه
- جادوگر بودن پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)، افترایی از سوی کافران به حضرت+۶ آیه
- انذار مردم، از رسالتهای پیامبر(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- هشدار و انذاردادن به انسانها، تکلیف الهی بر عهده پیامبر(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- ماموریّت فردی از بشر جهت انذار مردم، امری شگفتاور برای کافران صدر اسلام+۲ آیه
- انذارهای پیامبر(صلی الله علیه واله) به مشرکان صدر اسلام+۲ آیه
- پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)، موظّف به بیم دادن کافران و مشرکان زمان خود+۲ آیه
- عقیده به عدم امکان رسالت و نبوّت بشر، مانع اثرپذیری کافران از انذارهای پیامبر(صلی الله علیه واله)+۳ آیه
- قابلیّت داشتن انسان برای دریافت وحی از جانب خدا+۱ آیه
- ایمان، زمینه برخوردارشدن از بشارتهای الهی+۲ آیه
- ایمان، سبب تقرّب به خدا
- بشارت به مؤمنان، برای بهرهمندی از جایگاه رفیع، در پیشگاه پروردگار
- بشارتدهی، از وظایف تبلیغی پیامبر(صلی الله علیه واله)+۸ آیه
- بشارت بهرهمندی از شفاعت پیامبر(صلی الله علیه واله) به مؤمنان
- ایمان، عامل برخورداری از بشارت به شفاعت پیامبر(صلی الله علیه واله)
- ایمان، عامل بهرهمندی از بشارتهای الهی+۱۰ آیه
- بهرهمندی مؤمنان، از بشارت پیامبر(صلی الله علیه واله)به پاداش الهی+۲ آیه
- ایمان، موجب برخورداری از پاداشهای اخرتی+۶ آیه
- انذار از عذابهای خدا، روشی لازم در تبلیغ انبیا+۷ آیه
- انذار، از روشهای تربیتی قران+۲ آیه
- بشارت، شیوه کار امد در تربیت انسان+۳ آیه
- ایجاد بیم و امید، از روشهای تربیتی قران
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۴ آیه
- اظهار شگفتی منکران نبوّت از بشر بودن انبیا+۵ آیه
- ادّعای نبوت از سوی حضرت محمّد(صلی الله علیه واله) امری شگفت و باورنکردنی برای مردم عصر بعثت+۲ آیه
- خارق عادت بودن قران، سبب تعجّب کفرپیشگان عصر بعثت+۱ آیه
- ایمان، عامل راهیابی انسان به مقام قرب خداوند+۴ آیه
- مؤمنان حقیقی، برخوردار از درجات والای تقرب در پیشگاه الهی+۴ آیه
- حرمت افترا به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۶ آیه
- وجوب انذار مردم، از سوی پیامبر(صلی الله علیه واله)+۵ آیه
- موظّف بودن پیامبر(صلی الله علیه واله) به بشارت دادن به مؤمنان+۸ آیه
- حرمت کفر به قران+۱ آیه
- پاداش اخرتی برای مؤمنان، مقتضای ربوبیّت خدا+۲ آیه
- تعجّب و شگفتی کافران از رسالت انسانی در میان افراد بشر+۶ آیه
- سحر بودن قران، ادعای دروغین کافران صدر اسلام+۵ آیه
- تهمت سحر به پیامبراکرم(صلی الله علیه واله) و سخنان او، از سوی کافران عصر ان حضرت+۵ آیه
- بشر بودن پیامبر(صلی الله علیه واله)، از عوامل افترای سحر به ان حضرت+۲ آیه
- کفر کافران، عامل متّهم کردن پیامبر(صلی الله علیه واله) به سحر+۲ آیه
- سحر، پدیده ای شناخته شده در عصر بعثت+۵ آیه
- تعجّب انسانها درباره وحی و سخن گفتن خدا با پیامبرانی از جنس بشر، مورد استفهام انکاری خدا
- تعجّب انکارامیز کافران از رسالت پیامبر(صلی الله علیه واله)، مورد نفی و پرسش خدا
- تعجّب انسانها درباره وحی و سخن گفتن خدا با پیامبرانی از جنس بشر، مورد استفهام انکاری خدا
- تعجّب انکارامیز کافران از رسالت پیامبر(صلی الله علیه واله)، مورد نفی و پرسش خدا
- محمّد(صلی الله علیه واله)، برخوردار از مقام شفاعت از سوی خداوند
- قرار گرفتن در زمره مؤمنان، زمینه ساز برخورداری از شفاعت در قیامت
- پیامبراکرم(صلی الله علیه واله)، مردی از نژاد عرب+۲ آیه
- تزیین و زیبا جلوه گر شدن کردار اعمال زشت ادمی برای وی، امری دایمی و جزء سنّتها
- حرمت کفر به قران+۱ آیه
- کفر، مانع تاثیر انذارهای محمّد(صلی الله علیه واله)+۲ آیه
- سحر بودن قران، از افتراهای کافران صدر اسلام+۵ آیه
- نسبت سحر، از افتراهای کافران نسبت به پیامبر صلی الله علیه و اله+۶ آیه
- انذار انسانها، از وظایف و رسالتهای پیامبر صلی الله علیه و اله+۱ آیه
- انذارهای پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله، به کافران صدر اسلام+۲ آیه
- بشارتدهی به مؤمنان، از وظایف تبلیغی محمّد صلی الله علیه و اله+۹ آیه
- مقام رسالت و نبوت، بالاتر از شان بشری همچون محمّد صلی الله علیه و اله، از دیدگاه کافران+۳ آیه
- انذار از عذابهای خدا، از روشهای تبلیغی محمّد صلی الله علیه و اله+۶ آیه
- «انذِر»
- خطاب خاص با مراد عام به محمد صلی الله علیه و اله از سوی خداوند+۱ آیه
- بشر بودن رسولان الهی و پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله تنها دستاویز عمده برای بهانه جوییهای مخالفان کافر و مشرک، جهت ایمان نیاوردن به انان+۲ آیه
- رسالت پیامبر صلی الله علیه و اله، عمومی و جهانی+۱ آیه
- انذار و هشداردهی، از فلسفههای رسالت محمّد صلی الله علیه و اله+۱ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله گفتگوکننده به زبان عربی+۳ آیه
- عطا شدن مقام شفاعت به پیامبر صلی الله علیه و اله از سوی خداوند
- ایمان، شرط بهرهمندی از شفاعت پیامبر صلی الله علیه و اله
- شفاعت پیامبر صلی الله علیه و اله ذخیره شده در نزد پروردگار، برای مؤمنان
- پیامبر صلی الله علیه و اله، مامور بشارت به مؤمنان، مبنی بر بهرهمندی انان از شفاعت ان حضرت در اخرت
- پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله مردی از نژاد عرب+۲ آیه
- اتّهام سحر، وسیلهای برای مبارزه کافران، با رسالت محمّد صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- پیامبراکرم صلی الله علیه و اله، مردی از نژاد عرب+۲ آیه
- پیامبراکرم صلی الله علیه و اله، دریافتکننده وحی خداوندی
- بشارت دادن به مردم، از وظایف اساسی پیامبر صلی الله علیه و اله+۴ آیه
- محمد صلی الله علیه و اله مردی برانگیخته شده از طرف خداوند از خود مردم+۱ آیه
- نزول معارف الهی بر مردی در میان یک قوم، با عنوان پیامبر انذار دهنده، مورد تعجب ان قوم+۲ آیه
- سحر تلقّی کردن معجزات وحیانی پیامبر صلی الله علیه و اله، از سوی مشرکان+۱ آیه
- تهمت سحر و جادو به معجزات قرانی حضرت محمد صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- محمّد صلی الله علیه و اله از اهل مکه و بزرگ شده در میان مردم ان
- مؤمنان حقیقی، برخوردار از درجات والای تقرّب در پیشگاه الهی+۴ آیه
- مؤمنان، دارای سابقهای نیکو و درخشان، در پیشگاه خداوند
- قرار گرفتن در زمره مؤمنان، زمینهساز برخورداری از شفاعت در قیامت
- مؤمنان، دارای مقامی نیکو و سابقهای درخشان، نزد پروردگار خود
- محمّد صلی الله علیه و اله، پیامبری برگزیده از نژاد عرب+۱ آیه
- وجوب انذار مردم، از سوی پیامبر صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- بشارت به مؤمنان، از وظایف و واجبات بر پیامبر صلی الله علیه و اله+۸ آیه
- استعداد انسان، برای دریافت وحی
- تعجب کافران، از نزول وحی بر انسان+۲ آیه
- نکوهش خداوند نسبت به تعجب کنندگان از نزول وحی بر بشری همانند خود
- پیامبر صلی الله علیه و اله دریافت کننده وحی الهی
- خداوند، مبدا و منشا وحی
- انذار انسانها به وسیله وحی
- برخورداری مؤمنان از شفاعت پیامبر صلی الله علیه و اله در قیامت، بشارتی وحی شده از سوی خداوند
- بشارت برخورداری از جایگاه بلند و حسن سابقه در پیشگاه خداوند به مؤمنان، به وسیله وحی