سوره نجم(النجم)، آیه ۳۷ · جزء ۲۷ · صفحه ۵۲۷
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۳ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۹–۶۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۳–۶۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۳۳–۶۲ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۳۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیات ۳۶–۳۷ - نکتههای تفسیر نور
آیات ۳۶–۳۷ - پیامهای تفسیر نور
آیات ۳۶–۳۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۳۷ - تفسیر روان جاوید
آیات ۳۱–۴۱ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیات ۳۳–۳۷
روایات و احادیث
۸ - «عن أبى حمزه عن أبى جعفر(ع) قال قلت له: ما عنى بقوله «و إبراهیم الذى وفّى» قال کلمات بالغ فیهنّ، قلت: و ما هنّ قال کان إذا أصبح قال: أصبحت و ربّى محموداً، أصبحت لا اُشرک باللّه شیئاً و لا أدعوا إلهاً و لا اتّخذ من دونه ولیّاً - ثلاثاً - و إذا أمسى قالها ثلاثاً، قال: فأنزل اللّه عزّوجلّ فى کتابه «و إبراهیم الذى وفّى»...; [منبع: کافى، ج ۲، ص ۵۳۵، ح ۳۸; نورالثقلین، ج ۵، ص ۱۶۸- ، ح ۸۵.] ابى حمزه گوید: به امام باقر(ع) عرض کردم: خداوند از این سخن «و إبراهیم الذى وفّى» چه قصد کرده است؟ فرمود: کلماتى بود که ابراهیم(ع) مکرر آنها را مى خواند. عرض کردم: آن کلمات چه بود؟ فرمود: چون وارد صبح مى شد، مى گفت: «أصبحت و ربّى محموداً...» و این کلمات را [صبحگاهان] سه بار تکرار مى کرد و چون وارد شب مى شد، سه بار همان کلمات را مى گفت. امام فرمود: پس خداوند در کتاب خود نازل فرمود: «و إبراهیم الذى وفّى». ۹ - «عن أبى امامة قال رسول اللّه أتدرون ما قوله «و إبراهیم الذى وفّى» قالوا: اللّه و رسوله أعلم، قال: وفّى عمل یومه بأربع رکعات کان یصلّیهنّ من أول النهار...; [منبع: الدرّالمنثور، ج ۷، ص ۶۶۰.] از ابى امامه نقل شده که گفت: رسول خدا(ص) فرمود: آیا مى دانید مراد از این سخن خدواند «و إبراهیم الذى وفّى» چیست؟ گفتند: خدا و رسولش آگاه ترند، حضرت فرمود: ابراهیم عمل خود را با چهار رکعت نماز - که اول روز مى خواند - کامل مى کرد...».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۶۶)
- حتمی بودن عالم اخرت در صُحُف ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- تصدیق معاد در صحُف ابراهیم(علیه السلام)+۴ آیه
- ابراهیم(علیه السلام) دارای موقعیّت و احترام نزد مشرکان عصر بعثت+۲ آیه
- ابراهیم(علیه السلام) دارای اذکار ویژه در صبحگاهان و شامگاهان
- بازگشت همگان به خدا، از اموزههای دین ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- بیان نابودی اقوام پیشین (عاد،ثمود، قوم نوح، قوم لوط) برای عبرتاموزی، به دلیل ستم و طغیان انان+۶ آیه
- خداوند، منشا گریه و خنده در ایین و دیدگاه ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- خداوند، سبب مرگ و زندگی در ایین ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- خداوند، منشا افرینش جفتهای مذکّر و مؤنّث از نطفه، در ایین ابراهیم(علیه السلام)+۴ آیه
- بینیازی و اعطای سرمایه از سوی خدا، در بینش ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- ثواب و عقاب اعمال در قیامت، از مطالب صُحُف ابراهیم(علیه السلام)+۲ آیه
- بهرهمند شدن انسان در قیامت تنها از تلاش خود، از مطالب صُحُف ابراهیم(علیه السلام)+۲ آیه
- کیفر نشدن انسان به سبب گناه دیگران، از مطالب صُحُف ابراهیم(علیه السلام)+۲ آیه
- بازگشت و نتیجه کامل اعمال به صاحب خویش در قیامت، از اموزههای صُحُف ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- ربوبیّت پروردگار بر ستاره شعرا، از مطالب صُحُف ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- اصول اموزههای صحف ابراهیم(علیه السلام)، امری شناخته شده برای مردم عصر بعثت+۱ آیه
- ابراهیم(علیه السلام)، دارای کتاب اسمانی+۳ آیه
- ادای کامل تکلیف و مسیولیّت از سوی ابراهیم(علیه السلام)+۲ آیه
- وفای ابراهیم(علیه السلام) به وعده خویش، جهت طلب امرزش برای پدر (عمو یا جدّ مادری)+۱ آیه
- ابراهیم(علیه السلام)، دارای تکالیفی از سوی خدا و انجام انها بهطور کامل از سوی حضرت
- بیان سرگذشت عبرتانگیز امّتهای نابود شده تاریخ، در صحف ابراهیم و موسی(علیهما السلام)+۶ آیه
- هشدار خداوند در صُحف ابراهیم(علیه السلام) و موسی(علیه السلام)از حسابرسی اعمالانسانها در قیامت+۶ آیه
- انذار ابراهیم(علیه السلام) به قوم خود با ابلاغ پیامهای صحف و یاداوری نابودی اقوام ظالم و طغیانگر+۸ آیه
- مسؤولیت انسان دربرابر گناهان خود، از اخطارهای ابراهیم(علیه السلام) به قوم خود و از انذارهای صحف او+۳ آیه
- هشدار خداوند در صُحف ابراهیم(علیه السلام)، از حسابرسی اعمال انسانها در قیامت+۷ آیه
- مسؤولیّت انسان دربرابر گناهان خود و برداشته نشدن بار سنگین گناه انان به وسیله دیگران، از اخطارهای صحف ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- وفای ابراهیم(علیه السلام) به وعده خویش، جهت طلب امرزش برای پدر (عمو یا جدّ مادری)+۱ آیه
- ربوبیّت پروردگار بر ستاره شِعری، از اموزه های صحف ابراهیم و موسی(علیهما السلام)+۲ آیه
- اشنایی قوم ابراهیم با ستاره شعری+۲ آیه
- اشنایی قوم موسی با ستاره شعری+۲ آیه
- تعالیم اسمانی ابراهیم(علیه السلام) در نسخه هایی مکتوب+۳ آیه
- اصول اموزه های صحف ابراهیم، مطالبی شناخته شده برای مردم عصر بعثت+۳ آیه
- بازگشت و نتیجه کامل اعمال به صاحب خویش در قیامت، از اموزه های صحف ابراهیم+۳ آیه
- ثواب و عقاب اعمال در قیامت، از مطالب صحف ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- بهره مندی انسان در قیامت تنها از تلاش خود، از مطالب صحف ابراهیم+۲ آیه
- منشا بودن خداوند برای حیات و مرگ، از معارف بیان شده در صحف ابراهیم+۳ آیه
- منشا بودن خداوند برای افرینش جفتهای مذکّر و مؤنّث از نطفه، از تعالیم صحف ابراهیم+۴ آیه
- خداوند، منشا بی نیازی و اعطای سرمایه، از معارف صحف ابراهیم+۳ آیه
- منشا بودن خداوند برای همه امور، از جمله خنده و گریه افراد، از تعالیم صحف ابراهیم+۳ آیه
- ربوبیّت پروردگار بر ستاره شعری، از مطالب صحف ابراهیم+۲ آیه
- بیان نابودی اقوام پیشین (قوم عاد، ثمود، نوح و لوط) به دلیل ستم انان، از مطالب بیان شده در صحف ابراهیم+۷ آیه
- کیفر نشدن انسان به سبب گناه دیگران، از مطالب صحف ابراهیم+۲ آیه
- بازگشت همگان به خدا، از اموزه های صحف ابراهیم+۲ آیه
- علم و اگاهی ولیدبن مغیره، به تعالیم کتاب موسی و ابراهیم(علیهما السلام) و محرومیّت وی از علم غیب+۲ آیه
- انذار ابراهیم(علیه السلام) به قوم خود، با ابلاغ پیامهای صحف و یاداوری نابودی اقوام ظالم و طغیانگر+۸ آیه
- مسیولیّت انسان در برابر گناهان خود، از اخطارهای ابراهیم(علیه السلام) به قوم خود و از انذارهای صحف او+۳ آیه
- بیان فرجام عبرت اموز و هلاکت اقوام گذشته (ثمود، عاد، قوم نوح و قوم لوط) به دلیل ظلم و طغیان، از تعالیم کتابهای اسمانی+۶ آیه
- بی نیازی و اعطای سرمایه از سوی خدا، از اموزه های کتابهای اسمانی+۳ آیه
- پاداش اعمال در قیامت، از مطالب کتاب های اسمانی ابراهیم(علیه السلام)و موسی(علیه السلام)+۲ آیه
- بهره مند شدن انسان در قیامت، از نتیجه تلاش خود، از تعالیم کتابهای اسمانی+۲ آیه
- کیفر نشدن انسان به سبب گناه دیگران، از مطالب کتابهای اسمانی+۲ آیه
- توجه به ربوبیّت خداوند مبنی بر بازگشت همه انسانها به سوی او از تعالیم کتابهای اسمانی+۳ آیه
- توحید و نفی شرک، از تعالیم کتابهای اسمانی+۹ آیه
- افرینش جفت های مذکّر و مؤنّث از سوی خداوند از تعالیم کتابهای اسمانی+۴ آیه
- منشا بودن خداوند در خنده انسانها از تعالیم کتابهای اسمانی+۳ آیه
- منشا بودن خداوند در گریه انسانها از تعالیم کتابهای اسمانی+۳ آیه
- معاد و بازگشت به سوی خدا، از تعالیم کتب الهی و اسمانی+۲ آیه
- نقش کتابهای اسمانی، در انذار و هشدار دادن به مردم+۲ آیه
- هماهنگی کتابهای اسمانی، در انذار و هشدار به مردم+۲ آیه
- خداوند، سبب خنده و گریه انسان، در تعالیم صحف ابراهیم(علیه السلام)+۳ آیه
- مسیولیّت انسان، در برابر گناه خویش و تحمّل نکردن گناه دیگران، از تعالیم صحف ابراهیم(علیه السلام)+۲ آیه
- کیفر نشدن انسان به سبب گناه دیگران و تحمّل نکردن وبال ان، از تعالیم دین موسی(علیه السلام)+۲ آیه
- به دست خدا بودن مرگ و زندگی، از اموزههای کتاب موسی علیه السلام (تورات) و ابراهیم علیه السلام+۲ آیه
- تصدیق معاد در صحف ابراهیم علیه السلام+۴ آیه
- معاد و بازگشت به خدا، از اموزههای دین ابراهیم علیه السلام+۳ آیه
- وفای ابراهیم علیه السلام به وعده خویش، جهت طلب امرزش برای پدر (عمو یا جد مادری)+۱ آیه