آیه ۶۸ سوره یس

سوره یس، آیه ۶۸ · جزء ۲۳ · صفحه ۴۴۴

وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ

Barangsiapa yang Kami panjangkan usianya, Kami akan mengembalikannya dari kuat menjadi lemah. Tidakkah mereka berpikir akan kekuasaan Kami melakukan hal itu sehingga mereka menyadari bahwa dunia ini hanyalah ediaman yang fana dan akhirat merupakan tempat yang abadi?(1). (1) Hal itu terjadi karena kehidupan manusia mengalami tiga fase, yaitu fase pertumbuhan, fase kematangan dan fase atrofi atau penyusutan. Seseorang akan memasuki masa tua ketika pada dirinya mulai terjadi penyusutan parenkim di ginjal, jantung, kelenjar gondok dan pankreas. Itu semua mempunyai peranan dalam membuat seluruh tubuh menjadi lemah. Pembuluh nadi pun, saat itu, mulai mengalami pengerasan dan penyusutan. Dengan demikian, darah yang mengalir ke seluruh bagian tubuh pun berkurang. Akibatnya tubuh menjadi semakin lemah. Di antara penyebab ketuaan lainnya adalah bahwa daya perusak lebih kuat daripada daya pembangun (metabolisme) tubuh. Hal itu dimungkinkan karena semua sel pada tubuh mengalami perubahan terus menerus, kecuali sel otak dan urat saraf tulang belakang yang tidak pernah mengalami perubahan sepanjang hidup. Jika jumlah sel baru sama dengan jumlah sel yang mati, maka tidak akan terjadi apa-apa pada tubuh. Tetapi jika jumlah sel yang mati lebih banyak daripada sel baru pada bagian tubuh mana saja, maka bagian tubuh itu akan mengalami penyusutan. Atas dasar itu, semakin bertambah usia seseorang, jumlah selnya yang mati pun bertambah banyak. Pada gilirannya akan terjadi penambahan degradasi sel yang mengakibatkan penyusutan secara umum. Jumlah pertambahan sel-sel baru itu sendiri berbeda dari satu jaringan ke jaringan lain. Jaringan yang tampak, seperti kulit yang menyelimuti tubuh dan selaput dalam saluran pencernaan serta saluran-saluran kelenjar mengalami penyusutan lebih banyak seiring dengan bertambahnya usia seseorang. Dan itu merupakan penyebab langsung terjadinya ketuaan.

معنی کلمات و عبارات
«نُنَکِّسْهُ»: او را واژگونه و وارونه می‌کنیم. مراد عقبگرد قوای جسمانی و روحانی انسان است، تا بدانجا که بازگشت کامل انسان به حالات طفولیّت انجام می‌پذیرد، و حرکات و روحیّات کودکان در پیران پدیدار می‌گردد. به عبارت دیگر: پیران، کودکان می‌شوند (نگا: حجّ / روم / ). «الْخَلْقِ»: خلقت. آفرینش. مراد وضع جسمی و روحی است.
نزول
نکات آیه
۱ - بازگشت انسان به حالت طفولیت پس از عمر طولانى و دوران پیرى از نظر قواى جسمى و عقلى «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق» «تعمیر» (مصدر «نعمّر» و از ماده «عمر») به معناى طولانى کردن عمر و «تنکیس» (مصدر «ننکّسه») به معناى واژگون ساختن است. مقصود از جمله «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق» واژگون شدن و بازگشت انسان از نظر قواى جسمى و عقلى در دوران پیرى، به دوران ضعف و سستى طفولیت خویش است. ۲ - قواى انسان - هرچند نیرومند باشد - زوال پذیر و در معرض سستى است. «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق» ۳ - انسان، در جلوگیرى از تحلیل و سستى قواى خویش به هنگام پیرى، ناتوان است. «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق» ۴ - آغاز جوانى، شروع تکامل و رشد قواى جسمى و عقلى، و آغاز پیرى، اول سستى و سیر نزولى آن قوا است. «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق» برداشت یاد شده از آن جا است که آیه شریفه، دوران پیرى را از نظر قواى جسمى و عقلى، مانند دوران طفولیت دانسته است. بنابراین لازمه این سخن، مطلبى است که در برداشت بالا آمده است. ۵ - جوانى، بهترین و مفیدترین دوران زندگى براى تربیت و رشد جسمى و عقلى انسان «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق» ۶ - بازگشت انسان به حالت طفولیت - پس از دوران پیرى - از نظر قواى جسمى و عقلى، نشانگر توانایى خداوند بر عذاب کافران و بازگرداندن آنان به روز رستاخیز است. «و لو نشاء لطمسنا على أعینهم ... و من نعمّره ننکّسه فى الخلق» برداشت یاد شده براین اساس استوار است که عبارت «من نعمّره ...» عطف بر «و لو نشاء لطمسنا...» - از باب عطف علت بر معلول - باشد; یعنى، آیه شریفه درصدد ارئه شاهدى بر توانایى خداوند بر مسخ و زمین گیر کردن انسان و بازگرداندن وى به روز رستاخیز براى محاکمه است. ۷ - سرزنش خداوند بر عدم تعقل و اندیشه، در مراحل تکاملى قواى انسان و سیر نزولى آن «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق أفلایعقلون» ۸ - تعقل و اندیشیدن در آفرینش، از راه هاى خداشناسى است. «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق أفلایعقلون» ۹ - لزوم بهره گیرى از استعدادها و قواى جسمى و عقلى، به هنگام شکوفایى آن و در دوران پیرى «و من نعمّره ننکّسه فى الخلق أفلایعقلون»
تفسیر (۱۰)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۷)
  • مُنکِّس
  • طولانیشدن عمر انسان، ملازم با ضعف قوای جسمی او+۴ آیه
  • ضعف قوای جسمی انسان در اثر طولانیشدن عمر+۴ آیه
  • اسیبپذیری و کاستهشدن قوای انسان در اثر پیری+۳ آیه
  • نقصان، ضعف و ناتوانی، از اثار طبیعی پیری+۱ آیه
  • توجّه به دوران پیری و برگشتن به ضعف و سستی، زمینهای برای اندیشه و عبرت انسان
  • توجّه به دوران پیری و برگشتن به ضعف و سستی، زمینهای برای اندیشه و عبرت انسان
  • استفاده از پرسش برای ایجاد ذهنیت مساعد جهت تفهیم حقیقت به مخاطب، از روشهای تربیت عقلانی قران+۸ آیه
  • ترغیب و تشویق خداوند به تفکّر و اندیشیدن، درباره پیری انسان و اثار ان
  • نکوهش و سرزنش خداوند، به فاقدان تفکّر و اندیشه+۷ آیه
  • مطلوبیّت تفکّر و اندیشیدن، در حقایق+۶ آیه
  • عبرت نگرفتن و نیندیشیدن انسانها، درباره شکستگی و تغییر خلقت انان بر اثر عمر طولانی، مورد پرسش توبیخ امیز خداوند
  • عبرت نگرفتن و نیندیشیدن انسانها درباره شکستگی و تغییر خلقت انان بر اثر عمر طولانی، مورد پرسش توبیخ امیز خداوند
  • شناخت معارف دینی در پرتو عقل ناب+۷ آیه
  • توجّه به دوران ضعف و پیری، زمینه ای برای اندیشه و عبرت انسان+۲ آیه
  • ضعف و سستی قوای انسان، در پیری+۶ آیه
  • ضعف قوای جسمی انسان، بر اثر طولانی شدن عمر+۴ آیه
  • رسیدن انسان به دوران ضعف پیری، بر اساس سنّت و مشیّت الهی+۵ آیه
  • تفکّر و توجّه به دوران پیری و برگشتن به ضعف و سستی، زمینه ای برای اندیشه و عبرت انسان
  • درک زوال پذیری قوای جسمانی و ناپایداری سلامتی و دوران نشاط جسمانی، از نشانه های عاقلان
  • درک ناپایداری دنیا و مواهب دنیایی، از نشانه های عاقلان
  • طولانی شدن عمر انسان، ملازم با ضعف قوای جسمی او+۶ آیه
  • زوال قدرت بدنی انسان، در دوران پیری+۱ آیه
  • قدرت بدنی انسان و زوال ان، زمینه ای برای تعقّل
  • نکوهش خدا، از فاقدان تفکر و تعقل+۷ آیه
  • عبرت نگرفتن و نیندیشیدن انسانها، درباره شکستگی و تغییر خلقت انان بر اثر عمر طولانی، مورد پرسش توبیخامیز خدا
  • ملامت خدا از کافران، به علّت فکر نکردن درباره عمر و مراحل قوّت و ضعف انسان
واژه‌ها