سوره حج(الحج)، آیه ۳۲ · جزء ۱۷ · صفحه ۳۳۶
ذٰلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ
این است (مناسک حج)! و هر کس شعائر الهی را بزرگ دارد، این کار نشانه تقوای دلهاست.
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۵ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۱۰ رویداد)
- فرض شدن روزه رمضانمرتبط با نزول
15 بعثت · مدینه - کشته شدن کعب بن اشرف
15 بعثت · مدینه - تغییر قبله از بیتالمقدس به کعبه
15 بعثت · مدینه - غزوه بحران
15 بعثت · بحران - غزوه ذی امر
15 بعثت · ذی امر - غزوه قرقرة الکدر
15 بعثت · قرقرة الکدر - اخراج بنیقینقاع از مدینه
15 بعثت · مدینه - سریه نخله
15 بعثت · نخله - غزوه سویق
15 بعثت · قرقرة الکدر / اطراف مدینه - تشریع زکات فطر و نماز عید
15 بعثت · مدینه
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۷–۳۷ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۲۵–۳۷ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۳۲ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۳۲ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۳۲ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۳۲ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۳۲ - تفسیر روان جاوید
آیات ۳۲–۳۵ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۳۲
روایات و احادیث
۱۰ - «عن أبى عبد اللّه(ع) قال إنّما یکون الجزاء مضاعفاً فیما دون البدنة حتى یبلغ البدنة فإذا بلغ البدنة فلاتضاعف لأنه أعظم ما یکون، قال اللّه عزّوجلّ: و من یعظّم شعائر اللّه فإنّهامن تقوى القلوب; از امام صادق(ع) روایت شده است[که در باره کفّاره صید در حرم] فرمود: همانا جزاى صید اضافه مى شود تا آن جایى که کمتر از شتر باشد. پس آن گاه که به حد شتر رسید، دیگر اضافه نمى شود; زیرا شتر بزرگ ترین چیزى است که مى توان قربانى کرد. خداوند عزّوجلّ مى فرماید:«و من یعظم شعائر اللّه...»». [منبع: کافى، ج ۴، ص ۳۹۵، ح ۵; نورالثقلین، ج ۳، ص ۴۹۶- ، ح ۱۲۴.]
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۲)
- تعظیم شعایر حج، نشانه تقوا
- بزرگداشت شعایر الهی، نشانه تقوا و پاکی دل
- بزرگداشت حیوانات اشعار شده (علامت زده شده) جهت قربانی، نشانه تقوا+۱ آیه
- بزرگداشت شعایر الهی، از اثار تقوا و خداترسی دلها+۱ آیه
- قلب، مرکز و جایگاه تقوا و خداترسی+۱ آیه
- تکبیر گفتن در ایّام تشریق در حج، از شعایر الهی+۳ آیه
- تقوا و پاکی دل، فلسفه تکبیر و تعظیم خداوند در ایّام حج+۲ آیه
- حج و مناسک و مقرّرات ان، از شعایر بزرگ الهی+۳ آیه
- تعظیم مناسک حج، نشانه تقواپیشگی+۱ آیه
- لزوم حفظ حرمت مناسک حج+۲ آیه
- لزوم باور قلبی نسبت به شعایر الهی (مناسک حج)
- وجوب رعایت حرمت و تعظیم شعایر الله، از سوی مؤمنان+۲ آیه
- لزوم اعتقاد قلبی به شعایر الهی
- قربانیهای حج، از شعایر دینی و الهی+۲ آیه
- احترام و بزرگداشت شعایر الهی، نشانه تقوا
- حاجیان، موظّف به قربانی از روزیهای (شتر، گاو و گوسفند) عطا شده به ایشان+۳ آیه
- بزرگداشت شعایر الهی، نشانه تقوا و خداترسی+۱ آیه
- حج و مناسک ان، از شعایر الهی و دارای ارج و منزلت، در پیشگاه خداوند+۴ آیه
- لزوم گرامیداشت و تعظیم قربانی حج+۴ آیه
- احترام و بزرگداشت قربانی حج، نشانه تقوای دل
- ممنوعیّت استفاده از منافع دامهای تعیین شده برای قربانی در حج، پندار مشرکان عصر بعثت+۱ آیه
- مجاز بودن استفاده از شتران تعیین شده جهت قربانی در حج، برای حاجیان+۲ آیه
- جواز استفاده شتران اشعار شده (علامت زده شده) برای حاجیان در جهت حمل بار، سوار شدن، تغذیه از شیر انها (تا قبل از ذبح)+۲ آیه
- لزوم حفظ احترام حیوانات اشعار شده، جهت قربانی در حج+۲ آیه
- ادای مناسک حج، نشانه تقوای قلب
- تعظیم شعایر الهی، نشانه تقوای قلب
- توحید و دوری از شرک، نشانه تقوای قلب+۱ آیه
- قلب، مرکز تقوا و خداترسی
- وجوب تعظیم و تکریم شعایر الهی (مناسک حج)
- وجوب اعتقاد قلبی به شعایر الهی
- وجوب حفظ حرمت مناسک حج+۲ آیه
- وجوب باور قلبی نسبت به شعایر الهی (مناسک حج)