فِي

تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ

در چهره‌هایشان طراوت و نشاط نعمت را می‌بینی و می‌شناسی!

خِتَامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ

مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!

إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُوراً

چرا که او در میان خانواده‌اش پیوسته (از کفر و گناه خود) مسرور بود!

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ

ولی کافران پیوسته در تکذیب حقند،

فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ

که در لوح محفوظ جای دارد!

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ

در بهشتی عالی جای دارند،

هَلْ فِي ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلاَدِ

همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلاَدِ

همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

پس در سلک بندگانم درآی،

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)!

أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

یا غذا دادن در روز گرسنگی...

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریدیم،

إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ

ما آن [= قرآن‌] را در شب قدر نازل کردیم!

إِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أُولٰئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ

کافران از اهل کتاب و مشرکان در آتش دوزخند، جاودانه در آن می‌مانند؛ آنها بدترین مخلوقاتند!

أَ فَلاَ يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

آیا نمی‌داند در آن روز که تمام کسانی که در قبرها هستند برانگیخته می‌شوند،

وَ حُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

و آنچه در درون سینه‌هاست آشکار می‌گردد،

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ

در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود!

كَلاَّ لَيُنْبَذَنَ فِي الْحُطَمَةِ

چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود!

فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ

در ستونهای کشیده و طولانی!

أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ

آیا نقشه آنها را در ضلالت و تباهی قرار نداد؟!

وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجاً

و ببینی مردم گروه گروه وارد دین خدا می‌شوند،

فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

و در گردنش طنابی است از لیف خرما!

وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ

و از شرّ آنها که با افسون در گره‌ها می‌دمند (و هر تصمیمی را سست می‌کنند)؛

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

که در درون سینه انسانها وسوسه می‌کند،