آیه ۲۱ سوره حدید

سوره حدید(الحديد)، آیه ۲۱ · جزء ۲۷ · صفحه ۵۴۰

سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

به پیش تازید برای رسیدن به مغفرت پروردگارتان و بهشتی که پهنه آن مانند پهنه آسمان و زمین است و برای کسانی که به خدا و رسولانش ایمان آورده‌اند؛ آماده شده است، این فضل خداوند است که به هر کس بخواهد می‌دهد؛ و خداوند صاحب فضل عظیم است!

معنی کلمات و عبارات
«سَابِقُوا»: با همدیگر مسابقه دهید. بر یکدیگر پیشی گیرید. «عَرْضُهَا ...»: (نگا: آل‌عمران / .
نزول
نکات آیه
۱ - هدف و آرمان انسان، باید دستیابى به سعادت و نیکبختى اخروى باشد; نه مظاهر فریبنده دنیا. «و ما الحیوة الدنیا إلاّ متع الغرور . سابقوا إلى مغفرة من ربّکم و جنّة» ۲ - انسان ها، باید دنیا را میدان مسابقه جهت دست یافتن به بهشت و آمرزش الهى قرار دهند. «و ما الحیوة الدنیا إلاّ متع الغرور . سابقوا إلى مغفرة من ربّکم و جنّة» ۳ - تلاش هرچه بیشتر انسان ها، براى رسیدن به غفران الهى و بهشت جاودان، توصیه خداوند به آنان «سابقوا إلى مغفرة من ربّکم و جنّة» ۴ - دنیا، عرصه مسابقه و تلاش براى کسب سعادت اخروى (بهشت پهناور) است; نه میدان بازى، آرایش، فخرفروشى و فزون خواهى. «سابقوا إلى مغفرة من ربّکم و جنّة» ۵ - رقابت در کارهاى پسندیده، امرى است شایسته و مورد سفارش خداوند. «سابقوا إلى مغفرة من ربّکم» ۶ - دستیابى به بهشت، در گرو جلب غفران و آمرزش الهى است. «سابقوا إلى مغفرة من ربّکم و جنّة» ۷ - غفران الهى نسبت به بندگان در قیامت، چنان عظیم است که در تصور کسى نمى گنجد. «سابقوا إلى مغفرة من ربّکم» نکره و مبهم آمدن «مغفرة»، مى تواند بیانگر مطلب یاد شده باشد. ۸ - آمرزش و چشم پوشى از گناه بندگان در قیامت، جلوه ربوبیت و پروردگارى خداوند «سابقوا إلى مغفرة من ربّکم» ۹ - وسعت بهشت، به اندازه وسعت همه آسمان ها و زمین است. «و جنّة عرضها کعرض السّماء و الأرض» واژه «عرض» در آیه شریفه معادل «سعه» است - نه مقابل طول - و «ال» در «السماء» جنسیه مى باشد. بنابراین «السماء»; یعنى، همه آسمان ها. ۱۰ - بهشت موعود، هم اکنون موجود و آماده است.* «أُعدّت للذین ءامنوا» به کار رفتن تعبیر «اُعدّت» (آماده شده است) به صورت فعل ماضى، بیانگر مطلب یاد شده است. ۱۱ - بهشت، براى کسانى آماده شده است که به خداوند و پیامبران او ایمان دارند. «أُعدّت للذین ءامنوا باللّه و رسله» ۱۲ - اسلام، بر پایه ایمان به خداوند و همه پیامبران استوار است. «للذین ءامنوا ... و رسله» جمع آمدن «رسل»، بیانگر این است که، فرق گذاشتن میان پیامبران پذیرفته نیست و انسان مسلمان، باید به همه پیامبران الهى ایمان داشته باشد. ۱۳ - انکار هر یک از پیامبران الهى، موجب خروج انسان از دایره اسلام است. «للذین ءامنوا باللّه و رسله» ۱۴ - ادیان آسمانى و پیامبران الهى، از نظر اهداف و جهت گیرى هاى اعتقادى و رفتارى، مشترک و همسو هستند. «أُعدّت للذین ءامنوا باللّه و رسله» ۱۵ - ادیان آسمانى، سلسله اى واحد و به هم پیوسته است. «للذین ءامنوا باللّه و رسله» ۱۶ - آمرزش گناه بندگان و اعطاى بهشت پهناور به آنان، جلوه فضل و فزون بخشى خداوند به آنان است; نه استحقاق ایشان. «سابقوا إلى مغفرة من ربّکم و جنّة ... ذلک فضل اللّه» ۱۷ - خداوند، هر کس را که مشیتش تعلق بگیرد، از فضل و عطاى خویش بهره مند مى سازد. «ذلک فضل اللّه یؤتیه من یشاء» ۱۸ - خداوند، صاحب فضل و فزون بخشى است. «و اللّه ذو الفضل» ۱۹ - فضل و فزون بخشى خداوند نسبت به بندگان، بس بزرگ و شکوهمند است. «و اللّه ذو الفضل العظیم»
تفسیر (۹)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۴۵)
  • توبیخ شیفتگان به دنیا در برابر ترک ارزشهای اخرتی+۱ آیه
  • اسمانها، دارای گسترهای فراوان
  • ایمان، سبب دریافت مژده به برخورداری از تفضّل خداوندی+۲ آیه
  • باغ بهشت، دارای درختانی به هم پیچیده+۱ آیه
  • باغ بهشت، دارای درختانی به هم پیچیده+۱ آیه
  • بهرهمندی مؤمنان به خدا و انبیا، از بهشت وسیع
  • بهشت موعود، موجود و خلق شده در حال حاضر+۱ آیه
  • مسابقه برای دستیابی به بهشت، مورد سفارش خداوند+۲ آیه
  • ایمان به پیامبران الهی، از عوامل راهیابی به بهشت
  • گسترش بهشت، به پهنای تمام اسمانها و زمین+۱ آیه
  • مغفرت الهی، یکی از پاداشهای خداوند در اخرت+۲ آیه
  • ایمان، موجب برخورداری از پاداشهای اخرتی+۲ آیه
  • تربیت انسانها، از جانب خداوند+۳ آیه
  • تشویق و بشارت، شیوهای کارامد در زمینه هدایت و تربیت انسان+۳ آیه
  • همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۶ آیه
  • وصف گستردگی بهشت، مانند پهنه اسمان و زمین+۱ آیه
  • وصف گستردگی بهشت، مانند پهنه اسمان و زمین+۱ آیه
  • جواز رقابت، در کارهای پسندیده
  • بهشت و نعمتهای ان، ارزانی مؤمنان به خدا
  • ربوبیّت خداوند، مقتضی امرزش گری او+۱ آیه
  • خداوند، عطاکننده فضل به انسانها، براساس مشیّت خود+۷ آیه
  • امرزش مؤمنان و بخشش گناهان انان، جلوه تفضّل الهی+۳ آیه
  • برخورداری اهل بهشت، از نعمتهای ان، نمود فضل خدا+۲ آیه
  • تفاوت ادمیان، در بهره مندی از فضل خدا، برخاسته از مشیّت او+۱۰ آیه
  • خداوند، دارای فضل و بخشش، برای اهل اسلام و ایمان+۱۰ آیه
  • دنیا، عرصه مسابقه و تلاش، برای کسب سعادت اخرتی+۱ آیه
  • ضرورت ایمان به رسالت تمام انبیا
  • گستردگی بهشت، همانند پهنه اسمان و زمین+۱ آیه
  • تشبیه گستردگی بهشت، به گستردگی اسمان و زمین+۱ آیه
  • زمین، دارای گستره ای فراوان+۱ آیه
  • توصیه خدا، به سبقت برای رسیدن به بهشت+۳ آیه
  • توصیه خداوند، به سبقت در رسیدن به امرزش الهی+۱ آیه
  • سبقت در جلب امرزش خدا، زمینه ساز ورود به بهشت
  • مسابقه و رقابت در کارهای خیر و اعمال شایسته، امری پسندیده+۲ آیه
  • امرزش مؤمنان و بخشش گناهان انان، جلوه تفضّل الهی+۳ آیه
  • برخورداری اهل بهشت، از نعمتهای ان، نمود فضل خدا+۲ آیه
  • تفاوت ادمیان، در بهره مندی از فضل خدا، برخاسته از مشیّت او+۱۰ آیه
  • خداوند، دارای فضل و بخشش، برای اهل اسلام و ایمان+۱۰ آیه
  • مشیّت الهی، موجب بهرهمند شدن افراد، از فضل خداوند+۴ آیه
  • تعلّق مشیّت الهی، به اعطای فضل به دیگران، نشیت گرفته از فضل خداوند+۲ آیه
  • مسابقه جهت دست یافتن به امرزش الهی، از توصیههای خداوند به مردم+۱ آیه
  • مغفرت الهی، یکی از پاداشهای خداوند در اخرت+۲ آیه
  • امرزش گناهان بندگان، جلوهای از ربوبیّت خداوند+۱ آیه
  • فضل خداوند، منشا امرزش گناهان از سوی او+۳ آیه
  • مُؤتی/ اسماوصفات+۶ آیه
واژه‌ها