سوره مریم، آیه ۸۸ · جزء ۱۶ · صفحه ۳۱۱
معنی کلمات و عبارات
«قالُوا»: مراد مسیحیان و یهودیان (نگا: توبه / ) و مشرکان قریش است (نگا: زخرف / ).
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱- فرزندگزینى، از نسبت هاى نارواى شرک پیشگان عصر بعثت، به خداوند «و قالوا اتّخذ الرحمن ولدًا»
فعل «اتّخذ» گویاى آن است که گویندگان این سخن، معتقد بودند: خداوند یکى از موجودات را به فرزندى برگزیده است; نه آن که فرزندى از او متولد شده باشد.
۲- شناخت مردم عصر بعثت از خداوند، شناختى ضعیف و ناقص بود. «و قالوا اتّخذ الرحمن ولدًا»
۳- رحمان، از اسما و صفات خداوند است. «و قالوا اتّخذ الرحمن ولدًا»
۴- مشرکان عصر بعثت، به رحمانیت خدا اعتراف داشتند. «و قالوا اتّخذ الرحمن ولدًا»
۵- انتساب فرزندگزینى به خداوند، در عین پذیرش رحمانیت او، باورى شگفت و حاوى دو فکر متضاد است. «و قالوا اتّخذ الرحمن ولدًا»
منظور این آیه، گزارش افکار مشرکان ننست; بلکه بیان ناهماهنگى مفردات این فکر و عقیده است که ببین چه مى گویند؟! رحمان و اتخاذ ولد؟! این ممکن نیست.
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
اقرار مشرکان جاهلیتخدا شناسی ناقصقبول رحمانیت خداافتراهای مشرکان جاهلیتاقرار به رحمانیت خداخداشناسی مردم مقارن بعثتشگفتی انتساب فرزند به خداانتساب فرزند به خدارحمانافترا به خدا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۶)
- شکافته شدن اسمانها و فروپاشی ان امری بسزا در برابر افترای مشرکان به خدا+۱ آیه
- فرزندگزینی، از نسبتهای ناروای کافران عصر بعثت به خداوند+۱ آیه
- نسبت ناروای مشرکان مبنی بر فرزند داشتن خدا+۵ آیه
- برگزیدن فرزند، از نسبتهای ناروای یهودیان به خداوند+۶ آیه
- افترا بر خدا، گناهی بزرگ+۵ آیه
- نسبت دادن فرزند به خدا از مصادیق افترا+۱۲ آیه
- نسبت دادن فرزند از راه تولید مثل، از مصادیق افترا به خداوند+۱۳ آیه
- خداوند منزّه از تناسل و تولیدمثل+۱۲ آیه
- اعتقاد مردم به وجود خداوند، در عصر جاهلیّت+۸ آیه
- حرمت افترا به خداوند+۸ آیه
- اعتراف مشرکان عصر بعثت، به رحمانیّت خداوند+۱ آیه
- خداوند، دارای رحمتی عام و گسترده+۵ آیه
- شرکورزی به خدا، با اتّخاذ فرزند برای او، زشت و شگفت اور+۴ آیه
- فرزند داشتن خدا، از عقاید باطل مشرکان+۱۲ آیه
- قیامت، صحنه ذلّت و خواری مشرکان
- شناسایی خداوند با نام «رحمان» و یاد کردشان به این نام، از سوی مشرکان عرب جاهلی مکّه+۲ آیه
- اعتقاد به فرزند داشتن خداوند، کلامی باطل و دروغ+۸ آیه
- نسبت دادن فرزند به خدا، از مصادیق افترا+۱۰ آیه
- یهود، مدّعی فرزند داشتن خداوند+۳ آیه
- افترا به خدا و بدعت از گناهان+۵ آیه
- فرشتگان را دختر خدا دانستن، از افتراهای مشرکان در باره فرشتگان+۹ آیه
- ملایکه را فرزند خدا دانستن، سخن افتراامیز مشرکان در حق خدا و ملایکه+۶ آیه
- حشر فرشتگان مورد پرستش مشرکان در قیامت، برای حسابرسی، از سوی خدا+۲ آیه
- نسبت اتخاذ فرزند به خدا، افترایی از سوی نصارا+۷ آیه
- عقیده نصارا به فرزند داشتن خدا+۷ آیه
- برگزیدن فرزند، از نسبتهای ناروای یهودیان به خدا+۶ آیه