ل

وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَى

و جهنّم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌گردد،

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّى

تو به او روی می‌آوری،

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ

انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد!

مَتَاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعَامِكُمْ

تا وسیله‌ای برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان باشد!

لِكُلِ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول می‌سازد!

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگواری است [= جبرئیل امین‌]

وَ لَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ

او (جبرئیل) را در اُفق روشن دیده است!

إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

این قرآن چیزی جز تذکّری برای جهانیان نیست،

لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ

برای کسی از شما که بخواهد راه مستقیم در پیش گیرد!

وَ إِنَ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ

و بی‌شک نگاهبانانی بر شما گمارده شده...

إِنَ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.

وَ إِنَ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ

و بدکاران در دوزخند،

يَوْمَ لاَ تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ

روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!

وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ

وای بر کم‌فروشان!

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ

در روزی بزرگ؛

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِ الْعَالَمِينَ

روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.

كَلاَّ إِنَ كِتَابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ

چنین نیست که آنها (درباره قیامت) می‌پندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان!

كَلاَّ إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ

چنین نیست که می‌پندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!

ثُمَ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ

سپس آنها به یقین وارد دوزخ می‌شوند!

كَلاَّ إِنَ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ

چنان نیست که آنها (درباره معاد) می‌پندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!

إِنَ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

مسلّماً نیکان در انواع نعمت‌اند:

خِتَامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ

مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!

وَ إِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَ هٰؤُلاَءِ لَضَالُّونَ

و هنگامی که آنها را می‌دیدند می‌گفتند: «اینها گمراهانند!»

وَ أَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَ حُقَّتْ

و تسلیم فرمان پروردگارش شود -و سزاوار است چنین باشد-

وَ أَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَ حُقَّتْ

و تسلیم فرمان پروردگارش گردد -و شایسته است که چنین باشد-

لَتَرْكَبُنَ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ

که همه شما پیوسته از حالی به حال دیگر منتقل می‌شوید (تا به کمال برسید).

فَمَا لَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ

پس چرا آنان ایمان نمی‌آورند؟!

إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، که برای آنان پاداشی است قطع‌نشدنی!

الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلَى كُلِ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ

همان کسی که حکومت آسمانها و زمین از آن اوست و خداوند بر همه چیز گواه است!

إِنَ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَ لَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ

کسانی که مردان و زنان باایمان را شکنجه دادند سپس توبه نکردند، برای آنها عذاب دوزخ و عذاب آتش سوزان است!

إِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ

و برای کسانی که ایمان آوردند و اعمال شایسته انجام دادند، باغهایی از بهشت است که نهرها زیر درختانش جاری است؛ و این نجات و پیروزی بزرگ است!

إِنَ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ

گرفتن قهرآمیز و مجازات پروردگارت به یقین بسیار شدید است!

فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ

و آنچه را می‌خواهد انجام می‌دهد!

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَ خُلِقَ

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است!

إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ

مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] می‌تواند او را بازگرداند!

فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَ لاَ نَاصِرٍ

و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست!

إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ

که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا می‌کند،

وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى

و ما تو را برای انجام هر کار خیر آماده می‌کنیم!

إِنَ هٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَى

این دستورها در کتب آسمانی پیشین (نیز) آمده است،

لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلاَّ مِنْ ضَرِيعٍ

غذائی جز از ضَریع [= خار خشک تلخ و بدبو] ندارند؛

لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ

و از سعی و تلاش خود خشنودند،

هَلْ فِي ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!

إِنَ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ

به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!

وَ جِي‌ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرَى

و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)!

أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ

آیا برای او دو چشم قرار ندادیم،

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَ سُقْيَاهَا

و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»

إِنَ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى

که سعی و تلاش شما مختلف است: