سوره حج(الحج)، آیه ۲۷ · جزء ۱۷ · صفحه ۳۳۵
وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ
আর লোকদের মধ্যে হজের কথা ঘোষণা ক’রে দাও, তারা তোমার কাছে আসবে পায়ে হেঁটে আর প্রত্যেক শীর্ণ উটের উপরে, প্রত্যেক দূর-দুরান্ত দেশ থেকে, --
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۰ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۷–۳۷ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۵–۳۷ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۲۷ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۲۷ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۲۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۷ - تفسیر روان جاوید
آیات ۲۵–۳۱ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۷
روایات و احادیث
۱۴ - «عن عبید اللّه بن على الحلبى، عن أبى عبد اللّه(ع) قال: سألته لم جعلت التلبیه؟ فقال: إنّ اللّه عزّوجلّ أوحى إلى ابراهیم(ع) «و أذّن فى الناس بالحج یأتوک رجالاً» فنادى فأجیب من کلّ فجّ یلبّون; عبیداللّه بن على الحلبى گوید: از امام صادق(ع) سؤال کردم: چرا[ در حج] تلبیه مقرر شده است؟ فرمود: همانا خداوند به حضرت ابراهیم(ع) وحى کرد: «و أذّن فى الناس بالحجّ یأتوک رجالاً» پس ابراهیم ندا در داد و از هر راه دورى با لبیک گفتن به ابراهیم(ع)، پاسخ داده شد». [منبع: علل الشرایع، ص ۴۱۶، ح ۱، ب ۱۵۷; نورالثقلین، ج ۳، ص ۴۸۶، ح ۶۸.] ۱۵ - «عن أبى عبد اللّه(ع) ان رسول اللّه(ص) أقام بالمدینة عشر سنین لم یحجّ ثمّ أنزل اللّه عزّوجلّ علیه «و أذّن فى الناس بالحجّ یأتوک رجالاً و على کلّ ضامر یأتین من کلّ فجّ عمیق» فأمر المؤذّنین أن یؤذّنوا بأعلى أصواتهم بأنّ رسول اللّه یحج فى عامه هذا...; امام صادق(ع) فرمود: که رسول خدا(ص) ده سال در مدینه اقامت کرد و به حج نرفت. سپس خداوند عزّوجلّ بر آن حضرت[چنین] نازل کرد: «و أذّن فى الناس بالحجّ یأتوک رجالاً و على کلّ ضامر یأتین من کلّ فجّ عمیق» پس پیامبر(ص) منادیان را فرمان داد که با صداى بلند اعلام کنند که رسول اللّه(ص) امسال به حج خواهد رفت...». [منبع: کافى، ج ۴، ص ۲۴۵، ح ۴; نورالثقلین، ج ۳، ص ۴۸۷- ، ح ۷۲.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۰۲)
- ابراهیم(علیه السلام)، مامور امادهسازی کعبه برای به جا اوردن مناسک حج+۲ آیه
- ابراهیم(علیه السلام)، مامور دعوت عمومی از مردم برای به جا اوردن مراسم حج+۱ آیه
- ابراهیم(علیه السلام) مامور به دعوت عمومی از مردم، برای انجام مراسم حج+۱ آیه
- حج و مناسک ان، از جمله اموزههای دین ابراهیم(علیه السلام)+۵ آیه
- طواف به گرد کعبه، از اموزههای دین ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- ابراهیم(علیه السلام)، موظّف به دعوت مردم برای مناسک حج+۱ آیه
- وجوب خروج از احرام حج با تقصیر (کوتاه کردن نا خن یا مو) و حلق+۱ آیه
- لزوم اخلاص و قصد قربت در اعمال حجّ+۳ آیه
- تکبیر گفتن در ایّام تشریق در حج، از شعایر الهی+۴ آیه
- حج، زمینهای مناسب جهت تکبیر و یاد خدا+۲ آیه
- بهرهمندی از گوشت قربانی، فلسفه تکبیر و تعظیم خداوند در ایّام حج+۱ آیه
- تقوا و پاکی دل، فلسفه تکبیر و تعظیم خداوند در ایّام حج+۲ آیه
- حاجیان راستین و راهیان خانه خدا، از یکتاپرستان و موحّدان+۱ آیه
- اعمال حج، توشه خیری برای اخرت+۴ آیه
- لغو هرگونه امتیاز گروهی و طایفهای، در حج+۳ آیه
- موسم حج، درپیدارنده منافع دنیایی و اخرتی+۱ آیه
- دستیابی به منافع و برکات حج، در گرو حضور در مراسم و اجرای مناسک ان+۱ آیه
- ابراهیم(علیه السلام)، مامور دعوت عمومی از مردم، برای بجا اوردن مراسم حج+۱ آیه
- حضور هر ساله ابراهیم(علیه السلام)، در مراسم حج زمان خویش
- جواز کسب و کار، در حج+۴ آیه
- اجتناب از هرگونه شرک و بتپرستی، در مراسم حج، امری لازم+۱ آیه
- وجوب اجتناب از غنا، در حج+۱ آیه
- لزوم اجتناب از هرگونه بیهودهگویی و باطلسرایی، در مراسم حج+۱ آیه
- اعلان وجوب حج برای مردم، از جانب ابراهیم(علیه السلام)+۱ آیه
- حج و مناسک و مقرّرات ان، از شعایر بزرگ الهی+۳ آیه
- حج، تکلیفی الهی، بر گردن تمام مردم دور و نزدیک، در دوران ابراهیم(علیه السلام)+۱ آیه
- فضیلت حج پیاده بر سواره
- حج و مناسک ان، یادگاری از شریعت ابراهیم(علیه السلام)+۴ آیه
- یاد و ذکر خدا، از فلسفههای حج+۲ آیه
- دعوت پیامبر(صلی الله علیه واله) از مردم برای بجا اوردن حج
- دستیابی به برکات حج، در گرو حضور در مراسم و اجرای مناسک ان+۱ آیه
- جواز نذر برای اجرای کارهای خیر، در موسم حج+۱ آیه
- فراخوانی پیامبر(صلی الله علیه واله) از مردم، برای بجا اوردن حج، در اخرین سفر زیارتی خویش به مکّه
- حضور حاجیان، به صورت پیاده و سواره و از راههای دور، در حجّهالوداع
- مطلوب بودن اطعام به نیازمندان، از گوشت قربانی حج+۲ آیه
- جواز استفاده از گوشت قربانی انعام، در حج+۲ آیه
- جواز کسب و تجارت، در حج+۳ آیه
- وجوب حج در دین ابراهیم(علیه السلام)+۱ آیه
- وجوب حج بر امّتهای، پس از ابراهیم(علیه السلام)
- حج تکلیفی الهی، برعهده تمام مردم دور و نزدیک
- لزوم انجام مراسم حج، با محوریّت رهبری الهی
- لزوم حلق و تقصیر، پس از قربانی+۲ آیه
- طواف، از مناسک و واجبات حج+۳ آیه
- وجوب طواف، پس از تقصیر و خروج از احرام+۲ آیه
- قربانی، از مناسک حج+۶ آیه
- قربانی در حج، موجب جواز تقصیر و خروج از احرام+۲ آیه
- وجوب اطعام فقیر از گوشت قربانی حج+۲ آیه
- وجوب به زبان اوردن نام خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- جواز خوردن از گوشت قربانی حج بر صاحب ان+۲ آیه
- لزوم تقسیم قربانی حج به سه قسمت (قسمتی برای حج گزار، قسمتی هدیه به مؤمنان و قسمتی هم برای فقیران)+۲ آیه
- جواز تاخیر انداختن قربانی، از روز دهم به هر یک از روزهای 11، 12 و 13 ذیحجّه+۱ آیه
- جواز ذکر هر یک از نامهای خداوند (اللّه، رحمان و...)، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- لزوم حلق (تراشیدن سر)، پس از قربانی در حجّ+۲ آیه
- حاجیان، موظّف به قربانی از روزیهای (شتر، گاو و گوسفند) عطا شده به ایشان+۴ آیه
- وجوب زیارت خانه کعبه بر فرد مستطیع+۱ آیه
- ماموریّت الهی حضرت ابراهیم(علیه السلام)، برای فراخوانی مردم به حج و زیارت کعبه
- ماموریّت الهی پیامبر(صلی الله علیه واله) برای فراخوانی مردم به حج و زیارت کعبه
- حج و زیارت خانه خدا، تکلیفی الهی برعهده همه مردم+۱ آیه
- زیارت کعبه دارای پاداش اخروی+۲ آیه
- زیارت کعبه دارای سابقه ای طولانی+۳ آیه
- حج و مناسک ان، از شعایر الهی و دارای ارج و منزلت، در پیشگاه خداوند+۴ آیه
- فرمان خدا به ابراهیم(علیه السلام) برای فراخوان مردم با صدای بلند برای انجام دادن مراسم حج+۱ آیه
- ضرورت پاک کردن بدن از الودگیها، قبل از انجام دادن طواف حج+۱ آیه
- طواف زیارت، واجب و از ارکان حج+۱ آیه
- سرگذشت ابراهیم(علیه السلام)، مایه پند و عبرت+۳ آیه
- فرمان خداوند به حاجیان در اطعام به فقیران از گوشت قربانی، در حج+۲ آیه
- لزوم اجتناب از هر نوع شرک، در اجرای قربانی در حج+۳ آیه
- پلیدی بتها، دلیل اجتناب از هر نوع توجّه به انها در اجرای قربانی، در حج+۲ آیه
- ذبح قربانی، از اعمال حج، در ایین ابراهیم(علیه السلام)+۲ آیه
- اجرای قربانی در حج، موجب جواز حلق و تقصیر+۱ آیه
- اجرای قربانی در حج، موجب جواز حلق و تقصیر+۱ آیه
- لزوم گرامیداشت و تعظیم قربانی حج+۴ آیه
- احترام و تعظیم قربانی حج، امری نیکو برای افراد، در نزد پروردگار+۲ آیه
- مجاز بودن استفاده از گوشت قربانی حج برای حج گزاران+۲ آیه
- جواز بهره برداری از منافع چهارپایان تعیین شده برای قربانی در حج، تا روز ذبح+۲ آیه
- اطعام از گوشت قربانی حج به فقیر بینوا، از جمله منافع حج+۱ آیه
- انجام دادن مراسم قربانی، از فلسفه های حج+۱ آیه
- جواز تاخیر انداختن قربانی در حج، از روز دهم تا سیزدهم ذی حجه+۱ آیه
- حرمت استفاده از گوشت قربانی حج برای حج گزار، در پندار عربهای جاهلی+۲ آیه
- جواز قربانی هر یک از شتر، گاو و گوسفند، در حج+۲ آیه
- مراسم قربانی در حج، دارای زمانی معین+۱ آیه
- یاد خداوند، فلسفه ذبح قربانی در حج+۲ آیه
- لزوم تقسیم قربانی حج به سه قسمت (قسمتی برای حج گزار قسمتی هدیه به مؤمنان و بخشی برای فقیران)+۲ آیه
- جواز استفاده حجگزاران، از گوشت قربانی+۲ آیه
- اطعام مستمندان تنگدست از گوشت قربانی در حج، یکی از حکمتهای تشریع حج+۱ آیه
- فراخوانی پیامبر صلی الله علیه و اله از مردم، برای سفر به حج، در اخرین سفر زیارتی خویش به مکّه
- حضور در مکه هنگام ایام حج، زمینهایی مناسب برای تجارت و مبادلات اقتصادی+۱ آیه
- تراشیدن موی سر، از مناسک حج+۲ آیه
- لزوم ادای نذر، پس از تقصیر و خارج شدن از احرام حج+۱ آیه
- وجوب احکام فقرا، از گوشت قربانی حج+۲ آیه
- وجوب حج بر افراد مستطیع+۲ آیه
- وجوب حج بر امّتهای پس از ابراهیم علیه السلام
- حج، تکلیفی الهی، برعهده تمام مردم دور و نزدیک
- وجوب ادای مراسم حج، با محوریّت رهبری الهی
- وجوب حلق و تقصیر، پس از قربانی+۱ آیه
- طواف، از مناسک و واجبات حج+۳ آیه
- وجوب طواف، پس از تقصیر و خروج از احرام+۱ آیه
- قربانی، از مناسک حج+۶ آیه
- وجوب اطعام فقیر، از گوشت قربانی حج+۲ آیه
- وجوب به زبان اوردن نام خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- وجوب تقسیم قربانی حج به سه قسمت (قسمتی برای حجگزار، قسمتی هدیه به مؤمنان و قسمتی هم برای فقیران)+۲ آیه
- وجوب ذکر نام خدا، هنگام ذبح و یا نحر کردن قربانی+۳ آیه