سوره قمر(القمر)، آیه ۴ · جزء ۲۷ · صفحه ۵۲۸
وَ لَقَدْ جَاءَهُمْ مِنَ الْأَنْبَاءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ
به اندازه کافی برای بازداشتن از بدیها اخبار (انبیا و امّتهای پیشین) به آنان رسیده است!
معنی کلمات و عبارات
«الأنبَآءِ»: جمع نبأ، اخبار. مراد خبرهای طوائف و ملل پیشین است که به عذابهای گوناگون دچار آمدهاند و با بلاهای بزرگی ریشهکن گشتهاند، و نیز مراد وجود حقائق کونی و رهنمودهای پیغمبران و سخنان ایشان درباره مکافات و مجازات دنیا و آخرت است. «مُزْدَجَرٌ»: انزجار و ابتعاد از شرّ. دوری گزیدن و بیزاری جستن از گناهان و بدیها. مصدر میمی باب افتعال زجر است.
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱ - اتمام حجت خداوند بر کافران، با ابلاغ اخبار هشداردهنده و عبرت آمیز به آنان «و لقد جاءهم من الأنباء ما فیه مزدجر»
«مزدجر» مصدر میمى و به معناى اتعاظ و پندپذیرى است. «مافیه مزدجر»; یعنى، اخبارى که براى بیدار شدن و پندآموزى کافى است.
۲ - اِخبار قرآن از فرارسیدن قیامت، هشدارى کافى براى دور شدن آدمیان از کفر و گناه است. «اقترب الساعة ... و لقد جاءهم ... ما فیه مزدجر»
مراد از «الأنباء» به قرینه آیات پیشین، مى تواند مسأله نزدیکى قیامت و مسائل مختلف آن باشد.
۳ - هواپرستى ها، مانع عبرت آموزى و متأثر شدن انسان از پیام هاى هشداردهنده وحى «و اتّبعوا أهواءهم ... و لقد جاءهم من الأنباء ما فیه مزدجر»
۴ - اخبار و سرگذشت هاى هشداردهنده و بازدارنده از گناه و سیه روزى، بخشى از قلمرو موضوعات قرآن «و لقد جاءهم من الأنباء ما فیه مزدجر»
۵ - تحقق مجازات هاى الهى بر کافران، پس از اتمام حجت بر ایشان «و کلّ أمر مستقرّ . و لقد جاءهم من الأنباء ما فیه مزدجر»
در صورتى که تعبیر «و کلّ أمر مستقرّ» کنایه از عذاب و کیفر حتمى کافران باشد، در پى آمدن «و لقد جائهم...»، توضیحى است بر این که کیفر آنان، بدون اتمام حجت صورت نگرفته و نمى گیرد.
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
آثار قصص قرآنزمینه اعراض از گناهزمینه اعراض از کفرهشدارهای قرآنموانع عبرتزمینه کیفر کافرانانذارهای قرآناتمام حجت بر کافرانموانع گناهآثار هواپرستیآثار اتمام حجتتعالیم قرآنحتمیت قیامتاتمام حجت خدا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۰)
- کافران حقناپذیر در برابر اتمام حجّت محمّد(صلی الله علیه واله)، مستحقّ عذاب الهی+۶ آیه
- اتمام حجّت محمّد(صلی الله علیه واله) بر کافران صدر اسلام+۱۱ آیه
- انذار، از شیوههای پیامبران در اتمام حجّت+۳ آیه
- انذار، از شیوههای محمّد(صلی الله علیه واله) در اتمام حجّت+۱۱ آیه
- اثر نبخشیدن انذارهای پیامبر(صلی الله علیه واله) بر مشرکان و کافران صدر اسلام+۴ آیه
- رویگردانی کافران از ایات و معجزات، مانع اثربخشی انذارهای الهی در انان+۲ آیه
- تکذیب ایات خدا، مانع اثرپذیری کافران از انذارهای الهی+۲ آیه
- پیروی از هواهای نفسانی، مانع تاثیر انذارهای خدا+۲ آیه
- تبیین سرگذشتهای هشداردهنده و بازدارنده از هواهای نفسانی، بخشی از موضوعات قران+۱ آیه
- پیروی از هوای نفس، عامل رویگردانی از تعالیم حکمت امیز و پندگیری از انها+۲ آیه
- تعالیم و اخبار رسیده از انبیا، تعالیمی حکمت امیز و متقن+۱ آیه
- قران، کتاب اسمانی و حاوی حکمتهای الهی+۱ آیه
- پیامهای حکیمانه و رسای قران، اتمام حجّت الهی بر خلق+۱ آیه
- پیامهای حکیمانه قران، در اوج کمال و رسایی+۱ آیه
- موظّف بودن پیامبر(صلی الله علیه واله) به اعراض از کافران لجوج، تا روز و لحظه خروج شان از قبرها در رستاخیز+۲ آیه
- تبیین قصّه های هشدارگر و باز دارنده از هواهای نفسانی، جهت عبرت اموزی+۱ آیه
- رویگردانی کافران از پذیرش رسالت پیامبر(صلی الله علیه واله)، به رغم مشاهده معجزه «شقّ القمر» و معجزه دیگر+۵ آیه
- انذارهای پیامبر صلی الله علیه و اله، نوعی اتمام حجّت+۱۱ آیه
- انذارهای پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله، به کافران صدر اسلام+۵ آیه
- اثر نبخشیدن انذارهای پیامبر صلی الله علیه و اله، بر مشرکان صدر اسلام+۴ آیه