ل

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى

ما او را در مسیر آسانی قرار می‌دهیم!

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى

بزودی او را در مسیر دشواری قرار می‌دهیم؛

إِنَ عَلَيْنَا لَلْهُدَى

به یقین هدایت کردن بر ماست،

وَ إِنَ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولَى

و آخرت و دنیا از آن ماست،

وَ مَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى

و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،

وَ لَسَوْفَ يَرْضَى

و بزودی راضی و خشنود می‌شود!

وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى

و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است!

وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى

و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی!

أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ

آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم،

وَ رَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ

و آوازه تو را بلند ساختیم!

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریدیم،

إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند که برای آنها پاداشی تمام‌نشدنی است!

كَلاَّ إِنَ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى

چنین نیست (که شما می‌پندارید) به یقین انسان طغیان می‌کند،

كَلاَّ لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ

چنان نیست که او خیال می‌کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه‌اش [= موی پیش سرش‌] را گرفته (و به سوی عذاب می‌کشانیم)،

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ

سپس هر که را می‌خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)!

وَ مَا أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاَةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَ ذٰلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ

و به آنها دستوری داده نشده بود جز اینکه خدا را بپرستند در حالی که دین خود را برای او خالص کنند و از شرک به توحید بازگردند، نماز را برپا دارند و زکات را بپردازند؛ و این است آیین مستقیم و پایدار!

جَزَاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ

پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهای بهشت جاویدان است که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ همیشه در آن می‌مانند! (هم) خدا از آنها خشنود است و (هم) آنها از خدا خشنودند؛ و این (مقام والا) برای کسی است که از پروردگارش بترسد!

وَ قَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا

و انسان می‌گوید: «زمین را چه می‌شود (که این گونه می‌لرزد)؟!»

بِأَنَ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا

چرا که پروردگارت به او وحی کرده است!

يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتاً لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ

در آن روز مردم بصورت گروه‌های پراکنده (از قبرها) خارج می‌شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود!

إِنَ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛

وَ إِنَّهُ عَلَى ذٰلِكَ لَشَهِيدٌ

و او خود (نیز) بر این معنی گواه است!

وَ إِنَّهُ لِحُبِ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

و او علاقه شدید به مال دارد!

إِنَ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است!

لَتَرَوُنَ الْجَحِيمَ

قطعاً شما جهنّم را خواهید دید!

ثُمَ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ

سپس (با ورود در آن) آن را به عین الیقین خواهید دید.

ثُمَ لَتُسْأَلُنَ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهایی که داشته‌اید بازپرسی خواهید شد!

إِنَ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ

که انسانها همه در زیانند؛

وَيْلٌ لِكُلِ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ

وای بر هر عیبجوی مسخره‌کننده‌ای!

كَلاَّ لَيُنْبَذَنَ فِي الْحُطَمَةِ

چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود!

لِإِيلاَفِ قُرَيْشٍ

(کیفر لشکر فیل‌سواران) بخاطر این بود که قریش (به این سرزمین مقدس) الفت گیرند (و زمینه ظهور پیامبر فراهم شود)!

فَلْيَعْبُدُوا رَبَ هٰذَا الْبَيْتِ

پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند،

فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ

پس وای بر نمازگزارانی که...

فَصَلِ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ

پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن!

لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ

(حال که چنین است) آیین شما برای خودتان، و آیین من برای خودم!

وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ

و برای او هیچگاه شبیه و مانندی نبوده است!