سوره حج(الحج)، آیه ۳۴ · جزء ۱۷ · صفحه ۳۳۶
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّن بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَإِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ
And for every nation have We appointed a ritual, that they may mention the name of Allah over the beast of cattle that He hath given them for food; and your god is One God, therefor surrender unto Him. And give good tidings (O Muhammad) to the humble,
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۵ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
شأن نزول: شأن نزول آیات ۳۴ و ۳۵
محمد بن العباس بعد از دو واسطه از عیسى بن داود او از امام کاظم علیهالسلام نقل نماید و گوید: از امام درباره این قسمت از آیه ۳۴ «وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِینَ» و آیه ۳۵ سؤال کردم، فرمود: درباره ما اهل البیت علیهمالسلام بخصوص نازل شده است.
البرهان فی تفسیرالقرآن.
در آن زمان چه میگذشت (۱۰ رویداد)
- فرض شدن روزه رمضانمرتبط با نزول
15 بعثت · مدینه - کشته شدن کعب بن اشرف
15 بعثت · مدینه - تغییر قبله از بیتالمقدس به کعبه
15 بعثت · مدینه - غزوه بحران
15 بعثت · بحران - غزوه ذی امر
15 بعثت · ذی امر - غزوه قرقرة الکدر
15 بعثت · قرقرة الکدر - اخراج بنیقینقاع از مدینه
15 بعثت · مدینه - سریه نخله
15 بعثت · نخله - غزوه سویق
15 بعثت · قرقرة الکدر / اطراف مدینه - تشریع زکات فطر و نماز عید
15 بعثت · مدینه
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۷–۳۷ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۵–۳۷ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۳۴ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۳۴ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۳۴ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۳۴ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۳۴ - تفسیر روان جاوید
آیات ۳۲–۳۵ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۳۴
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۱۷)
- اقامه نماز، از نشانههای اخبات در برابر خداوند+۱ آیه
- انفاق مال و دستگیری از نیازمندان، از اثار اخبات در برابر خداوند+۱ آیه
- ترس و خشیت شدید از خداوند هنگام یاد خدا، از نشانههای اخبات+۱ آیه
- صبر بر مشکلات و مصیبتها، از نشانههای اخبات در برابر خداوند+۱ آیه
- اقامه نماز از اوصاف دیگر مخبتان در برابر خداوند+۱ آیه
- انجام اعمال و مناسک حج با حفظ حدود و مقرّرات ان، از نشانههای مخبتان
- مخبتان از انفاقکنندگان در راه خدا+۱ آیه
- پذیرش توحید و نفی هرگونه شرک، از اوصاف مخبتان
- ترس و خشیت شدید از خداوند، از نشانههای مخبتان+۱ آیه
- مخبتان، انسانهایی تسلیم در برابر خداوند
- ذکر خداوند هنگام ذبح حیوان، از سوی مخبتان
- مخبتان، انسانهایی شکیبا در برابر مشکلات و ناملایمات+۱ آیه
- بشارت خداوند به تسلیم شدگان محض در برابر اوامر خداوند
- پیامبر(صلی الله علیه واله) موظف به بشارت دادن به مخبتین
- جواز ذکر هر یک از نامهای خدا به هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- لزوم ذکر نام خدا هنگام ذبح یا نحر قربانی+۱ آیه
- وجوب ذکر نام خدا هنگام نحر کردن شتران قربانی+۲ آیه
- لزوم اطاعت از خدا و فرمانهای او
- خداوند، اله حقیقی و یگانه+۳ آیه
- وجود ایین قربانی میان امّتها جهت تقرّب به خدا+۱ آیه
- خداوند، تعیین کننده عبادت خاص برای هر یک از امّتها+۱ آیه
- خداوند، تعیینکننده اماکنی مخصوص برای عبادت هر یک از امّتها+۱ آیه
- لزوم یاداوری نام خدا هنگام ذبح و نحر انعام+۱ آیه
- ذبح و نحر انعام به صورت قربانی، امری رایج میان همه امّتها
- لزوم قربانی کردن انعام با ذکر خدا در ایّام حج+۱ آیه
- وجود منافع و فواید متعدّد در انعام برای انسان
- انعام از روزیهای الهی برای استفاده انسانها+۱ آیه
- وصول به مقام مخبتین از اثار انفاق مال+۱ آیه
- بشارت الهی به فروتنان انفاقگر+۱ آیه
- انفاق از روزیهای خدادادی از اوصاف متواضعان (مخبتین)+۱ آیه
- متواضعان، انفاق کننده بخشی از داراییهای خود+۱ آیه
- متواضعانِ خاشع، شایسته دریافت بشارت خداوند
- بشارتدهی، از وظایف تبلیغی پیامبر(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- خشوع در برابر خداوند، عامل بشارت الهی
- الوهیّت یگانه خداوند فلسفه دعوت به تسلیم همگان در برابر او
- اعتقاد به توحید، زمینه تسلیم در برابر خداوند
- الوهیّت یگانه خدا، مقتضی تسلیم بودن در برابر او و روی برتافتن از غیر او+۱ آیه
- انحصار الوهیّت و معبود به حق، در ذات خدای یگانه+۳ آیه
- لزوم اخبات و فروتنی قلبی در مقابل خدا+۲ آیه
- جواز و کفایت ذکر هر یک از نامهای خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۵ آیه
- وجوب اطاعت از فرمانهای خدا
- پیامبر(صلی الله علیه واله) موظّف به بشارت مخبتان و متواضعان
- وجوب به زبان اوردن نام خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- جواز ذکر هر یک از نامهای خداوند (اللّه، رحمان و...)، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- وجوب ذکر نام خدا هنگام ذبح و نحر حیوانات برای استفاده از انها+۹ آیه
- جواز ذکر هر یک از نامهای خدا، هنگام ذبح یا نحر+۳ آیه
- حلیت گوشت ذبح شده با ذکر نام خدا+۴ آیه
- وجوب ذکر نام خدا، هنگام ذبح و نحر حیوانات، برای استفاده از انها+۹ آیه
- جواز ذکر هر یک از نام های خدا به هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- مشروعیّت قربانی، در امّتهای گذشته+۱ آیه
- وجوب ذکر نام خدا، هنگام نحر شتران قربانی+۲ آیه
- جواز ذکر هر یک از نامهای خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- خوردن گوشت انعام، مباح برای انسان+۲ آیه
- خوف شدید از خدا هنگام یاد او، از نشانه های متواضعان+۱ آیه
- خوف شدید از خدا هنگام یاد او، از اوصاف مخبتین+۱ آیه
- مخبتین خایف، مورد بشارت خدا+۱ آیه
- لزوم یاداوری نام خدا هنگام ذبح و نحر انعام+۱ آیه
- ذبح و نحر انعام به صورت قربانی امری رایج میان همه امّتها
- لزوم ذبح و قربانی کردن انعام با ذکر خدا در ایّام حج+۱ آیه
- رواج ذکر تسمیه هنگام ذبح و نحر انعام در سایر ادیان
- خوف دلهای متواضعان، هنگام ذکر خدا+۱ آیه
- لزوم ذکر نام خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۲ آیه
- ذکر نام خدا در وقت قربانی، سنّت مشترک بین همه امّتها
- لزوم ذکر و یاد خدا، هنگام ذبح حیوانهای روزی داده شده الهی+۱ آیه
- انعام (شتر، گاو و گوسفند)، روزی و عطای خدا به انسانها+۲ آیه
- حاجیان، موظّف به قربانی از روزیهای (شتر، گاو و گوسفند) عطا شده به ایشان+۲ آیه
- انفاق مخبتین، از رزق خود+۱ آیه
- انعام (شتر، گاو، گوسفند)، از مصادیق رزق خدا به انسان+۲ آیه
- خداوند، فراهم اورنده رزق و روزی انسانها+۳ آیه
- جواز قربانی کردن شتر، در مراسم حج+۳ آیه
- وجوب ذکر نام خدا، هنگام نحر کردن شتر قربانی، در قربانگاه (منا)+۲ آیه
- قربانی کردن شتر، از مناسک حج برای امّت اسلامی+۱ آیه
- وجود نداشتن هیچ گونه شریک برای خدا+۳ آیه
- شریعتهای اسمانی، دارای پیشینه و قدمت تاریخی
- شرایع گوناگون اسمانی، برای امّتهای مختلف+۱ آیه
- قربانی در راه خدا و مراسم خاصّ ان، از احکام موجود در تمامی شرایع اسمانی+۱ آیه
- صبر و شکیبایی در برابر حوادث و ناملایمات درپی دارنده بشارت الهی+۳ آیه
- فرمان خدا به پیامبر(صلی الله علیه واله) مبنی بر دادن بشارت به صابران+۲ آیه
- فروتنان، شخصیّت هایی صبور در برابر مصیبتها+۱ آیه
- بهره مندی مخبتین از بشارت الهی در سایه شکیبایی+۱ آیه
- اخبات و تواضع از عوامل دستیابی به صبر+۱ آیه
- شکیبایی در برابر مصایب مورد تشویق و بشارت الهی+۳ آیه
- وجود روحیّه پرستش و عبادت، از دیر باز در انسانها+۱ آیه
- تنها خدا، شایسته عبادت+۲ آیه
- عبادت خدای یکتا، موجب تسلیم شدن در برابر او
- خداوند، تشریع کننده عبادت خاصّ، برای هر یک از امّتها+۱ آیه
- خداوند، تعیین کننده اماکنی مخصوص، برای عبادت هر یک از امّتها+۱ آیه
- یاد خدا و توجه به او، فلسفه مشترک تمامی عبادتها+۱ آیه
- بیان چگونگی عبادت، از شیون خداوند+۲ آیه
- خداوند، تعیین کننده اماکنی مخصوص، برای عبادت هر یک از امّتها+۱ آیه
- معبود راستین و حقیقی همه انسانها، معبودی یگانه و یکتا+۱ آیه
- اخلاص و یاد خدا در قربانی، هدف از تشریع ان، در میان امّتها
- تشریعِ تنها یک نوع قربانی (قربانی برای خداوند) از جانب خدا
- تشریعِ قربانی برای همه اُمّتها، از سوی خداوند+۱ آیه
- تشریعِ قربانی برای همه امتها، مقتضی پرستش خدای یگانه و تسلیم و انقیاد تنها در برابر او
- یاد خداوند، فلسفه تشریع قربانی از ناحیه او+۱ آیه
- رایج بودن قربانی انعام، در میان امّتها
- قرار داده شدن قربانی، برای همه امّتها+۱ آیه
- قرار داده شدن مکان خاص، جهت اجرای قربانی، برای همه اُمّتها، از سوی خداوند+۱ آیه
- یاد خدا، موجب خشیت قلب مخبتان(فروتنان)+۱ آیه
- قلب، جایگاه ترس و بیم ادمی+۱ آیه
- محمّد صلی الله علیه و اله، مامور ابلاغ بشارت الهی به مخبتان و خاضعان در برابر خدا
- اخبات و فروتنی در برابر خداوند، از عوامل مدح خداوند
- مدح خداوند از فروتنان بیمناک از خداوند، به علت صبر انان در مصیبت و اقامه نماز و انفاق در راه خدا+۱ آیه
- صبر در مصیبتها و سختیها، موجب دریافت بشارت الهی+۱ آیه
- صبر در برابر مصیبتها، نشانه اخبات و فروتنی+۱ آیه
- وجوب ذکر نام خدا، هنگام نحر شتران قربانی+۲ آیه
- رایج بودن نحر و ذکر نام خدا در بین امّتها، هنگام نحر شتر در مناسک حج
- نحر شتر یا ذبح انعام در محلّ خود «منا» و رو به قبله از مناسک حج+۱ آیه
- مکّه مکرّمه محلّ نحر و یا ذبح انعام در عمره مفرده+۱ آیه
- اقامه نماز، سبب قرار گرفتن در زمره مخبتان و خاضعان در برابر خدا+۱ آیه
- مخبتان، از اقامهکنندگان نماز+۱ آیه
- وجوب اطاعت از اوامر خدا
- بشارت به محبان و متواضعان، از واجبات و وظایف پیامبر صلی الله علیه و اله
- وجوب به زبان اوردن نام خدا، هنگام ذبح یا نحر قربانی+۳ آیه
- وجوب ذکر نام خدا، هنگام ذبح و یا نحر کردن قربانی+۳ آیه
- وجوب ذکر نام خدا، هنگام ذبح و یا نحر حیوانات، برای استفاده از انها+۹ آیه