آیه ۲۹ سوره ص

«کِتَابٌ»: مراد قرآن است. خبر مبتدای محذوف (هُوَ) یا (هذا) است. «مُبَارَکٌ»: صفت کتاب، یا خبر دوم بشمار است.

۱ - قرآن، کتابى گران سنگ و نازل شده از جانب خداوند بر پیامبر(ص) «کتب أنزلنه إلیک» تنکیر «کتاب» مفید تعظیم است. ۲ - کتابت و تدوین قرآن، پس از نزول آن در حیات پیامبراسلام(ص) «کتب أنزلنه إلیک» اطلاق کتاب (نوشته و نگارش یافته) بر قرآن، یا بدان جهت بوده که آیه هاى آن پس از نزول نوشته مى شده است و یا توصیه اى است از جانب خداوند که باید به صورت نوشته درآید. در هر دو فرض، مى توان برداشت یاد شده را به دست آورد. ۳ - قرآن، منبع خیر و برکت و موجب رشد و تعالى بشر «کتب أنزلنه إلیک مبرک» «برکة» به معناى رشد و فزونى است و «مبارک» به چیزى گفته مى شود که در آن رشد و فزونى باشد (مفردات راغب). مقصود از مبارک بودن قرآن این است که این کتاب، منبع خیر و برکت و مایه رشد و تعالى براى کسانى است که در آن تدبر کنند و درس بیاموزند. ۴ - قرآن، براى تدبر و اندیشه است. «کتب أنزلنه إلیک مبرک لیدّبّروا ءایته» ۵ - قرآن، قابل فهم و شناخت است. «کتب ... لیدّبّروا ءایته» ۶ - فهم و درک صحیح قرآن، نیازمند به تدبر و اندیشیدن است. «کتب ... لیدّبّروا ءایته» ۷ - لزوم تدبر و اندیشیدن در آیات قرآن «کتب ... لیدّبّروا ءایته» ۸ - قرآن، برخوردار از معارف و آموزه هاى عمیق و ژرف «کتب ... لیدّبّروا ءایته» از این که خداوند فرمود: قرآن براى تدبر و اندیشه کردن است، استفاده مى شود که محتواى این کتاب، عمیق و ژرف است. ۹ - قرآن، داراى ساختارى بند بند به نام «آیه» «کتب ... لیدّبّروا ءایته» ۱۰ - قرآن، براى بیدارى و پندگیرى صاحبان خرد ناب است. «کتب أنزلنه ... لیتذکّر أُولوا الألبب» «لبّ» به معناى عقل خالص و خرد ناب است. ۱۱ - تدبر و اندیشه کردن در قرآن، زمینه بیدارى و پندگیرى از آن کتاب الهى است. «کتب ... لیدّبّروا ... و لیتذکّر» با توجّه به تقدم ذکر تدبر در قرآن بر بیدارى و پندپذیرى از آن، برداشت یاد شده استفاده مى شود. ۱۲ - عاقلان و صاحبان خرد ناب، مخاطبان اصلى قرآن «کتب ... لیتذکّر أُولوا الألبب» ۱۳ - معارف و آموزه هاى قرآن، مطابق با عقل و خرد ناب است. «کتب ... لیدّبّروا ءایته و لیتذکّر أُولوا الألبب» از این که خداوند، عاقلان و صاحبان خرد جامعه بشرى را مخاطب خود ساخته و آنان را به تدبر در آیات قرآن تشویق کرده است، مى توان حقیقت یاد شده را به دست آورد.