تکرارها: ۱۴۴ آیات: ۱۳۲
۰ ۵ ۱۰ ۱۵ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۱ سال ۲: ۶ سال ۳: ۱۴ سال ۴: ۱۳ سال ۵: ۷ سال ۶: ۴ سال ۷: ۷ سال ۸: ۵ سال ۹: ۰ سال ۱۰: ۷ سال ۱۱: ۲ سال ۱۲: ۷ سال ۱۳: ۹ سال ۱۴: ۱۰ سال ۱۵: ۱۰ سال ۱۶: ۴ سال ۱۷: ۷ سال ۱۸: ۳ سال ۱۹: ۴ سال ۲۰: ۶ سال ۲۱: ۶ سال ۲۲: ۸ سال ۲۳: ۴ مشتقات نِعْمَةَ (۱۵)الْأَنْعَامِ (۱۵)النَّعِيمِ (۱۰)نِعْمَ (۹)بِنِعْمَةِ (۶)أَنْعَمْتَ (۵)أَنْعَمَ (۵)نِعْمَةً (۵)فَنِعْمَ (۵)نَعِيمٍ (۵)نِعْمَتَهُ (۴)نَعَمْ (۴)نِعْمَتِيَ (۳)أَنْعَمْتُ (۳)نِعْمَتِي (۳)أَنْعَامٌ (۳)الْأَنْعَامُ (۳)أَنْعَمْنَا (۳)بِنِعْمَةٍ (۲)كَالْأَنْعَامِ (۲)الْأَنْعَامَ (۲)نِعْمَةٍ (۲)أَنْعَاماً (۲)نِعْمَةٌ (۲)نِعْمَتَكَ (۲)لِأَنْعَامِكُمْ (۲)فَنِعِمَّا (۱)بِنِعْمَتِهِ (۱)نِعِمَّا (۱)النَّعَمِ (۱)أَنْعَمَهَا (۱)نَعِيمٌ (۱)نَعْمَاءَ (۱)لَنِعْمَ (۱)فَبِنِعْمَةِ (۱)بِأَنْعُمِ (۱)لِأَنْعُمِهِ (۱)أَنْعَامَكُمْ (۱)بِأَنْعَامٍ (۱)نِعَمَهُ (۱)أَنْعَامُهُمْ (۱)نِعْمَةُ (۱)فَلَنِعْمَ (۱)نَعْمَةٍ (۱)النَّعْمَةِ (۱)نَعِيماً (۱)نَاعِمَةٌ (۱)نَعَّمَهُ (۱)
آیات (۱۳۲) شوری · ۱۱ فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجاً وَ مِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجاً يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
او آفریننده آسمانها و زمین است و از جنس شما همسرانی برای شما قرار داد و جفتهایی از چهارپایان آفرید؛ و شما را به این وسیله [= بوسیله همسران] زیاد می کند؛ هیچ چیز همانند او نیست و او شنوا و بیناست!
زخرف · ۱۲ وَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَ
و همان کسی که همه زوجها را آفرید، و برای شما از کشتیها و چهارپایان مرکبهایی قرارداد که بر آن سوار میشوید،
زخرف · ۱۳ لِتَسْتَوُوا عَلَى ظُهُورِهِ ثُمَ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ
تا بر پشت آنها بخوبی قرار گیرید؛ سپس هنگامی که بر آنها سوار شدید، نعمت پروردگارتان را متذکّر شوید و بگویید: «پاک و منزّه است کسی که این را مسخّر ما ساخت، وگرنه ما توانایی تسخیر آن را نداشتیم؛
زخرف · ۵۹ إِنْ هُوَ إِلاَّ عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَ جَعَلْنَاهُ مَثَلاً لِبَنِي إِسْرَائِيلَ
مسیح فقط بندهای بود که ما نعمت به او بخشیدیم و او را نمونه و الگوئی برای بنی اسرائیل قرار دادیم.
دخان · ۲۷ وَ نَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ
و نعمتهای فراوان دیگر که در آن (غرق) بودند!
احقاف · ۱۵ وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَاناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصَالُهُ ثَلاَثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَ وَ عَلَى وَالِدَيَ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحاً تَرْضَاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، مادرش او را با ناراحتی حمل میکند و با ناراحتی بر زمین میگذارد؛ و دوران حمل و از شیر بازگرفتنش سی ماه است؛ تا زمانی که به کمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگی بالغ گردد میگوید: «پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتی را که به من و پدر و مادرم دادی بجا آورم و کار شایستهای انجام دهم که از آن خشنود باشی، و فرزندان مرا صالح گردان؛ من به سوی تو بازمیگردم و توبه میکنم، و من از مسلمانانم!»
محمد · ۱۲ إِنَ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَ النَّارُ مَثْوًى لَهُمْ
خداوند کسانی را که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند وارد باغهایی از بهشت میکند که نهرها از زیر (درختانش) جاری است؛ در حالی که کافران از متاع زودگذر دنیا بهره میگیرند و همچون چهارپایان میخورند، و سرانجام آتش دوزخ جایگاه آنهاست!
فتح · ۲ لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ يُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَ يَهْدِيَكَ صِرَاطاً مُسْتَقِيماً
تا خداوند گناهان گذشته و آیندهای را که به تو نسبت میدادند ببخشد (و حقّانیت تو را ثابت نموده) و نعمتش را بر تو تمام کند و به راه راست هدایتت فرماید؛
حجرات · ۸ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَ نِعْمَةً وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
(و این برای شما بعنوان) فضل و نعمتی از سوی خداست؛ و خداوند دانا و حکیم است.!
ذاریات · ۴۸ وَ الْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ
و زمین را گستردیم، و چه خوب گسترانندهای هستیم!
طور · ۱۷ إِنَ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ
ولی پرهیزگاران در میان باغهای بهشت و نعمتهای فراوان جای دارند،
طور · ۲۹ فَذَكِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَ لاَ مَجْنُونٍ
پس تذکّر ده، که به لطف پروردگارت تو کاهن و مجنون نیستی!
قمر · ۳۵ نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنَا كَذٰلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ
این نعمتی بود از ناحیه ما؛ این گونه هر کسی را که شکر کند پاداش میدهیم!
واقعه · ۱۲ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)!
واقعه · ۸۹ فَرَوْحٌ وَ رَيْحَانٌ وَ جَنَّةُ نَعِيمٍ
در رَوح و ریحان و بهشت پرنعمت است!
قلم · ۲ مَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ
که به نعمت پروردگارت تو مجنون نیستی،
قلم · ۳۴ إِنَ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
مسلّماً برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغهای پر نعمت بهشت است!
قلم · ۴۹ لَوْ لاَ أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَ هُوَ مَذْمُومٌ
و اگر رحمت خدا به یاریش نیامده بود، (از شکم ماهی) بیرون افکنده میشد در حالی که نکوهیده بود!
معارج · ۳۸ أَ يَطْمَعُ كُلُ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ
آیا هر یک از آنها (با این اعمال زشتش) طمع دارد که او را در بهشت پر نعمت الهی وارد کنند؟!
مزمل · ۱۱ وَ ذَرْنِي وَ الْمُكَذِّبِينَ أُولِي النَّعْمَةِ وَ مَهِّلْهُمْ قَلِيلاً
و مرا با تکذیبکنندگان صاحب نعمت واگذار، و آنها را کمی مهلت ده،
انسان · ۲۰ وَ إِذَا رَأَيْتَ ثَمَ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً
و هنگامی که آنجا را ببینی نعمتها و ملک عظیمی را میبینی!
مرسلات · ۲۳ فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ الْقَادِرُونَ
ما قدرت بر این کار داشتیم، پس ما قدرتمند خوبی هستیم (و امر معاد برای ما آسان است)!
نازعات · ۳۳ مَتَاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعَامِكُمْ
همه اینها برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان است!
عبس · ۳۲ مَتَاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعَامِكُمْ
تا وسیلهای برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان باشد!
انفطار · ۱۳ إِنَ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.
مطففین · ۲۲ إِنَ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
مسلّماً نیکان در انواع نعمتاند:
مطففین · ۲۴ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ
در چهرههایشان طراوت و نشاط نعمت را میبینی و میشناسی!
غاشیه · ۸ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ
چهرههایی در آن روز شاداب و باطراوتند،
فجر · ۱۵ فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلاَهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام میکند و نعمت میبخشد (مغرور میشود و) میگوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»
لیل · ۱۹ وَ مَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى
و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،
ضحی · ۱۱ وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن!
تکاثر · ۸ ثُمَ لَتُسْأَلُنَ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهایی که داشتهاید بازپرسی خواهید شد!