سوره طه، آیه ۱۲ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۲
إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى
بیشک میں ہی تمہارا رب ہوں سو تم اپنے جوتے اتار دو، بیشک تم طوٰی کی مقدس وادی میں ہو،
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۱۱)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۴۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۴۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۴۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۹–۷۹ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۲ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۲ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۲ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۲ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۲ - تفسیر روان جاوید
آیات ۹–۱۶ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۲
روایات و احادیث
۱۱ - «عن أبى عبداللّه(ع) قال: قال اللّه عزّوجلّ لموسى(ع) «فاخلع نعلیک» لأنّها کانت من جلد حمار میّت; از امام صادق(ع) روایت شده: خداى عزّوجلّ به موسى فرمود: «فاخلع نعلیک»، زیرا کفش هاى او از پوست میته الاغ بود». [منبع: علل الشرایع، ص ۶۶، ب ۵۵، ح ۱; بحارالأنوار، ج ۱۳، ص ۶۴، ح ۱.] ۱۲ - «عن الصادق جعفربن محمد(ع) إنّه قال: فى قول اللّه عزّوجلّ لموسى(ع) «فاخلع نعلیک» قال: یعنى إرفع خوفیک، یعنى خوفه من ضیاع أهله و قد خلفها تمخض، و خوفه من فرعون; از امام صادق(ع) در باره سخن خدا که به موسى فرمود: «فاخلع نعلیک» روایت شده که فرمود: یعنى دو ترس خود را کنار بگذار; یعنى ترس او از تلف شدن همسر خویش که وى را در حال زایمان برجاى گذاشته بود و ترس او از فرعون». [منبع: علل الشرایع، ص ۶۶، ب ۵۵، ح ۲; بحارالأنوار، ج ۱۳، ص ۶۴، ح ۲.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۴)
- سرزمین طوی (در دامنه کوه طور)، دارای قداست و احترام خاصّ+۲ آیه
- جلب نظر موسی(علیه السلام) به وسیله اتش، در بیابانهای میان مدین و مصر+۵ آیه
- نظارت دقیق بر تربیت موسی(علیه السلام)، از ناحیه خداوند+۸ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۵ آیه
- موسی(علیه السلام) از مقرّبان در پیشگاه خداوند+۲ آیه
- مبعوث شدن موسی(علیه السلام) به رسالت، در حال چوپانی+۵ آیه
- عصای موسی(علیه السلام)، وسیله کمکی برای چوپانی وی+۵ آیه
- لزوم حفظ حرمت مکانهای مقدّس
- ربوبیّت خدا، مقتضی احترام انسانها به او
- درّه طُوی، سرزمین پاک، مقدّس و شایسته احترام+۴ آیه
- درّه طوی، محلّ سخن گفتن خدا با موسی(علیه السلام)+۳ آیه
- فرمان خدا به موسی(علیه السلام)، برای در اوردن کفش خویش در درّه طوی+۱ آیه
- ممنوعیّت ورود به درّه طوی با کفش
- درّه طوی، محلّ نزول اوّلین وحی بر موسی(علیه السلام)+۴ آیه
- درّه طوی، محلّ برگزیده شدن حضرت موسی(علیه السلام)به رسالت+۲ آیه
- سفر موسی(علیه السلام) از مدین به مصر، مقارن بعثت و پیامبر شدن وی+۶ آیه
- شب هنگام، نقطه اغازین رسالت و نبوّت موسی(علیه السلام)+۸ آیه
- دعای موسی(علیه السلام) در وادی مقدّس برای شرح صدر خویش و اجابت ان از سوی خدا+۲ آیه
- وادی مقدّس «طُوی»، محلّ دعای موسی(علیه السلام)برای شرح صدر+۱ آیه
- فرمان خدا به موسی(علیه السلام)، مبنی بر انداختن عصای خویش بر زمین، در کوه طور+۷ آیه
- بازگو کردن قصّه موسی(علیه السلام) و وادی مقدّس، از سوی خداوند برای پیامبر(صلی الله علیه واله)+۵ آیه
- گم شدن موسی علیه السلام در راه بازگشت به مصر در بیابان+۵ آیه
- جلب نظر موسی علیه السلام به وسیله اتش، در بیابانهای میان مدین و مصر+۴ آیه
- رعایت ادب با کندن کفش در حضور خدا، از موارد وحی به موسی علیه السلام+۱ آیه