سوره یونس، آیه ۲ · جزء ۱۱ · صفحه ۲۰۸
أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ رَجُلٍ مِّنْهُمْ أَنْ أَنذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ مُّبِينٌ
Is it a wonder for mankind that We have inspired a man among them, saying: Warn mankind and bring unto those who believe the good tidings that they have a sure footing with their Lord? The disbelievers say: Lo! this is a mere wizard.
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۶ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۹ رویداد)
- جنگ خندق (احزاب)مرتبط با نزول
۵ هجرت · مدینه - کشته شدن ابورافع
16 بعثت · خیبر - واقعه الرجیع
16 بعثت · الرجیع - نبرد حمراءالاسد
16 بعثت · حمراءالاسد - فاجعه بئرمعونه
16 بعثت · بئرمعونه - سریه زید به قرده
16 بعثت · قرده - سریه قطن
16 بعثت · قطن - اخراج بنینضیر از مدینه
16 بعثت · مدینه - پیمانهای خویشاوندی برای تحکیم روابط قبایل
16 بعثت · مدینه
نکات آیه
تفسیر (۹)
روایات و احادیث
۱۷ - «عن ابى عبداللّه (ع) فى قول اللّه تبارک و تعالى «و بشّر الذین آمنوا أن لهم قدم صدق عند ربهم» فقال: هو رسول اللّه(ص) ; [منبع: کافى، ج ۸، ص ۳۶۴، ح ۵۵۴ ; تفسیر برهان، ج ۲، ص ۱۷۷، ح ۵.] از امام صادق (ع) درباره سخن خداى تبارک و تعالى که فرمود: «به کسانى که ایمان آورده اند بشارت بده که براى آنان نزد پروردگارشان قدم صدق هست»، روایت شده که آن (قدم صدق) رسول خداست». ۱۸ - در مجمع البیان آمده است: «قیل إن معنى قدم صدق شفاعة محمّد(ص) لهم یوم القیامة ... و هو المروى عن ابى عبداللّه (ع) ; [منبع: مجمع البیان، ج ۵، ص ۱۳۴ ; نورالثقلین، ج ۲- ، ص ۲۹۲، ح ۹.] گفته شده که معناى «قدم صدق» شفاعت حضرت محمّد(ص) براى مؤمنان در روز قیامت مى باشد ... و این معنا از امام صادق(ع) روایت شده است».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۹۱)
- وحی ایات قران بر پیامبر(صلی الله علیه واله) از سوی خدا+۱ آیه
- جادوگر بودن پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)، افترایی از سوی کافران به حضرت+۵ آیه
- انذار مردم، از رسالتهای پیامبر(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- هشدار و انذاردادن به انسانها، تکلیف الهی بر عهده پیامبر(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- ماموریّت فردی از بشر جهت انذار مردم، امری شگفتاور برای کافران صدر اسلام+۲ آیه
- انذارهای پیامبر(صلی الله علیه واله) به مشرکان صدر اسلام+۲ آیه
- پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)، موظّف به بیم دادن کافران و مشرکان زمان خود+۲ آیه
- عقیده به عدم امکان رسالت و نبوّت بشر، مانع اثرپذیری کافران از انذارهای پیامبر(صلی الله علیه واله)+۳ آیه
- قابلیّت داشتن انسان برای دریافت وحی از جانب خدا+۱ آیه
- ایمان، زمینه برخوردارشدن از بشارتهای الهی+۲ آیه
- ایمان، سبب تقرّب به خدا
- بشارت به مؤمنان، برای بهرهمندی از جایگاه رفیع، در پیشگاه پروردگار
- بشارتدهی، از وظایف تبلیغی پیامبر(صلی الله علیه واله)+۸ آیه
- بشارت بهرهمندی از شفاعت پیامبر(صلی الله علیه واله) به مؤمنان
- ایمان، عامل برخورداری از بشارت به شفاعت پیامبر(صلی الله علیه واله)
- ایمان، عامل بهرهمندی از بشارتهای الهی+۱۰ آیه
- بهرهمندی مؤمنان، از بشارت پیامبر(صلی الله علیه واله)به پاداش الهی+۲ آیه
- ایمان، موجب برخورداری از پاداشهای اخرتی+۶ آیه
- انذار از عذابهای خدا، روشی لازم در تبلیغ انبیا+۷ آیه
- انذار، از روشهای تربیتی قران+۲ آیه
- بشارت، شیوه کار امد در تربیت انسان+۳ آیه
- ایجاد بیم و امید، از روشهای تربیتی قران
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۴ آیه
- اظهار شگفتی منکران نبوّت از بشر بودن انبیا+۵ آیه
- ادّعای نبوت از سوی حضرت محمّد(صلی الله علیه واله) امری شگفت و باورنکردنی برای مردم عصر بعثت+۲ آیه
- خارق عادت بودن قران، سبب تعجّب کفرپیشگان عصر بعثت+۱ آیه
- ایمان، عامل راهیابی انسان به مقام قرب خداوند+۴ آیه
- مؤمنان حقیقی، برخوردار از درجات والای تقرب در پیشگاه الهی+۴ آیه
- حرمت افترا به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۵ آیه
- وجوب انذار مردم، از سوی پیامبر(صلی الله علیه واله)+۵ آیه
- موظّف بودن پیامبر(صلی الله علیه واله) به بشارت دادن به مؤمنان+۸ آیه
- حرمت کفر به قران+۱ آیه
- پاداش اخرتی برای مؤمنان، مقتضای ربوبیّت خدا+۲ آیه
- تعجّب و شگفتی کافران از رسالت انسانی در میان افراد بشر+۶ آیه
- سحر بودن قران، ادعای دروغین کافران صدر اسلام+۴ آیه
- تهمت سحر به پیامبراکرم(صلی الله علیه واله) و سخنان او، از سوی کافران عصر ان حضرت+۴ آیه
- بشر بودن پیامبر(صلی الله علیه واله)، از عوامل افترای سحر به ان حضرت+۲ آیه
- کفر کافران، عامل متّهم کردن پیامبر(صلی الله علیه واله) به سحر+۲ آیه
- سحر، پدیده ای شناخته شده در عصر بعثت+۴ آیه
- تعجّب انسانها درباره وحی و سخن گفتن خدا با پیامبرانی از جنس بشر، مورد استفهام انکاری خدا
- تعجّب انکارامیز کافران از رسالت پیامبر(صلی الله علیه واله)، مورد نفی و پرسش خدا
- تعجّب انسانها درباره وحی و سخن گفتن خدا با پیامبرانی از جنس بشر، مورد استفهام انکاری خدا
- تعجّب انکارامیز کافران از رسالت پیامبر(صلی الله علیه واله)، مورد نفی و پرسش خدا
- محمّد(صلی الله علیه واله)، برخوردار از مقام شفاعت از سوی خداوند
- قرار گرفتن در زمره مؤمنان، زمینه ساز برخورداری از شفاعت در قیامت
- پیامبراکرم(صلی الله علیه واله)، مردی از نژاد عرب+۲ آیه
- تزیین و زیبا جلوه گر شدن کردار اعمال زشت ادمی برای وی، امری دایمی و جزء سنّتها
- حرمت کفر به قران+۱ آیه
- کفر، مانع تاثیر انذارهای محمّد(صلی الله علیه واله)+۲ آیه
- سحر بودن قران، از افتراهای کافران صدر اسلام+۴ آیه
- نسبت سحر، از افتراهای کافران نسبت به پیامبر صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- انذار انسانها، از وظایف و رسالتهای پیامبر صلی الله علیه و اله+۱ آیه
- انذارهای پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله، به کافران صدر اسلام+۲ آیه
- بشارتدهی به مؤمنان، از وظایف تبلیغی محمّد صلی الله علیه و اله+۹ آیه
- مقام رسالت و نبوت، بالاتر از شان بشری همچون محمّد صلی الله علیه و اله، از دیدگاه کافران+۳ آیه
- انذار از عذابهای خدا، از روشهای تبلیغی محمّد صلی الله علیه و اله+۶ آیه
- «انذِر»
- خطاب خاص با مراد عام به محمد صلی الله علیه و اله از سوی خداوند+۱ آیه
- بشر بودن رسولان الهی و پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله تنها دستاویز عمده برای بهانه جوییهای مخالفان کافر و مشرک، جهت ایمان نیاوردن به انان+۲ آیه
- رسالت پیامبر صلی الله علیه و اله، عمومی و جهانی+۱ آیه
- انذار و هشداردهی، از فلسفههای رسالت محمّد صلی الله علیه و اله+۱ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله گفتگوکننده به زبان عربی+۳ آیه
- عطا شدن مقام شفاعت به پیامبر صلی الله علیه و اله از سوی خداوند
- ایمان، شرط بهرهمندی از شفاعت پیامبر صلی الله علیه و اله
- شفاعت پیامبر صلی الله علیه و اله ذخیره شده در نزد پروردگار، برای مؤمنان
- پیامبر صلی الله علیه و اله، مامور بشارت به مؤمنان، مبنی بر بهرهمندی انان از شفاعت ان حضرت در اخرت
- پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله مردی از نژاد عرب+۲ آیه
- اتّهام سحر، وسیلهای برای مبارزه کافران، با رسالت محمّد صلی الله علیه و اله+۴ آیه
- پیامبراکرم صلی الله علیه و اله، مردی از نژاد عرب+۲ آیه
- پیامبراکرم صلی الله علیه و اله، دریافتکننده وحی خداوندی
- بشارت دادن به مردم، از وظایف اساسی پیامبر صلی الله علیه و اله+۴ آیه
- محمد صلی الله علیه و اله مردی برانگیخته شده از طرف خداوند از خود مردم+۱ آیه
- نزول معارف الهی بر مردی در میان یک قوم، با عنوان پیامبر انذار دهنده، مورد تعجب ان قوم+۲ آیه
- سحر تلقّی کردن معجزات وحیانی پیامبر صلی الله علیه و اله، از سوی مشرکان+۱ آیه
- تهمت سحر و جادو به معجزات قرانی حضرت محمد صلی الله علیه و اله+۴ آیه
- محمّد صلی الله علیه و اله از اهل مکه و بزرگ شده در میان مردم ان
- مؤمنان حقیقی، برخوردار از درجات والای تقرّب در پیشگاه الهی+۴ آیه
- مؤمنان، دارای سابقهای نیکو و درخشان، در پیشگاه خداوند
- قرار گرفتن در زمره مؤمنان، زمینهساز برخورداری از شفاعت در قیامت
- مؤمنان، دارای مقامی نیکو و سابقهای درخشان، نزد پروردگار خود
- محمّد صلی الله علیه و اله، پیامبری برگزیده از نژاد عرب+۱ آیه
- وجوب انذار مردم، از سوی پیامبر صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- بشارت به مؤمنان، از وظایف و واجبات بر پیامبر صلی الله علیه و اله+۸ آیه
- استعداد انسان، برای دریافت وحی
- تعجب کافران، از نزول وحی بر انسان+۲ آیه
- نکوهش خداوند نسبت به تعجب کنندگان از نزول وحی بر بشری همانند خود
- پیامبر صلی الله علیه و اله دریافت کننده وحی الهی
- خداوند، مبدا و منشا وحی
- انذار انسانها به وسیله وحی
- برخورداری مؤمنان از شفاعت پیامبر صلی الله علیه و اله در قیامت، بشارتی وحی شده از سوی خداوند
- بشارت برخورداری از جایگاه بلند و حسن سابقه در پیشگاه خداوند به مؤمنان، به وسیله وحی